28 اردیبهشت 1404
درخواست پایان بلاتکلیفی دانشجویان طرح دو مدرکی فرهنگیان
مطالبه

درخواست پایان بلاتکلیفی دانشجویان طرح دو مدرکی فرهنگیان

ما دانشجویان رشته‌های مختلف علوم پایه و رشته‌های استثنائی و ...، پذیرفته‌شده در طرح موسوم به «طرح دو مدرکی»، اکنون در پایان ترم چهارم تحصیل خود قرار داریم. این طرح که از سال ۱۴۰۲ توسط وزارت آموزش و پرورش اجرایی شد، ما را ملزم به طی دو سال نخست تحصیل در دانشگاه‌های مادر وابسته به وزارت علوم و سپس دو سال دیگر در دانشگاه فرهنگیان نمود. اما اکنون، با گذشت دو سال، مجموعه‌ای از مشکلات جدی و ساختاری در مسیر تحصیلی ما به وجود آمده که ادامه‌ی این وضعیت را بسیار دشوار و آسیب‌زا کرده است. مهم‌ترین مشکلات این طرح عبارت‌اند از: افت شدید کیفیت آموزشی در تربیت معلم: دانشگاه‌های مادر با وجود توان علمی در زمینه‌های تخصصی، هیچ‌گونه تجربه، فضای تربیتی یا برنامه‌ریزی مشخصی برای آموزش تربیتی و فرهنگی معلمان آینده ندارند. این موضوع باعث شده دانشجو-معلمان از هویت شغلی خود فاصله بگیرند. برنامه‌ریزی فشرده و غیراصولی دروس تخصصی: در رشته‌هایی نظیر فیزیک، ریاضی، شیمی و زیست، دروس پایه بسیار سنگین هستند اما برنامه‌ریزی ۵ ترمه برای این دروس، بدون در نظر گرفتن ظرفیت روانی و آموزشی دانشجو، باعث فشار شدید، افت نمرات، مشروطی و اضطراب مداوم شده است. بی‌هویتی و سردرگمی دانشجویان: ما نه از مزایای دانشگاه فرهنگیان برخورداریم، نه زیر چتر آموزش و پرورش هستیم و نه تعلق اداری مشخصی داریم. این وضعیت باعث شده احساس تعلق، انگیزه و امنیت شغلی در بین دانشجویان به‌شدت کاهش یابد. عدم برخورداری از حقوق، مزایا و بیمه دانشجو-معلمان: برخلاف دانشجویان ورودی مستقیم فرهنگیان، ما دو سال بلکه با ادامه این طرح حتی سه سال کامل بدون هیچ نوع حمایت مالی و بیمه‌ای در دانشگاه مبدا تحصیل کرده‌ایم. بی‌اطمینانی نسبت به آینده تحصیلی و استخدامی: نه وضعیت استخدام مشخص است، نه نحوه انتقال، نه برنامه‌ریزی دروس باقی‌مانده، و نه تضمینی برای ورود به فرهنگیان پس از ترم چهارم. این بلاتکلیفی، آینده شغلی و تحصیلی ما را به خطر انداخته است. مطالبه مشخص ما: با توجه به گذشت دو سال تحصیل در دانشگاه‌های مبدا، ما امضاکنندگان این پویش از وزارت آموزش و پرورش، وزارت علوم، شورای‌عالی انقلاب فرهنگی و نهادهای دولتی مربوطه درخواست داریم که: پس از پایان ترم چهارم (دوسال اول)، همه دانشجویان این طرح، بدون استثناء، به دانشگاه فرهنگیان منتقل شوند؛ دانشجویانی که هنوز واحدی پاس نشده دارند، ادامه‌ی واحدهای باقی‌مانده خود را نیز در دانشگاه فرهنگیان بگذرانند؛ تمامی مزایا، خدمات، پشتیبانی آموزشی و استخدامی دانشجو-معلمان از زمان ورود به فرهنگیان برای آن‌ها برقرار شود. این مطالبه، کاملاً در راستای فرمایشات مقام معظم رهبری است که صراحتاً فرمودند: «دانشگاه فرهنگیان متعلق به آموزش و پرورش است و زمزمه‌های واگذاری تربیت معلم به بیرون از این نهاد، ملوک‌الطوایفی و غیرقابل قبول است.» امیدواریم صدای ما دانشجو-معلمان فراموش‌شده، به گوش مسئولان برسد و آینده‌ی ما، آموزش و پرورش کشور، و عدالت آموزشی بازیچه‌ی تصمیمات ناقص نشود. درخواست تکمیلی: همچنین با توجه به اینکه دانشجویان این طرح در طول دو سال گذشته، بدون دریافت حقوق، مزایا و پشتیبانی معمول فرهنگیان، تحت فشارهای آموزشی شدید و گاه طاقت‌فرسا قرار گرفته‌اند، انتظار می‌رود وزارت آموزش‌وپرورش و سایر نهادهای مسئول، مزایای ویژه‌ای فراتر از دانشجویان عادی دانشگاه فرهنگیان برای این گروه در نظر بگیرند. ما باور داریم که چنین نگاه عادلانه و دلسوزانه‌ای می‌تواند هم زخم‌های گذشته را التیام بخشد و هم انگیزه‌ای تازه برای ورود باانگیزه‌ی ما به عرصه معلمی فراهم کند. به امید روزی که صداقت، عدالت، و آینده‌نگری، محور تصمیم‌گیری‌ها در آموزش و پرورش کشور باشد.

نهاد های وابسته به آموزش پرورش، وزارت آموزش و پرورش

سوال

چرا نام شهرستان میمه در متن مصوبه دولت و تصمیم کمیسیون متفاوت است؟

چرا نام شهرستان جدید التاسیس استان اصفهان در پی ارتقا بخش میمه به شهرستان با متن تصمیم کمیسیون اصلی و متن مصوب خروجی از دولت متفاوت است؟!، آیا مسئولین مربوطه به این پرسش مردم بخش میمه پاسخ می دهند ،چرا که این امر این فرضیه را تقویت می کند که گویا تغییر نام در جلسه هیئت دولت بدون تأیید وزارت کشور و با اعمال نظر شخصی چند نفر انجام شده است ، چرا که طبق قانون باید مصوبات هیئت دولت در کمیسیون مربوطه به رای گذاشته و در صورت تصویب در دستور کار هیئت دولت قرار می گیرد یا در هیئت دولت تایید می شود و یا برای اصلاح به کمیسیون مربوطه برگشت داده می شود و بدین ترتیب ناخودآگاه این سوالات به ذهن متبادر می شود که چرا و با چه ساز و کاری در مصوبه  ۷۹۲۴۰، هیئت وزیران در جلسه هیئت دولت بر خلاف مصوبه کمیسیون و بدون برگشت به کمیسیون ، بند مهم نام شهرستان تغییر داده شده است ؟ مگر نه این است که بدون استثناء در تمام شهرستانهای ایران ، بخشداری مرکزی در مرکز شهرستان مستقر است . پس چرا در مصوبه ۷۹۲۴۰ هیئت وزیران ، بخشداری مرکزی به شهر دیگری غیر از مرکز شهرستان منتقل شده است ؟ پس چرا با اینکه این مصوبه ایراد دار قریب به ۱۶ ماه است که اعتراض اهالی یک بخش را به دنبال داشته ولی هیچ مسئولی عزم جدی برای اصلاح آن را ندارد ؟ در نهایت آیا مسئولین مربوطه به این سوال مردم بخش میمه پاسخ می دهند که چرا نام شهرستان در متن تصمیم کمیسیون اصلی با متن مصوب دولت متفاوت است؟! پی نوشت: در این باره لازم است این نکته را هم متذکر شد که متأسفانه در آخرین جلسه هیئت دولت سیزدهم و برخلاف موازین و مقررات، نام شهرستان جدید بدون هیچ‌گونه توجیهی تغییر یافته و با دوسیلابی کردن نام شهرستان (شهرستان میمه و وزوان) که خلاف صریح آیین‌نامه است عمل شده است. چرا که طبق بند ۱۰ دستورالعمل نام‌گذاری، در نام‌گذاری از ترکیب چند عنصر یا واحد تقسیماتی مگر در موارد استثنایی باید خودداری شود که متأسفانه در این باره گویا خلاف آیین‌نامه عمل شده و با این عمل، اختلافات در بخش میمه نهادینه گشته و الی‌الابد به اختلاف در بخش میمه دامن زده شده، البته در این باره لازم به توضیح است دوسیلابی شدنِ غیرقانونیِ نام شهرستان می‌تواند انتظار گنجانیدنِ نام شهرهای دوم و سوم در عنوان شهرستان را به تمامی بخش‌ها و شهرستان‌های کشور تسری دهد که پایه گذار سنت ناصواب است که امید است با رسیدگی به تخلف قانونی و اصلاح تخلف و رویه غیر قانونی ، به این مسئله پایان داده شود

100
گزارش از مطالبه
1000
پیگیری از مسئول مربوطه
22:27 - 26 آبان 1404

55 بازدید