حکایت خانوادهای که «خادم» رفت و «شهید» برگشت
از چایخانه شهدای قزوین تا ضیافت اباعبدالله(ع) برخی آدمها انگار از همان ابتدا برای آسمان انتخاب میشوند؛ همانهایی که خادمی درگاه شهدا را نه به عنوان یک فعالیت جانبی، که به عنوان متن اصلی زندگیشان برمیگزینند. خانواده «کیال» و «رستمی»، نمونه بارز این انتخاب آگاهانه بودند؛ خانوادهای ساکن تهران که هر هفته جادههای منتهی به قزوین را به شوق رسیدن به مزار شهدا طی میکردند تا چراغ چایخانهای را روشن نگاه دارند که خشتخشت آن با عشق و هزینهی شخصی بنا شده بود.
به گزارش خبرنگار فرهنگ و هنر باشگاه خبرنگاران توانا، این خانواده ولایتمدار که در سرما و گرمای طاقتفرسا، هرگز اجازه ندادند شعله چایخانه شهدای قزوین خاموش شود، در جریان جنایت اخیر رژیم غاصب صهیونیستی و بمباران وحشیانه منزل شخصیشان در تهران، مزد سالها خدمت خالصانه خود را دریافت کردند. در این حمله ددمنشانه، ۸ تن از اعضای این خانواده، از جمله مادری فداکار، کودکی ۷ ساله و نوزادی ۲۰ روزه به فیض عظیم شهادت نائل آمدند.چایخانهای با طعم روایتگری و سیره شهدااهالی مزار شهدای قزوین به یاد دارند که هر شب جمعه، این خانواده تهرانی با چه شوقی بساط چای و پذیرایی را برپا میکردند. اما کار آنها تنها توزیع چای نبود؛ چایخانه آنها ایستگاه بصیرت بود. هر هفته سیره شهدا را روایت میکردند و با ذکر خاطرات، نام و یاد حماسهسازان وطن را در دلها زنده نگه میداشتند. آنها با بودجه شخصی و بدون هیچ چشمداشتی، خانوادگی پای کار شهدا ایستادند تا ثابت کنند عشق به ولایت، مرز و جغرافیا نمیشناسد.وصیتی که رنگ شهادت گرفتنکته تکاندهنده این حماسه، وصیت زینبگونه خانم رستمی (مادر خانواده) است. او که عمری را در این چایخانه صرف خدمت به زائران شهدا کرده بود، وصیت کرده بود: «اگر روزی شهید شدم، مرا در همین چایخانه دفن کنید.» گویی او از پیش میدانست که دستِ تقدیر الهی، این خدمت صادقانه را به زیباترین شکل ممکن یعنی «شهادت خانوادگی» خریداری خواهد کرد.
پرواز دستهجمعی از خانه تا بهشتدشمن صهیونیستی که از قدرت ایمان و نفوذ فرهنگ شهادت در خانههای ایرانیان در هراس است، با هدف قرار دادن خانه این خانواده خادم، بار دیگر خوی درندگی خود را نشان داد. شهادت نوزاد ۲۰ روزه و کودک ۷ ساله این خانواده، سندی دیگر بر مظلومیت ملتی است که حتی در خانههای خود نیز هدف کینه دشمنان بشریت قرار میگیرند.امروز اگرچه چایخانه شهدای قزوین جای خالی این خادمان بااخلاص را حس میکند، اما یقیناً به باور دلسوختگان، حالا این خانواده در جوار بارگاه ملکوتی اباعبدالله الحسین (ع) و در محفل انس با شهدایی که عمری نامشان را صدا میزدند، چایخانه ابدی خود را برپا کردهاند. آنها که در دنیا چراغ مزار شهدا را روشن نگاه داشتند، امروز خود به ستارههایی در آسمان ایثار و مقاومت تبدیل شدهاند.
20:34 - 4 فروردین 1405