واقعا این همه استفاده زیاد دربرنامه های مختلف ،حتی صداوسیما،از برخی سلیبریتیها، اونها رو الکی گُنده ترمیکنه.وعلاقه به دیده شدن رو بین مردم افزایش میده،بخصوص بین نوجوانها.
شفرونی در دام ابتذال: آنجا که «سرگرمی» قربانی «فروش» می‌شود
برنامه «شفرونی»، محصول اخیر شبکه نمایش خانگی، در بدو پخش با موجی از انتقادات شدید فرهنگی و اجتماعی مواجه شده است. این رئالیتی‌شو که قرار بود ترکیبی مفرح از آشپزی و سرگرمی باشد، به زعم بسیاری از منتقدان و رسانه‌ها، با انتخاب مسیری سهل‌انگارانه، به‌سرعت به ورطه ابتذال فرهنگی و هنجارشکنی اخلاقی سقوط کرده است.
دیدهنر: تحلیل محتوای قسمت‌های اولیه نشان می‌دهد که مشکل «شفرونی» صرفاً در ضعف ساختاری و تکرار شوخی‌های کلیشه‌ای نیست؛ بلکه در رویکرد عامدانه یا ناآگاهانه‌ای است که تولید محتوای مبتذل را به ابزاری برای جلب توجه و جذب مخاطب (به هر قیمتی) تبدیل کرده است.
۱. ابتذال به نام طنز: هجو حیا و ارزش‌های فرهنگیاصلی‌ترین انتقاد به «شفرونی» بر محوریت محتوای کلامی و رفتاری شرکت‌کنندگان و مجری است. منتقدان معتقدند که: دیالوگ‌های سطحی و اشارات جنسیتی: آنچه در برنامه با عنوان «طنازی» یا «شادی» عرضه می‌شود، در واقع رشته‌ای از شوخی‌های جنسیتی بی‌ربط و دیالوگ‌های سطحی و بی‌مایه است که با هنجارهای فرهنگی و ارزش‌های اخلاقی جامعه ایرانی فاصله زیادی دارد. این رویکرد، به جای خلق طنز هوشمندانه، صرفاً از مسیر هجو حیا برای خنداندن مخاطب استفاده می‌کند. عادی‌سازی بی‌احترامی و رفتار سبک: برخی رفتارهای شرکت‌کنندگان، به ویژه شوخی‌های تکراری و پرخنده نعیمه نظام‌دوست، نه‌تنها خنده‌دار نیست، بلکه در فضایی غیرمتعارف و سبک‌سرانه تکرار می‌شود. در یکی از صحنه‌های جنجالی، حتی مقاومت شخصیت محترمی چون جواد خیابانی در برابر این سبک شوخی‌ها، به جای ستایش، به سوژه‌ای برای خنده جمعی تبدیل می‌شود. این نوع برخورد، مرز بین شادی سالم و هنجارشکنی فرهنگی را محو کرده و به عادی‌سازی رفتارهای بی‌ادبانه دامن می‌زند.
۲. فقدان خلاقیت: تکرار فرمول‌های شکست‌خورده«شفرونی» در حوزه محتوا و فرم نیز نتوانسته است انتظارات را برآورده کند و نشانه‌های ضعف شدید در ایده‌پردازی به چشم می‌خورد: تکیه بر سلبریتی‌های تکراری و کلیشه‌ها: برنامه تلاش کرده است با تکیه صرف بر حضور چهره‌های معروف که قبلاً در رئالیتی‌شوهای دیگر موفق بوده‌اند، مخاطب جذب کند. این در حالی است که تکرار شوخی‌های این سلبریتی‌ها (مانند شوخی‌های مرتبط با احسان علیخانی یا ازدواج) به سرعت از جذابیت افتاده و باعث دلزدگی می‌شود. اولویت تبلیغات بر محتوا: به نظر می‌رسد هدف اصلی برنامه، تولید محتوای ارزشمند نبوده، بلکه تمرکز بیش از حد بر حواشی آشپزی و تبلیغات حامیان مالی، کیفیت اصلی برنامه را فدای سودآوری کرده است. این مسئله نشان می‌دهد که تهیه‌کنندگان برای «خنداندن به هر قیمت» تلاش می‌کنند، حتی اگر به قیمت خلق یک محصول ضعیف و غیرحرفه‌ای باشد.
۳. خطر فرهنگی: تغییر ذائقه مخاطب به سمت سطحی‌نگریمهم‌ترین هشدار منتقدان درباره «شفرونی» متوجه آسیب‌های درازمدت فرهنگی است. برنامه‌ای که محتوای سطحی و بی‌مایه را با پوشش سرگرمی به خورد مخاطب می‌دهد، به مرور باعث تغییر ذائقه فرهنگی جامعه می‌شود. وقتی خنده، بر پایه بی‌احترامی و عبور از خطوط قرمز اخلاقی بنا شود، مخاطب ناخودآگاه مرزهای پذیرش خود را پایین می‌آورد و محتوای نازل را می‌پذیرد. «شفرونی» به جای استفاده از ظرفیت عظیم نمایش خانگی برای خلق روایت‌های نو و طنز هوشمندانه، با انتخاب مسیر ابتذال، نه تنها به ارزش‌های جامعه بی‌احترامی می‌کند، بلکه اعتبار و پتانسیل کلی این مدیوم رسانه‌ای را نیز زیر سوال می‌برد.در نهایت، می‌توان گفت که «شفرونی» یک «آش شور نمایش خانگی» است که با وجود هزینه‌های میلیاردی و تبلیغات گسترده، با دعوت صریح به ابتذال و هجو حیا در تلاش است مخاطب را به خود جلب کند؛ رویکردی که در بلندمدت، جز سطحی‌سازی فرهنگی و کاهش کیفیت محتوای رسانه‌ای، نتیجه دیگری نخواهد داشت.#شفرونی #نمایش_خانگی #ابتذال
18:18 - 13 مهر 1404
3 واکنش
1652 بازدید