نقدی بر سینمایی «بچه کاراتهکار: افسانهها» را اختصاصی برای فارس تعاملی بخوانید.بچه کاراتهکار: افسانهها به کارگردانیِ جاناتان انتویستل تکرارِ کلیشههای اکشنی از جنس هنرهای رزمی در پوستِ داستان بر مجاریِ فیلمنامه است. این استوار کردنِ داستان بر یک کلیشهی بارها تکرار شده را خیلی هم بد نمیدانم چرا که موقعیتی شبیه به «رئیس بزرگ» لو وی با بازیِ بروس لی، ساخته که خوانشِ مُدرنی هم در قالبِ طیفِ دوستیهای نسلِ جدید، که البته عموماً آنها را غلط و حاصلِ گُمراهی میدانم، به آن اضافه کرده. این خوانش به کارگردان اجازه داده تا شمایلی از «دختر میلیون دلاری» کلینت ایستوود، هم به آن اضافه کند. سینمای امروزی اگر نوستالژیهای پیشینِ خود را فراموش کند، گویی که هیچ دلیلی برای ساخته شدن ندارد. سینمای ناتوانی که نمیتواند خود را در تکرارِ بازههای صنعتی دچارِ فروپاشیِ فُرمیک نبیند و صرفاً اندیشهای را بر خود قاطب شده انگارد که نگاهش به سرگرم کردن بیننده، بیشتر صنعتی و اقتصادی است تا هنری. خوشبختانه اگر نوستالژیهای سینما را کنار بگذارم و فیلم را با خودش اندازه بگیرم، «بچه کاراتهکار: افسانهها» از خطّی هنری پیروی میکند که قانونِ همسوییِ فُرم و داستان در یک اثر سینمایی را بخوبی رعایت کرده. ✍️#علی_رفیعی_وردنجانی#بچه_کاراته_باز#بچه_کاراته_کار#جکی_چان#هالیوود#هنر#کارگردان#بازیگر#هنرهای_رزمی#نسل#فرهنگ#سینما#نقد_فیلم#صنعت#اقتصاد#فارس#خبرگزاری_فارس#فارس_تعاملی🎩@alirafieivardanjani
پیتر پارکر چینی
من سکانسهایی که پسرِ چینی به پدری که با دخترش پیتزا فروشی دارد، هنرهای رزمی میآموزد و تلاش دارد تا او در مسابقه پیروز شود را دوست ندارم. این سکانسها بیشتر خندهدار شده تا آنکه مبارزهای مردانه را به تصویر بکشد. لحظاتی هم که پیتر پارکر چینی با بُهت میایستد و در جوابِ کمک خواستنِ دیگری ساکن میماند یک غلطِ سینمایی است. قصّه باید تفاوتی در گذشته و آیندهی فرد ایجاد کند و اصلاً صعود و نزولِ زمانی در قصّههای سینمایی به دلیلِ فشرده شدنشان است که دارای اهمّیت میشوند. نقدی که من بر فیلم «خاطرات بندباز» حامد رجبی، داشتم در این فکت خلاصه خواهد شد که ما این فشردگیِ زمانی را با آببستنِ بیخودی به جریانِ داستان هدر دادهایم. بعد میرسیم به کلیشههای درونیِ قصّه. پسری که به مادرش قول داده مبارزه نکند. از اُستادش، جکی چان که بیشتر نقشِ یک مانکن را دارد، اجازه میگیرد که آیا به دیگری بیاموزد یا خیر؟. درگیر احساسات با دختری میشود که او پیشتر نامزدی تُندخو داشته و... «بچه کاراتهکار: افسانهها» حاویِ یک ماجرایِ اکشن از جنس هنرهای رزمی است امّا مسئلهی اصلیِ من این است که این ماجرا چیزی به هستهی اصلیِ چُنین ژانری در سینما اضافه نکرده بلکه نوستالژیهای خوبِ سینمایی را بخوبی یادآوری میکند.✍️#علی_رفیعی_وردنجانی#بچه_کاراته_باز#بچه_کاراته_کار#جکی_چان#هالیوود#هنر#کارگردان#بازیگر#هنرهای_رزمی#نسل#فرهنگ#سینما#نقد_فیلم#صنعت#اقتصاد#فارس#خبرگزاری_فارس#فارس_تعاملی🎩@alirafieivardanjani