احتمالاً با افزایش دما، افزایش ناوگان اتوبوسی درون‌شهری و البته ورود تراموا این ازدحام کاهش یابد ولی دولت باید فکر انتقال بعضی وزارتخانه‌ها به استان‌های دیگر باشد. تمرکز خدمات و امکانات باعث این بلبشو است و با افزایش مترو و ... هم مشکل حل نمی‌شود. مسکّن ساعتی است ولی درمان نیست.
یک روز شلوغ در شهر زیرزمینی
در شلوغی سرسام‌آور قطار، مسافران با عجله خود را به درهای واگن می‌رسانند اما ازدحام آن‌قدر زیاد است که حتی پس از عبور چندین قطار، هنوز بسیاری در انتظار سوار شدن باقی می‌مانند. فشار جمعیت، تأخیر قطارها و کمبود ظرفیت، مترو را به میدان نبردی روزانه تبدیل می‌کند.
به گزارش خبرگزاری فارس، روی سکو دیگر جای خالی نیست و سیل جمعیت از پله‌ها سرازیر می‌شود. همه در تلاش‌اند که هرچه سریع‌تر خود را به واگن‌ها برسانند، اما تأخیر در حرکت قطارها و ازدحام بیش از حد، سوار شدن را دشوار کرده است. واگن‌ها پر از مسافرند و بسیاری ترجیح می‌دهند منتظر قطار بعدی بمانند.
یکی از مسافران که هر روز با مترو به محل کارش می‌رود، می‌گوید: «همیشه با این مشکل مواجه هستیم. قطارها دیر به ایستگاه می‌رسند و وقتی هم که می‌آیند، آن‌قدر شلوغ‌اند که ورود به آن‌ها تقریباً غیرممکن است.» دختر دانشجویی که پشت سر او ایستاده، در تأیید حرفش اضافه می‌کند: «صبح‌ها که اکثر مسافران راهی محل کار و دانشگاه هستند و عصرها که بازمی‌گردند، شرایط به همین شکل است. معمولاً با تأخیر به کلاس‌هایمان می‌رسیم.»
جا نیست سوار نشویدپس از چند دقیقه انتظار، قطار وارد ایستگاه می‌شود. مسافران برای ورود به واگن‌ها هجوم می‌آورند، اما فضای داخل چنان فشرده است که بسیاری چاره‌ای جز صبر برای قطار بعدی ندارند. بالاخره موفق به سوار شدن می‌شوم. صدای اعتراض مسافران از داخل واگن به گوش می‌رسد: «دیگر جا نیست، سوار نشوید!» هوای داخل سنگین و تهویه نامناسب است. یکی از خانم‌ها دکمه بالای در را فشار می‌دهد و از راننده درخواست روشن کردن تهویه را دارد، راننده پاسخ می‌دهد: «تهویه روشن است..اما..»در ایستگاه بعدی شرایط حتی بدتر می‌شود. مسافران جدید با عجله وارد می‌شوند، درحالی‌که عده‌ای هنوز موفق به پیاده شدن نشده‌اند. یکی از آن‌ها با ناراحتی می‌گوید: «اجازه دهید پیاده شویم! الان در بسته می‌شود!» در این میان، خانم میانسالی که خود را به سختی به داخل واگن کشانده، با گلایه از فاصله زیاد بین حرکت قطارها و کمبود واگن‌ها می‌گوید: «در این شلوغی مردم مجبورند خود را به داخل قطارها فشار دهند. این شرایط در روزهای سرد و بارانی غیرقابل‌تحمل می‌شود.»
حضور دستفروشان؛ عامل افزایش ازدحامدر میان مسافران، فروشندگان دوره‌گرد نیز حضوری پررنگ دارند. یکی از مسافران که کنار در ایستاده، با گلایه می‌گوید: «وقتی عجله داریم، فروشنده‌ها باعث کند شدن حرکت مسافران می‌شوند. سر و صدای مداوم آن‌ها خسته‌کننده است و گاهی چرخک‌هایشان جای یکی دو مسافر را اشغال می‌کند. حتی برخی از آن‌ها میله‌های نگهدارنده را به رگال اجناس خود تبدیل کرده‌اند.»کارمندی که هر روز با مترو رفت‌وآمد دارد، می‌گوید: «دستفروش‌ها دیگر بخشی از فضای مترو شده‌اند. اما حضورشان در ساعات اوج تردد، ازدحام را دوچندان می‌کند.» در یکی از ایستگاه‌ها، هنگام خروج یکی از فروشندگان، برخورد او با چند مسافر باعث تنش می‌شود.
ورود غیرمجاز آقایان به واگن بانواندر ایستگاه بعدی، هنگام باز شدن در، چند مرد که منتظر بودند، بدون توجه به مقررات وارد واگن بانوان می‌شوند. این اتفاق که به اشکال مختلف رخ می‌دهد، گاهی با عنوان همراهی همسر، گاهی به‌عنوان دستفروش یا متکدی، و گاه بدون هیچ بهانه‌ای انجام می‌شود.یکی از خانم‌های جوان که فرزندش را در بغل گرفته و به سختی تعادل خود را حفظ کرده، می‌گوید: «در ساعت‌های خلوت، مأموران ایستگاه به شدت نظارت دارند و حتی اجازه نمی‌دهند یک مسافر مرد نزدیک واگن بانوان شود، اما در ساعت‌های شلوغ هیچ برخوردی با این رفتار نمی‌شود.»
فرهنگ‌سازی مناسب در مترو لازم استقطار چند ایستگاه دیگر را طی می‌کند. در انتهای واگن، چند خانم کف زمین نشسته‌اند و باعث ایجاد مشکل در تعادل مسافران ایستاده شده‌اند. یکی از مسافران با گلایه می‌گوید: «گاهی فکر می‌کنم لازم است کلاس‌هایی برای آموزش فرهنگ متروسواری برگزار شود. در این ازدحام، برخی افراد کمترین همکاری را با دیگران ندارند.»علاوه بر ازدحام، تهویه نامناسب و بوی نامطبوع داخل واگن‌ها، برخی رفتارهای مسافران نیز شرایط را سخت‌تر می‌کند؛ از صحبت با صدای بلند گرفته تا پخش موسیقی بدون هدفون و نگه داشتن کوله‌پشتی‌های حجیم روی دوش بدون توجه به اطراف.
راه‌حلی هست؟مترو به‌عنوان یکی از مهم‌ترین وسایل حمل‌ونقل عمومی، باید محیطی راحت و امن برای مسافران فراهم کند. اما شرایطی مانند ازدحام بیش از حد، تأخیر در حرکت قطارها، تهویه نامناسب، رفتارهای ناهنجار برخی مسافران و حضور بیش از حد دستفروشان، آن را به محیطی پرتنش و آزاردهنده تبدیل کرده است.
افزایش تعداد واگن‌ها، کاهش فاصله بین حرکت قطارها، بهبود سیستم تهویه، نظارت بیشتر مأموران در ایستگاه‌ها، و فرهنگ‌سازی برای رعایت حقوق مسافران، می‌تواند تا حد زیادی این مشکلات را کاهش دهد. تنها در این صورت است که مترو می‌تواند به جای یک مسیر پراضطراب، به وسیله‌ای سریع، ایمن و کارآمد برای شهروندان تبدیل شود.#مترو#ازدحام#شلوغی#فرهنگ_متروسواری#کمبود_واگن#دستفروش_مترو#مترو_بانوان
19:33 - 11 اسفند 1403