بعد از تثبیت هرمز نوبت رفع محاصره غزه است.
آتشبسی بر لبه پرتگاه بیاعتمادی!
آتش بسی که قرار بود با تکیه بر پیشنهادهای مشخص و چارچوبهای مورد توافق به پایان درگیریها منتهی شود، اکنون با رفتارهای متناقض و نقضهای مکرر از سوی آمریکا و اسرائیل، در معرض فروپاشی قرار گرفته است.
به گزارش انصار کلیپ، آتشبسی که قرار بود با تکیه بر پیشنهادهای مشخص و چارچوبهای مورد توافق به پایان درگیریها منتهی شود، اکنون با رفتارهای متناقض و نقضهای مکرر، در معرض فروپاشی قرار گرفته است؛ وضعیتی که نه تنها روند مذاکرات را با چالش مواجه کرده، بلکه پرسشهای جدی درباره صداقت طرف مقابل و آینده تحولات منطقهای ایجاد کرده است.اعلام آتشبس در شرایطی صورت گرفت که انتظار میرفت با مبنا قرار گرفتن مجموعهای از بندهای پیشنهادی ایران، مسیر پایان جنگ تحمیلی و متجاوزانه آمریکایی – صهیونی علیه ایران، هموار شود. این پیشنهادها که با التماس های مستتر ترامپ در قالب توئیت های متفاوت مطرح و پس از آن بوسیله میانجی هایی از جمله پاکستان، با هدف کاهش تنش و ایجاد چارچوبی پایدار برای صلح ارائه شده بودند، میتوانستند نقطه عطفی در تحولات منطقهای باشند. با این حال، روند تحولات و بی تعهدی صهیونیست ها به عنوان سگ هار آمریکا در منطقه، نشان داد که ارادهای جدی برای پایبندی به این چارچوبها در میان برخی بازیگران وجود ندارد.رفتارهای اخیر، به ویژه عقبنشینی از تعهدات و تغییر مواضع اعلامی توسط ترامپ جلاد و اعضای دولت فاسدش، موجب شده است که فضای بیاعتمادی بر مذاکرات سایه بیفکند. در این میان، نقش آمریکا بهعنوان یکی از بازیگران تأثیرگذاربه دلیل آغازگری تجاوز، بیش از پیش مورد توجه قرار گرفته است؛ جایی که تغییر رویکرد و عدم پایبندی به توافقات اولیه، عملاً روند دستیابی به یک راهحل پایدار را با اختلال مواجه کرده است.
در کنار این تحولات، نقض آتشبس از سوی رژیم صهیونیستی و حمله به مناطق مسکونی لبنان، ابعاد تازهای به بحران بخشیده است. این اقدامات نهتنها با اصول اولیه حقوق بینالملل در تعارض است، بلکه نشاندهنده تداوم رویکردی است که در طول سالهای گذشته بارها تکرار شده و همواره موجب بیثباتی بیشتر در منطقه شده است.ضرورت نگاه جامع به آتشبس یکی از مهمترین محورهای مورد تأکید، لزوم در نظر گرفتن همه جبهه های درگیر در چارچوب آتشبس است. اصرار بر این که آتشبس باید شامل لبنان، یمن و سایر محورهای درگیر باشد، ناشی از درک واقعبینانه از ماهیت درگیریها در منطقه است. محدود کردن آتشبس به یک جغرافیای خاص، نهتنها کمکی به کاهش تنش نمیکند، بلکه میتواند به گسترش بحران در سایر مناطق منجر شود.بر همین اساس، هرگونه توافقی که نتواند تمامی ابعاد درگیری را پوشش دهد، از ابتدا با ضعفهای ساختاری مواجه خواهد بود. تجربههای پیشین نیز نشان داده است که توافقهای ناقص، معمولاً دوام چندانی ندارند و بهسرعت دچار فروپاشی میشوند، که البته این موضوع ماهیت مکار و توطئه گر محور شرارت عبری – غربی – عربی را نشان می دهد که عمدا توافقات را ناقص طراحی می کنند تا به راحتی زیر میز زده و بدعهدی نمایند.
تکرار یک الگوی آشنارفتارهای اخیر رژیم صهیونیستی را میتوان در چارچوب یک الگوی تکراری تحلیل کرد؛ الگویی که در آن، بیتوجهی به قواعد بینالمللی و عدم پایبندی به توافقات، بهعنوان یک رویه ثابت دیده میشود. این رویکرد، نهتنها موجب بیاعتباری سازوکارهای بینالمللی شده، بلکه هزینههای انسانی و امنیتی قابل توجهی را نیز به همراه داشته است.حمله به مناطق مسکونی، نمونهای آشکار از این رفتارهاست که با هیچیک از استانداردهای پذیرفتهشده جهانی همخوانی ندارد. ادامه این روند، میتواند پیامدهای گستردهتری برای ثبات منطقهای به همراه داشته باشد و دامنه درگیریها را افزایش دهد.
مسئولیت اخلاقی و راهبردیدر کنار ملاحظات سیاسی و امنیتی، نباید از بُعد اخلاقی تحولات نیز غافل شد. همراهی نیروهای مقاومت در مقاطع حساس، نشاندهنده نوعی همپیمانی است که صرفاً بر اساس منافع مقطعی تعریف نمیشود. از این منظر، نمیتوان نسبت به شرایط فعلی لبنان بیتفاوت بود.طرح این مسئله که در شرایطی که برخی بازیگران همچنان درگیر جنگ هستند، دیگران در آرامش باقی بمانند، با اصول همبستگی و مسئولیتپذیری سازگار نیست. بر همین اساس، ضرورت دارد که رویکردی منسجم و هماهنگ در قبال تحولات اتخاذ شود.در نهایت، به نظر میرسد دو مسیر پیشرو وجود دارد: یا تلاش برای تداوم مذاکرات با در نظر گرفتن تمامی طرفهای درگیر و ایجاد یک چارچوب جامع، یا بازنگری در روند گفتوگوها و اتخاذ رویکردی متفاوت در قبال طرفهایی که به تعهدات خود پایبند نیستند. آنچه مسلم است، ادامه وضعیت فعلی نهتنها به حل بحران کمکی نخواهد کرد، بلکه میتواند زمینهساز تشدید تنشها در آینده شود.
14:27 - 21 فروردین 1405