روایت استاد دانشگاه زمان شاه از قبل و بعد از انقلاب
ایران با وجود درآمدهای کلان نفتی در دوره پهلوی، از زیرساختهای بنیادین محروم، روستاها و شهرهایش از توسعه عقبمانده، و سیاستهایش کاملاً وابسته به تصمیمات خارجی بود.
گروه دیدهبان غرب: بحث درباره وضعیت ایران، پیش و پس از انقلاب اسلامی، صرفاً یک مقایسه تاریخی نیست؛ بلکه مواجههای است با دو الگوی متفاوت توسعه. الگوی اول، توسعهای وابسته، نمایشی-ویترینی و با کمترین توجه به زیرساختها است و الگوی دوم که بعد از انقلاب شکل گرفت؛ توسعهای بومی، علمی، بدون وابستگی به خارج و مولد زیرساختهای مختلف میباشد. آن هم در شرایطی بهمراتب سختتر از گذشته که ایران درگیر جنگ و شدیدترین تحریمها و فشارهای بینالمللی بوده است.
مقایسهای ملموس و عینی
در اینجا برای مقایسهای ملموستر و پرهیز از کلی گویی به صحبتهای دکتر سیدحسن عارفی از نوابغ پزشکی ایران رجوع میکنیم. فردی که در دوران پهلوی هم دانشجو بوده و هم در آن زمان به مرتبه استادی دانشگاه علوم پزشکی تهران ارتقا یافته و از جنبههای مختلف در کف میدان مباحث توسعهای و علمی کشور در پیش و پس از انقلاب حضور داشته است.او که بعد از گذران دوران دانشجویی در ایران، برای دریافت تخصص به آمریکا رفته بود، در مورد سوابق علمی خود چنین توضیح میدهد:
«پنج تا تخصص دارم، بالاترین تخصص اطفال آمریکا و بالاترین تخصص داخلی دنیا را دارم. همچنین متخصص قلب هستم. در سال ۵۴ به ایران آمدم و به عنوان استادیار در دانشگاه تهران مشغول شدم. من خیلی خوب میتوانم شرایط و جو آن موقع را با شرایط و جو فعلی کاملاً مقایسه نمایم. موقعی که ما در ایران دانشجو بودیم، راجع به رشته های تخصصی تقریباً صفر بودیم. سادهترین وسیله تشخیصی در مجهزترین بیمارستان این مملکت وجود نداشت! خب این را مقایسه کنید با زمان حال، امروز پیشرفته ترین کارهای قلبی و عروقی که در دنیا انجام میشود را ما در ایران عزیز انجام میدهیم. در صورتی که آن موقع ما یک نوار قلبی نداشتیم. آن موقع مریضی که سکته مغزی کرده بود، ما در واقع یک مقدار از او صرفا پذیرایی میکردیم. اما الان یک مرکز و ثقل پزشکی در جهان هستیم. ما از اغلب کشورهای جهان جلوتر هم میباشیم، نه تنها به موازات آنها، که از آنها پیشی گرفتهایم.اخیراً در ایران، مغز جنین را داخل رحم عمل کردند، این دیگر در دنیا انجام نشده بود(تقریبا). پس ما جلوتر از آنها داریم گام برمیداریم. این به علت انقلاب اسلامی است که به وجود آمد و دست ما را باز گذاشت و امکانات کامل به ما داد.این قابل تقدیر از این سیستم نیست؟
کمبود همه جا داریم اما باید در واقع رشد کنیم و ان شاء الله برطرف کنیم، ولی نسبت به گذشته اگر مقایسه بخواهیم انجام دهیم، به قول حافظ: چراغ مرده کجا، شمع آفتاب کجا؟ پیش از انقلاب در خطه سیستان و بلوچستان متخصص زنان نداشتیم. من وقتی به آنجا رفتم، دیدم در یک کلاس درس ۵۰ نفری، فقط ۲ بچه کفش دارند، حالا اینطوری است؟ آن موقع دارویی هم نبود، هر سه ماه ۱۵ صندوق دوا میدادند که در همان ماه اول مصرف میشد و دو ماه بعد هیچی نداشتیم. در بسیاری از مناطق یک عده از بنگلادش و هند آورده بودند که دست چپ و راستشان را نمیشناختند اما اینجا طبابت میکردند و چیزی هم برای مردم نداشتند. وقتی در تهران بودم، تقاضا کردم یک دستگاه آنژیوگرافی برای بیمارستان سینا بخرند، اما پول نبود. الان چطور؟ الان در هر بیمارستانی در دورترین نقاط کشور بالاترین امکانات پزشکی را از جهات قلبی، چشم پزشکی، اعصاب و... داریم.»
در ادامه، صحبتهای دکتر سیدحسن عارفی را در فیلم زیر مشاهده میفرمایید و با استفاده از آمارهای جهانی، به یک سوال مهم و قدیمی نیز پاسخ داده میشود. «آیا اگر حکومت پهلوی باقی مانده بود، ما پیشرفت نمیکردیم؟ »
۱۳ MB
برای دنبالکردن تحلیلها و گزارشهای مرتبط با حوزه غربشناسی، رسانه های معاند، پهلوی، اپوزیسیون و گروهکهای ضدانقلاب به صفحه دیدهبان غرب مراجعه کنید.#محمدرضا_پهلوی#رژیم_پهلوی#عقب_ماندگی#دکتر_عارفی#انقلاب_اسلامی#پیشرفت#جمهوری_اسلامی#پیشرفت_های_علمی
15:25 - 16 بهمن 1404
0 بازدید