وقتی جریان انقلابی به خوبی بازی اصلاحطلبان را میخواند
با وجود فعالتر شدن اصلاحطلبان در فضای سیاسی کشور و پررنگتر شدن دوقطبیهای این جناح سیاسی، جریان انقلابی در شرایط فعلی ترجیح داده با مصلحتاندیشی و وقتشناسی سیاسی به جای ورود به زمین این بازیها و سناریوسازیها، با ملاحظه نسبت به شرایط کشور و منافع ملی رفتار کند.
گروه فارس پلاس: جریان اصلاحات امروز در فضای سیاسی کشور، خصوصا پس از سخنرانی که رئیس دولت اصلاحات انجام داد، وارد فاز جدیدی از فضاسازی سیاسی شده است و متأسفانه بخشی از دولت که از بدنه این جریان هستند نیز همین رویه را در پیش گرفتهاند.در همین راستا، آنچه مشخص است، این جریان سعی دارد دوقطبی خاص خود را برای انحراف افکار عمومی ارائه و جریان انقلابی و کشور را در معرض فشار قرار دهد.این در شرایطی است که با وجود نوسانات اقتصادی، قیمت دلار و طلا و...، جریان انقلابی با نگاه به شرایط کشور و مصلحت نظام جمهوری اسلامی رفتار میکند و با وجود دوقطبیسازی سیاسی که هر روز پررنگتر و شدیدتر از سوی گروههای سیاسی پیگیری میشود، باز هم این جریان وارد زمین بازی و سناریوهای طراحیشده نشده است.
اگر نگاهی به گذشته، خصوصاً در دولت شهید رئیسی، بیندازیم، اصلاحطلبان، خصوصاً افرادی که امروز از جمله اعضای دولت در حوزه اطلاعرسانی هستند، با تخریبهای مختلف در نوسانات اقتصادی، فضا را ملتهب میکردند. نمونه این موارد که حالا خود کنشگران جریان انقلابی در فضای شبکههای اجتماعی آن را یادآوری میکنند، توئیت «علی احمدنیا»، رئیس امور اطلاعرسانی دولت است که در آن زمان با ادبیاتی نامناسب، موضوع نوسانات قیمت دلار را راهی برای تخریب دولت مستقر قرار داد.
با این حال، جریان انقلابی نشان داده است که در مراحل مختلف، با رصد شرایط کشور و بهطور مصلحتاندیشانه اقدام میکند و امروز اگر نجابتی به خرج میدهد، به سبب نگاه به اصول و منافع ملی است که رهبر معظم انقلاب نیز بر آن تأکید دارند.آنچه در این میان اهمیت دارد، تفاوت میان کنش سیاسی مسئولانه و واکنش سیاسی جناحی است. در شرایطی که کشور با فشارهای اقتصادی و نوسانات بازار مواجه است، تبدیل مشکلات معیشتی به ابزار رقابت سیاسی، نهتنها کمکی به حل مسئله نمیکند، بلکه میتواند بر بیاعتمادی و التهاب عمومی بیفزاید.
اگر در گذشته برخی جریانهای سیاسی از نوسانات اقتصادی برای فشار بر دولت وقت استفاده میکردند، امروز نیز تکرار همان رویکرد از سوی هر جریان دیگری، در نهایت به یک نتیجه منتهی خواهد شد: غلبه منافع جناحی بر منافع ملی.
از این منظر، خودداری جریان انقلابی از ورود شتابزده به دوقطبیهای سیاسی را میتوان بیش از آنکه انفعال دانست، نوعی مصلحتاندیشی سیاسی در شرایط حساس کشور تلقی کرد. البته این رویکرد نباید به معنای چشمپوشی از عملکرد دولت یا نادیده گرفتن مطالبات اقتصادی مردم باشد؛ بلکه نقد باید دقیق، مستند و ناظر بر اصلاح امور باشد.
میدان سیاست زمانی به نفع کشور خواهد بود که رقابت سیاسی از «بحرانسازی برای رسیدن به منافع جناحی» فاصله بگیرد و به جریانی سازنده و «راهحلیابی برای مردم» نزدیک شود؛ چراکه در نهایت، هزینه دوقطبیسازیهای سیاسی را نه احزاب و جناحها، بلکه جامعه و مردم پرداخت خواهند کرد.
با دنبال کردن صفحه فارس پلاس، از بهروزترین تحلیلها در حوزه سیاست داخلی و خارجی با خبر شوید.
16:33 - 3 شهریور 1405
0 بازدید