لبیک عاشقانه در محرومترین نقطه جنوب کرمان
مردم روستای چارچاهی جازموریان یکی از محرومترین نقاط جنوب کشور، هر شب، گرد هم جمع میشوند و با دل شکسته نام حسین(ع) را صدا میزنند.
به گزارش خبرگزاری فارس از جازموریان، کافیست چند کیلومتر از شهرستان جازموریان فاصله بگیری؛ در دل جادههایی که هرچه پیشتر میروی، نشانی از امکانات کمتر و کمتر میشود، به روستایی کوچک به نام «چارچاهی» میرسی؛ جایی که شاید در نقشهها گم باشد، اما در دل تاریخ عاشقی، نامش با نور حسین(ع) نوشته شده است.اینجا شبها رنگ دیگری دارد. وقتی خورشید غروب میکند و تاریکی آرام آرام بر روستا مینشیند، صدای روضه و نوحه از داخل مسجد ساده روستا بلند میشود. نه از امکانات خبری هست، نه از تشریفات شهری؛ اما چیزی هست که از همه دنیا باارزشتر است: عشق خالص.مردم این روستا، با دستهای خالی اما دلهای پر، برای امام حسین(ع) عزاداری میکنند. هرکس به اندازه توانش، سفرهای پهن میکند؛ یکی با چند استکان چای ساده، یکی با خرما، و دیگری با نان گرم خانگی. همینها میشود بزرگترین مهمانی دنیا، وقتی صاحبش حسین(ع) باشد.کودکان با لباسهای ساده، اما چشمانی پر از اشک و شوق، در کنار بزرگترها میایستند و سینه میزنند. پیرمردها با صدای لرزان، روضه را زمزمه میکنند و جوانها با تمام وجود، علم را بر دوش میکشند.
در اینجا، محرومیت معنا ندارد؛ چون دلها غنی است. فقر دیده نمیشود؛ چون عشق جاری است. هر شب، روستا زنده میشود، با نامی که قرنهاست دلها را روشن نگه داشته است.«چارچاهی» شاید در نگاه دنیا نقطهای دورافتاده باشد، اما در شبهای محرم، درست در مرکز عالم قرار میگیرد؛ جایی که اشکها، دعاها و دلها، مستقیم به کربلا گره میخورد.اینجا ثابت میشود که برای حسینی بودن، نه ثروت لازم است و نه امکانات؛ فقط یک دل میخواهد، که آن هم در این روستا، به وفور پیدا میشود.
23:47 - 27 خرداد 1405
