خبرنگار همچنان بی‌حامی

تبریک‌های بی‌اثر، امنیت صفر؛ خبرنگار همچنان بی‌حامیدر حالی که ۱۷ مرداد با موج تبریک‌های تشریفاتی و وعده‌های همیشگی سپری می‌شود، اهالی رسانه همچنان با بی‌ثباتی شغلی و نداشتن امنیت حرفه‌ای دست‌وپنجه نرم می‌کنند؛ واقعیت تلخی که نشان می‌دهد خبرنگار، حتی در روز خودش هم تنهاست.
۱۷ مرداد دوباره از راه رسید و طبق سنت هرساله، موجی از تبریک‌های کلیشه‌ای، لوح‌های تقدیر و وعده‌های بدون ضمانت اجرایی فضای رسانه‌ای را پر کرد. اما پشت این روندهای تشریفاتی و ژست‌های مدیریتی، واقعیتی تلخ نهفته است: «خبرنگار» فقط در تقویم جایگاه دارد، نه در ساختارهای حمایتی، نه در قوانین امنیت شغلی و نه در اولویت‌های سیاست‌گذاران.امروز رسانه‌های کشور بیش از هر زمان دیگری نیازمند توجه واقعی هستند. اهالی رسانه در مسیر آگاهی‌بخشی، با چالش‌های متعدد معیشتی، تورم، بی‌ثباتی شغلی، قراردادهای کوتاه‌مدت و عدم اطمینان از آینده شغلی دست‌وپنجه نرم می‌کنند. باید پذیرفت که آزادی مطبوعات و شفافیت رسانه‌ای، از ارکان اصلی و لوازم غیرقابل‌انکار توسعه و پیشرفت کشور است. اگر حاکمیت، رسانه را بازوی آگاهی‌بخشی و خبرنگار را افسر این میدان می‌داند، باید بداند افسری که نه پشتیبانی حقوقی دارد، نه امنیت شغلی و نه معیشت پایدار، در مسیر خدمت به توسعه جامعه زمین‌گیر خواهد شد.روز خبرنگار نباید به سالن‌های همایش، سخنرانی‌های یک‌طرفه مسئولان و عکس‌های یادگاری تقلیل یابد. این روز، زمان پاسخگویی ساختارهایی است که سال‌هاست تدوین و اجرای کامل «سند جامع امنیت حرفه‌ای خبرنگاران» را به تأخیر انداخته‌اند. پیشرفت و تحقق ایران قوی، بدون رسانه قوی، مستقل و مسئولیت‌پذیر ممکن نیست؛ و چنین رسانه‌ای تنها با حضور خبرنگاری شکل می‌گیرد که دغدغه نان و فردا را نداشته باشد.
با این حال، ضمن گرامیداشت یاد و خاطره تمامی شهدای والا‌مقام رسانه از شهید محمود صارمی تا شهدای گرانقدر عرصه آگاهی‌بخشی در نبردهای منطقه‌ای و مرزی که جان خود را در راه انعکاس حقیقت فدا کردند این روز را به تمامی خبرنگاران و فعالان رسانه‌ای که صبورانه مسئولیت اجتماعی خود را ایفا می‌کنند تبریک می‌گویم. پاسداشت واقعی شهدای رسانه، نه فقط برگزاری مراسم‌های رسمی، بلکه اهتمام عملی به حفظ عزّت، امنیت و امنیت شغلی همکاران زنده آن‌هاست
14:44 - 17 مرداد 1405

1 بازنشر4 واکنش
26٫4k بازدید