چرا ماجرای ۱۴۰۰ ساله پیش را هرسال تکرار میکنیم؟
چرا این عزاداریها کهنه و ملالتآور نمیشود، هرچه مصیبت بخوانند و هرچه عاشورا جلو بیاید، مثل اینست که دیروز امام حسین (ع) را شهید کردهاند.
خبرگزاری فارس - اصفهان؛ محرم فرصت بسیار مغتنمی است که از دریای محبت و معرفت ولایت و اهل بیت (ع)، به اندازه کوزه وجودی خود بهره گیریم و غرق این دریای هستی شویم؛ بنابر فرمایش امامان، همه اهل بیت (ع) کشتی نجات هستند اما کشتی امام حسین (ع) سریعتر است و بیان فضایل ایشان روح و جان را جلا میدهد و راه کمال را پیش چشم انسان میگشاید.حضرت آیتالله مظاهری به عنوان زعیم حوزه علمیه اصفهان و از بزرگان علما و مراجع تقلید جهان اسلام در بیاناتی به تشریح برخی فضایل سیدالشهدا (ع) پرداخته و بر استفاده از ظرفیت ماه محرم تأکید کردند که در یک سلسله گزارش ارائه خواهد شد.
طراوت همیشگی عزاداری امام حسین (ع)
امام حسین (ع) فضائل و امتیازاتی دارند که لازم است همیشه و بهویژه در ماه محرّم برای مردم تبیین شود، یکی از امتیازهای امام حسین (ع) که امتیاز بزرگی هم هست و یک معجزه برای امام حسین (ع) است، اینکه این عزاداریها کهنه و ملالتآور نمیشود، هرچه مصیبت بخوانند و هرچه عاشورا جلو بیاید، مثل این است که دیروز امام حسین (ع) را شهید کردهاند.این یکی از معجزات بزرگ قرآن نیز به شمار میرود، قرآن بیش از بیست معجزه دارد، انبیاء معجزه داشتند اما با رفتن خودشان، معجزههایشان نیز از بین رفته است، قرآنِ پیغمبر اکرم (ص) باقی است و عمده معجزه برای پیغمبر اکرم (ص)، این قرآن کریم است و این قرآن الآن بیش از بیست معجزه دارد و یکی از افتخارهای اسلام و ما مسلمانها همین است، یکی از آن معجزهها که حضرت رضا (ع) روی آن پافشاری دارند، این است که میفرمایند قرآن را هزار مرتبه بخوان و دفعۀ هزار و یکم باز تازه است، عزاداریها نیز اینگونه است.
در زمان ظهور هم روضه هست
شما همه ساله عاشورا دارید، روضه میخوانید و روضه میشنوید و گریه میکنید اما همه ساله مثل اینکه تازه است، همۀ مصائبی که میخوانیم، شما شنیدهاید و برایش گریه کردهاید اما وقتی مصیبت میخوانیم برای ما تازگی دارد و برای شما نیز تازگی دارد و مثل باران برایش گریه میکنید، وقتی اسم علی اکبر امام حسین (ع) را بیاورند، همۀ شما گریه میکنید، هزار و سیصد سال است که همه برای علی اکبر گریه میکنند، این کهنه شدنی نیست حتی در روایات هم داریم و من به شما گفتم در زمان ظهور حضرت (عج) هم روضه هست.این روح شهادت طلبی باید از این روضهها در شیعه زنده باشد تا بمیرد و تا روز قیامت، به! چه معجزۀ خوبی! چه نعمت خوبی، برای تشیّع و برای این نعمت روضهخوانی و گریه کردن و لذت بردن از این گریهها شکر کنید اما متأسفانه شکرش را نمیکنید، یعنی تا حال نشده که تسبیح دست بگیرید و صد مرتبه بگویید الحمدلله روضه دارم، الحمدلله حسین (ع) دارم، الحمدلله شیعه هستم در حالی که باید خیلی قدر این نعمتها را بدانیم.یکی دیگر از امتیازهای امام حسین (ع) این است که حضرت مهدی (عج) از نسل اوست، چنانکه نُه نفر از ائمۀ طاهرین (ع) نیز از نسل اوست و پیغمبر اکرم (ص) روی این خیلی پافشاری داشتند، پیامبر اکرم (ص) گاهی میفرمود: نهم از فرزندان تو مهدی (روحیفداه) است که به واسطۀ او ظلم از جهان برداشته میشود و عَلَم اسلام روی کرۀ زمین افراشته میشود و عدالت سر تا سر جهان را میگیرد.
امام باقر (ع) به قضیۀ لوح افتخار میکردند
قضیۀ لوح نیز که یک قضیۀ فوقالعاده شیرینی است که امام باقر (ع) به آن افتخار میکردند و آن لوح هم الآن خدمت مهدی (عج) است، وقتی امام حسین (ع) به دنیا آمده، خدا این را به توسط جبرئیل برای حضرت زهرا (س) هدیه فرستاده است، جابر بن عبدالله انصاری میگوید من رفتم خدمت حضرت زهرا (س) در وقتی که امام حسین (ع) به دنیا آمده بود و دیدم لوحی فوقالعاده نورانی میدرخشد، حضرت زهرا (س) فرمودند این از طرف خداست و اسامی ائمۀ طاهرین (ع) با القاب خاصی در این لوح هست و بالاخره اسماء اهلبیت و چهارده معصوم (ع) با تشریفاتی در این لوح هست.یکی از امتیازها همین است که این لوح از طرف خدا به واسطۀ جبرئیل برای حضرت زهرا (ع) آمده در تولد امام حسین (ع) و در آن اسماء چهارده معصوم (ع) با تشریفات و خصوصیاتی آمده است، برای هرکدام ائمۀ طاهرین (ع) یک خصوصیت آمده و برای خصوصیت مهدی (عج) همین است که به دست او ظلم نابود میشود و به دست او پرچم اسلام روی کرۀ زمین افراشته میشود.
یک دنیا منهای ظلم میشود
باز از امتیازها این است که اسم آورده شده که این از نسل امام حسین (ع) است، یعنی نهمین از فرزندان امام حسین (ع)، مهدی (عج) است. امام حسین (ع) از این نظر دو امتیاز دارد؛ یکی اینکه أبُ الأئمه است و این مختص به امام حسین (ع) است و یکی هم اینکه مهدی (عج) از این نُه نفر است، روایات فراوانی بدین مضمون که به دست مهدی (عج) و به عبارت دیگر به دست ما شیعیان و به رهبری مهدی (عج)، دنیا گلستان میشود، به دست ما و به رهبری مهدی (عج)، پرچم اسلام روی کرۀ زمین افراشته میشود و عدالت سرتاسر جهان را میگیرد، یک دنیا منهای ظلم میشود.امام حسین (ع) برای همین به کربلا آمد اما نشد و نگذاشتند، اما بالاخره باید آنچه امام حسین (ع) میخواسته جامۀ عمل بپوشد، امام حسین (ع) اصلاً از مدینه آمد برای اینکه قوانین اسلام زنده شود، ایشان میفرمود: ای مردم! ببینید که ظلم عالم اسلام را گرفته است، به حق عمل نمیشود و از باطل نهی نمیشود در جامعۀ اسلامی امر به معروف و نهی از منکر نیست و مرگ برای من بهتر از شربت است، من قیام میکنم برای اینکه ظلم را از بین ببرم، من قیام میکنم برای اینکه باطل را از بین ببرم و حق را رو بیندازم، من قیام میکنم برای اینکه سیرۀ پیغمبر (ص) و سیرۀ امیرالمؤمنین (ع) در میان مردم منتشر شود.
ای مردم! من قیام میکنم، برای این نیست که ریاستی به دست بیاورم، قیام من برای این نیست که العیاذ بالله شورشی در میان مسلمانها درست کنم، بلکه قیام من برای امر به معروف و نهی از منکر است، قیام من این است که سیرۀ پیغمبر (ص) و علی بن أبی طالب (ع) را زنده کنم، با این هدف آمد اما نشد و نگذاشتند و بالاخره امام حسین (ع) را کشتند، این سیره و این هدف باید زنده شود و در آن لوح در روایات دیگر میگوید این به دست پسر امام حسین (ع) است یعنی به دست مهدی (عج) است.
برکات تربت امام حسین (ع)
یکی از امتیازهای امام حسین (ع) که امتیاز بالایی هم هست، تربت حسین (ع) است، سجده کردن بر تربت امام حسین (ع) ثواب نماز را هفتاد برابر میکند، تسبیحات حضرت زهرا (س) با تسبیح تربت هفتاد برابر میشود اما مهمتر از این، اینکه نمازهای ما نمازهایی نیست که مورد قبول خدا باشد، هم گناه داریم، هم صفات رذیله داریم و هم نماز معمولاً برای ما لذتبخش نیست و برایمان سنگین است.در روایت میخوانیم نماز میرود و عالی است اما در آسمان اول، دربان آسمان اول آن را برمیگرداند، مثلاً میگوید این غیبت کرده و نمیشود نمازش بالا رود، همچنین در آسمان دوم بعضی اوقات دربان آن را برمیگرداند تا آسمان هفتم و تا برود در محضر خدا، اگر مهر کربلا با این نماز باشد و تسبیح کربلا با این نماز باشد، این نماز از آسمان اول و دوم میرود تا برسد در محضر خدا و خدا به واسطۀ این تربت امام حسین (ع) نماز ما را قبول میکند.
این تربت شفای دردهای ناعلاج است
آنچه نماز به واسطۀ آن قبول میشود، تربت امام حسین (ع) است، این اختصاص از امام حسین (ع) است، یعنی خدا این اختصاص را به پیغمبر (ص) و امیرالمؤمنین (ع) و سایر ائمه (ع) نداده است، بلکه این اختصاص را به امام حسین (ع) داده است، یکی دیگر اینکه این تربت شفای دردهای ناعلاج است، اگر به راستی انسان با عقیده و با خلوص کمی از تربت أبی عبدالله الحسین (ع) بخورد، دردهای بیدرمان را شفا میدهد، این به تجربه اثبات شده و زیاد روی آن پافشاری شده است.من خیلی افراد را سراغ دارم که با تربت امام حسین (ع) دردهای خیلی سنگین را استشفا کردند، استشفا به امام حسین (ع) و استشفا به تربت امام حسین (ع) و استشفا به عزای امام حسین (ع) و استشفا به گریهها برای امام حسین (ع)، «شِفاءٌ لِما فِي الصُّدُور»؛ این دل ناپاک ما به واسطۀ گریه برای امام حسین (ع) شفا پیدا میکند.
آقا امام زمان (عج) این گریهها را خیلی دوست دارد
در این دهه خیلی کار کنید و این گریهها خیلی کار میکند، این دردهای اجتماع ما به واسطۀ این عزاداریها خوب میشود، آتش میآید اما همین دهه این آتش را خاموش میکند، برای خودتان و برای خانوادهتان و برای شهرتان و برای اجتماع و ایرانتان در این دهه خیلی میتوان کار کرد و این گریهها خیلی کار میکند، امام حسین (ع) این گریهها را خیلی دوست دارد، آقا امام زمان (عج) این گریهها را خیلی دوست دارد.#عزاداری #محرم #آیت_الله_مظاهری #کربلا 15:14 - 10 جولای 2024