ایجاد چنین شهرهایی که با همت و غیرت بزرگ زنان و بزرگ مردان آنها به جایگاههای رفیع تولید و صنعت رسیدهاند، برای هر ایرانی بسیار غرورآفرین و بس ارزشافزاست.هیدج از شهرهای شهرستان ابهر در استان زنجان، با تولید ۳۰ میلیون جفت کفش پایتخت تولید کفش ایران است، و در فاصلهای کوتاه از این شهر روستای لتگاه …نمایش بیشتر
اینجا سکهها کفش میشود
چه کسی فکرش را میکرد که آقا رمضان، اوستاکار شهر کوچک «هیدج» و جوانان پایکارش ، این شهر را به قطب تولید کفش ایران تبدیل کنند و هیدج، شهر بدون بیکار شود! اما حالا چرا سومین قطب تولید کفش ایران که با هنر دست کفاشان هیدجی سالانه ۳۰ میلیون جفت کفش تولید میکند هنوز نتوانسته بازارهای کفش کشورهای همسایه را قبضه کند؟
گروه فرهنگ خبرگزاری فارس: سال ۵۷، بعد از ۸ سال که رمضان دهقان چم و خم کار کفاشی را در تهران یاد گرفته بود، به هیدج برگشت از بس که خاکش دامنگیر بود. گوشش بدهکار حرف اهالی روستا نبود که می گفتند آخه تا تهران هست و بازارهای رنگ رنگی اش کی از روستای ما کفش می خره آقارمضون؟ برگشت و کنار خانه اش یک کارگاه کوچک تولید کفش راه انداخت. کفش های دست دوز رمضان علی، اول پای اهالی روستا نشست. خوش دوخت و خوش قیمت بود و کارِ دست. کار و بار آقا رمضان گرفت و یکی یکی به کارگران کارگاه کوچکش اضافه شد. آوازه کفش های هیدج کم کم به پایتخت هم رسید و در ویترین کفش فروشی های خیابان صف تهران قدیم نشست. باید کارگاه را بزرگ می کردند و تولید را بیشتر.
آقا رمضان و اهالی هیدج، قلب تپنده قطب کفش ایران
یک شب در مسجد که اهل محل گعده گرفته بودند آقا رمضان صدایش را در گلو انداخت و به همشهریها گفت:«خدا رو شکر کار و بارمان حسابی گرفته و قراره کارگاه ها رو بزرگ کنیم. هر کسی دوست داره یه پولی وسط بزاره و شریک بشه. کم و زیادش مهم نیست.» خیلیها پایکار آمدند و پولی وسط گذاشتند و کارگاه بزرگ شد و دست جوان های هیدج بندِ تولید شد و بازار کفش هیدج، سکه. هنوز کفش ها از کارگاه بیرون نیامده بود فروش می رفت. با سبک و سیاق آقا رمضان و اوستاکارهای دیگر کارگاه های کفش یکی یکی در روستا راه افتاد. مردم زنجان به هیدج آمدند. هیدج از روستا تبدیل به شهر شد. در این خطه زیبا هر جوانی که دنبال کار میگشت آدرس رمضان علی را کف دستش میگذاشتند و چند صباحی بعد همان جوان جویای کار برای خودش اوستایی می شد و کارگاه راه می انداخت. ۳۰ سال از آن روزها می گذرد و حالا هیدج با همت اهالیاش و سرمایه های خرد آنها تبدیل به یکی از سه قطب تولید کفش ایران شده است. کیفیت کفش های هیدج بالاست و قیمت ها پایین و طرفدار، زیاد! از تهران و مشهد و شیراز و اصفهان و باقی شهرهای ایران که بگذریم کفش های هیدج خوش نشین پاهای مردم مصر و تونس و آذربایجان . عراق، افغانستان، ازبکستان و تاجیکستان هم شده و این کشورها مشتری کفش های روستای هیدج هستند.
* شهر کفش ایران بیکار ندارد
حالا همان روستاییانی که آیه یاس بیخ گوش آقا رمضان می خواندند که کی کفش از روستای ما رو می خره! مفتخرند به اینکه هیدج هر سال ۳۰ میلیون جفت کفش تولید می کند و صنعت کفش، نرخ بیکاری را در این شهر ۲۰ هزار نفری منفی کرده است. خیلی ها که از هیدج بار و بندیلشان را جمع کرده بودند و راه پایتخت را پیش گرفته بودند، دوباره به هیدج برگشتند و آنها هم سرمایه شان را خرج راه اندازی کارگاهی گوشه شهر کردند.کوچه به کوچه هیدج پر است از واحدهای تولیدی کفش؛ ۳۰۰ کارگاه تولید کفش در یک شهر کوچک و اشتغال روزانه ۱۵ هزار نفر به صوت مستقیم و غیر مستقیم!
*چرا هیدج نایک نمی شود؟
چرا قطب تولید کفش روستایی که با سرمایه های خرد مردم سالانه ۳۰۰ میلیون جفت کفش تولید می کند، هنوز نتوانسته رقیب کفش های چینی شود؟ چرا سبد صادرات این کفش ها به نسبت تولید هنوز خالی است؟ این سوالات ذهن هر خواننده ای که تاریخچه جذاب این شهر ۲۰ هزار نفری را می شنود درگیر می کند و حتما می پرسد چرا کفش هیدج بازارهای دنیا را قبضه نمی کند؟ جواب این چراها را می توان از لابه لای حرف ها و درددل های حسن احمدی یکی از تولیدکننده های شهرهیدج فهمید، وقتی می گوید:«صنعت کفش هیدج نیم قرن سابقه دارد. اما باور می کنید دغدغه اصلی تولیدکنندگان آن محروم بودن از دریافت وام های ارزان قیمت و کم بهره است. اینجا یک شهر کوچک است با تاثیر اقتصادی بزرگ اما بیشتر تسهیلات بانکی برای شهرهای بزرگ است. اینطور می شود که گاهی یک شعبه کوچک محلی در تهران بیشتر از شعبات مرکزی بانکها در استان زنجان تسهیلات می دهد.
شما فکر می کنید نایک چطور نایک شد؟ تاریخچه اش را خوانده اید؟ می دانستید تولیدکننده کفش نایک یک دونده بوده که اولین بار یک کفش برای بهتر دویدن شاگردانش و برنده شدن در مسابقه طراحی کرده و حالا این برند تبدیل به معروف ترین برند کفش ورزشی در دنیا شده؟ اما چرا قطب کفش هیدج که با سرمایه مردم و اوستاکارهای قدیمی شروع به کار کرد هنوز نتوانسته حتی با بازار کفش چینی رقابت کند؟ گلایه های تولیدکنندگان نشان می دهد که هیدج هنوز شهرک تخصصی تولید کفش ندارد. تولید کنندگان برای تهیه مواد اولیه کلی مشکل دارند. حمایتی برای بهبود صادرات نیست و حتی راه های مواصلاتی سومین قطب تولید کفش کشور هم برای دسترسی بهتر مناسب سازی نشده است.»پایان پیام/#جهش_تولید #هیدج #قطب_کفش_ایران #شهر_بدون_بیکار
19:32 - 2 خرداد 1404
4 پاسخ
@user17091000222482941905 خرداد 1404در پاسخ بهسلامدرود بر هم وطنان غیور و زحمت کش خطه هیدجماشاءاللهإن شاءالله مسئولین وظیفه خود را در قبال تولید کنندگان گرانقدر هیدج انجام داده و شاهد برند شدن این کفش ها باشیم