حیا، حقّ الهی زن و مرد! و از اصیل‌ترين فضايل انسانی که خداوند متعال به نوع بشر عطا نموده است.
درجنگ روایت ها چگونه مرزهای حیا جابه جا می شود؟
در عصر رسانه‌های انبوه، جنگ روایت‌ها تنها نبردی بر سر حقیقت نیست؛ نبردی بر سر ارزش‌هاست. حیا ـ به‌عنوان یکی از اصیل‌ترین فضایل انسانی و فرهنگی ـ در مرکز این میدان قرار گرفته است. هر روایتی که منتشر می‌شود، چه در قالب یک ویدئو کوتاه و چه در قالب یک تحلیل بلند، توان تأثیرگذاری بر تصورات ما از اخلاق و مرزهای رفتاری را دارد.رسانه‌ها با روایت‌سازی، یا حیا را به‌عنوان ارزش تقویت می‌کنند یا آن را عقب‌ماندگی جلوه می‌دهند. وقتی روایت مسلط، شکستن مرزها را «شجاعت» یا «آزادی» تعریف می‌کند، ذهن مخاطب کم‌کم بازتعریف می‌شود و حساسیت اخلاقی‌اش فرو می‌ریزد. این تغییرِ تدریجی، آرام اما عمیق است؛ درست مانند آبی که بی‌صدا سنگ را می‌ساید.در سوی دیگر، جنگ روایت‌ها می‌تواند حیا را تبدیل به ابزار حمله کند؛ گاهی آن را دستاویزی برای سرزنش، کنترل یا دوگانه‌سازی میان «با‌حیا» و «بی‌حیا» قرار می‌دهند. چنین روایت‌هایی نه تنها ارزش حیا را تضعیف نمی‌کنند بلکه آن را از معنای اصیلش دور کرده و تبدیل به اهرم فشار اجتماعی می‌سازند. این دوقطبی‌سازی، جامعه را نه به سمت فضیلت، بلکه به سمت قضاوت و تفرقه هدایت می‌کند.در نهایت، جنگ روایت‌ها نشان می‌دهد که حیا تنها یک ویژگی شخصی نیست؛ یک میدان فرهنگی است که هر روز برای آن داستان‌های جدید نوشته می‌شود. اگر روایت‌ها آگاهانه و منصفانه نباشند، این میدان به‌جای رشد اخلاقی، به کشمکش ارزش‌ها تبدیل خواهد شد. فهم این واقعیت، نخستین گام برای بازپس‌گیری روایت درست و انسانی از مفهوم حیاست.
07:31 - 29 آبان 1404
2 واکنش
30٫3k بازدید