روایتی از بازگشت به سنگر روایت
ساختمان شیشهای؛ قهرمان خاموش روایت مقاومتجمعی از اساتید هنر و رسانه از دانشگاه های مختلف روز گذشته از بخشهای مختلف ساختمان شیشهای رسانه ملی که در جنگ تحمیلی 12روزه مورد هجوم رژیم صهیونیستی قرار گرفت، بازدید کردند و در جریان این بازدید از لزوم روایتگری این جنایت برای نسلهای آینده و تربیت سربازان رسانه در چارچوب گفتمان مقاومت، سخن گفتند.
ساختمان شیشهای رسانه ملی، در قلب تهران، اینبار نهتنها یک سازه رسانهای، که یک صحنه کامل از تقابل دو جهان بود: جهان حقیقت و جهان تحریف. جایی که پیشتر، روایت ملت از دل آن برخاسته بود، حالا خود به موضوع یک روایت بزرگتر تبدیل شده بود؛ روایتی از حمله، ایستادگی و بازتعریف مسئولیت.در این روایت، استادان هنر و رسانه دانشگاههای کشور در قامت راویان حقیقت وارد صحنه میشوند؛ شخصیتهایی که پیشتر، در کلاسهای درس، نقش معلمان نظریههای ارتباطی را ایفا میکردند، و اینک در دل روایت، به کنشگران احساسی و معنوی تبدیل شدهاند. آنان، گذشته را با خود به آینده میبرند: برخی از آنها از نخستین خاطرات حرفهایشان در همین ساختمان، تا دغدغه امروز برای تربیت نسل روایی آینده سخن گفتند.
در این بازدید اساتید در بین یک کشمکش بیان روایت ، در تضاد میان "قانون و بیقانونی" و میان "مصونیت رسانهای" و "هدفگیری رسانهای" قرار گرفتند. استادانی که سالها از مصونیت خبرنگاران در چارچوب کنوانسیونهای ژنو و اخلاق جهانی رسانه سخن گفتهاند، اکنون خود با این پرسش دردناک مواجهاند: "وقتی رسانهای مورد تهاجم نظامی قرار گرفته است، چه باید روایت کرد؟"این بازدید یک نقطه عطف روایت داشت، نه در تصاویر ویرانی، بلکه در لحظهای است که یکی از استادان با چشمانی اشکآلود به استودیو خبر و دوربین های خاموش و سوخته نگاه میکند و میگوید: "ما دیگر فقط نباید درس بدهیم، باید سرباز روایت تربیت کنیم". در همین لحظه، روایت از یک گزارش بازدید، به یک بیانیه گفتمانی تبدیل میشود؛ تغییری از تماشا به کنش"روایتگری".
روایتگری، نه صرفاً با بازگو کردن وقایع، بلکه با "بازآفرینی معنا" رخ میدهد. این بازدید، نه گزارش یک حادثه، بلکه بازسازی معنایی یک سنگر رسانهای است. استادان، روایتگرانی هستند که میکوشند زخمهای فیزیکی ساختمان را به پیامهای گفتمانی تبدیل کنند و تاریخسازی را از دل ویرانی ها با "پیام روایی" آغاز کنند.البته پیام اصلی این روایت روشن استرژیم صهیونیستی با حمله به رسانه، به جنگ روایتها وارد شد. اما آنچه در ظاهر سوخت، در باطن شعلهای شد برای برافروختن آتش رسالت روایی. ساختمان شیشهای، اکنون نه یک قربانی، بلکه یک "قهرمان خاموش" است که از لابهلای دستگاه های رسانه ای صوتی و تصویرشکسته و سوخته و آوارهایش، صدای مقاومت را بازتاب میدهد.
روایت بازدید استادان، تنها یک گزارش خبری نیست؛ یک روایت بنیادین است از نسبت میان حافظه، هویت و کنش روایی. در این روایت، رسانه بهمثابه سنگر، استادان بهمثابه راوی، و نسل آینده بهمثابه قهرمانان در راه تعریف میشوند. شاه بیت روایت این بازدید میگوید:ساختمان شیشهای، هنوز در حال پخش است؛ اما اینبار، نه تصویر، بلکه معنا.
18:00 - 26 تیر 1404