جازموریان؛ ۶۳ شب حماسه همدلی و بیعت، از دل زخمهای کشاورزی تا پایبندی به ایران
۶۳ شب است که جازموریان با حماسهای از جنس پایداری، همدلی و وفاداری مردمی روبهروست. در میان سختیهای زندگی و آسیبهای اقتصادی ناشی از تنشهای اخیر، مردم این دیار بیوقفه به خیابانها میآیند تا یاد رهبر شهید را گرامی بدارند و بیعتی دوباره با سومین علمدار انقلاب ببندند؛ روایتی ناب از دلبستگی عمیق به ایران.
به گزارش خبرگزاری فارس از جازموریان، شبهای جازموریان این روزها رنگ دیگری گرفته است. ۶۳ شب است که پس از فرونشستن هیاهوی روز، مردم این منطقه آرامآرام از خانههایشان بیرون میآیند و راهی خیابانها و میدانهای شهر و روستا میشوند. چراغ مغازهها هنوز روشن است، صدای گفتوگوی مردم در کوچهها شنیده میشود و جمعیتی شکل میگیرد که هر شب بزرگتر از شب قبل به نظر میرسد.در میان این جمعیت، چهرههای آشنای بسیاری دیده میشود؛ کشاورزانی که روزشان را در زمین و باغ گذراندهاند، کاسبان و بازاریانی که تا غروب سرگرم کار بودهاند، جوانانی که با شور و انگیزه کنار هم ایستادهاند، خانوادههایی که همراه یکدیگر آمدهاند،و مردمی که شاید نامشان جایی نوشته نشود اما ستونهای آرام این سرزمین هستند. همه آمدهاند؛ ساده، بیتکلف و صمیمی.برای خیلی از مردم جازموریان، زندگی با تلاش روزانه گره خورده است. روزهایی که از صبح زود آغاز میشود و تا غروب ادامه دارد؛ روزهایی همراه با گرمای سوزان منطقه، بادهای تند، کمآبی و نگرانیهای اقتصادی. کشاورزی در این منطقه سهم مهمی در زندگی مردم دارد و بسیاری از خانوادهها ماهها با امید به محصولی که از دل زمین به دست میآید کار میکنند.
اما امسال برای بسیاری از کشاورزان سال آسانی نبود. با اتفاقاتی که پس از حملات رژیم صهیونیستی و آمریکا علیه ایران رخ داد، بازار بسیاری از محصولات کشاورزی دچار آشفتگی شد. محصولاتی که با زحمت فراوان به دست آمده بود، با قیمتهایی بسیار پایین فروخته شد و در برخی موارد حتی خریداری برای آن پیدا نشد. کشاورزان میگویند حاصل ماهها تلاششان در زمین ماند، زیرا هزینه برداشت و جابهجایی آن از قیمت فروش بیشتر میشد. با وجود تمام فشارها، حضور مردم جازموریان در این شبها یکدست و هدفمند است. همه با نیتی مشترک آمدهاند؛ برای ایستادن پای ایران، برای نشاندادن انسجام و برای رساندن این پیام که در روزهای سخت، کنار کشورشان میمانند. صفوف به هم پیوسته، چهرههای مصمم و نمادهایی که در دست دارند، تصویری روشن از مردمی است که اختلافی در هدف ندارند و با هم، یکصدا، از امنیت و اقتدار سرزمینشان سخن میگویند.در این جمعها، صداهای مختلفی شنیده میشود اما یک حس مشترک میان همه موج میزند؛ حس دلبستگی به ایران. بسیاری از مردم میگویند مشکلات زندگی کم نیست، اما عشق به سرزمینشان چیزی نیست که با سختیها کمرنگ شود.در میان این حضورهای شبانه، یاد رهبر شهید نیز بارها در میان مردم زنده میشود؛ نامی که با احترام از آن یاد میکنند و خاطرهای که هنوز در دلها تازه است. در کنار این یاد، مردم با صدایی رسا از بیعتی محکم و استوار با سومین علمدار انقلاب، حضرت آیتالله سید مجتبی حسینی خامنهای سخن میگویند؛ بیعتی که در میان جمعیت، با شعارها و سخنان مردم شنیده میشود.
در گوشهوکنار میدان، جوانانی دیده میشوند که با شور از آینده حرف میزنند. کمی آنطرفتر کاسبی ایستاده که میگوید روز سختی داشته اما دلش میخواسته امشب هم در میان مردم باشد. کشاورزی که دستانش هنوز نشانه کار روزانه را دارد، آرام در میان جمع قدم میزند. خانوادههایی که در کنار هم آمدهاند، فضای صمیمانهای به این شبها دادهاند.این صحنهها شاید برای کسی که از دور نگاه میکند ساده باشد، اما برای مردم جازموریان معنای بزرگی دارد؛ معنای همدلی، کنار هم بودن و ایستادن در روزهایی که زندگی آسان نیست.۶۳ شب گذشته است و این حضور همچنان ادامه دارد. شبهایی که در آن مردم جازموریان نشان دادهاند حتی اگر زندگی با سختی همراه باشد، دلشان برای ایران میتپد و نام کشورشان چیزی نیست که در هیاهوی مشکلات فراموش شود.روایت این شبها، روایت مردمی است که شاید زندگی پرزرق و برقی نداشته باشند، اما دلشان بزرگ است؛ مردمی که با همه دغدغهها و گرفتاریها، باز هم شبهنگام کنار هم میایستند تا بگویند هنوز امید، همدلی و دلبستگی به ایران در دلهایشان زنده است.
16:28 - 13 اردیبهشت 1405
