پایان داوری آمریکا
"حرف ما به آنها این است که اختیار ملت ایران به دست خودش است. شما چه کاره هستید و از چه موضع حقوقی در خصوص داشتن یا نداشتن غنیسازی ما دخالت میکنید؟"این بخش از سخنان رهبر معظم انقلاب، یکی از بنیادینترین مواضع گفتمان استقلالطلبی جمهوری اسلامی و نقطه عزیمت مهمی برای رسانههای ایرانی، تحلیلگران و متفکران جهان اسلام است.آمریکا چه کاره است؟ پرسشی که رسانهها باید آن را تکرار کنند" پرسشی که نظم جهانی غرب را میلرزاند"در نقطهای کلیدی از سخنان رهبر انقلاب در سالگرد امام خمینی (ره)، جملهای مطرح شد که بنظر می رسد، فراتر از مسئله هستهای است؛ جملهای که یک چارچوب مفهومی نوین برای گفتمان مقاومت، استقلال و رسانهگری تمدنی به دست میدهد: ایشان اولین حرف جمهوری اسلامی به طرف آمریکایی و دیگر مخالفان صنعت هستهای ایران را زیر سؤال بردن مبنای حقوقی ادعاهای آنها دانستند و گفتند: "حرف ما به آنها این است که اختیار ملت ایران به دست خودش است. شما چه کاره هستید و از چه موضع حقوقی در خصوص داشتن یا نداشتن غنیسازی ما دخالت میکنید؟"
این پرسش، ظاهر سادهای، اما باطنی بسیار راهبردی دارد. در حقیقت، این جمله مبنای مشروعیتزدایی از سلطه آمریکا بر جهان است . سلطهای که سالهاست نه از قدرت اخلاقی، بلکه از زور رسانهای، دلار نفتی و تهدیدات نظامی تغذیه میکند. "آغاز گفتمانی برای بازپسگیری اختیار ملتها"رسانهها ، چه در سطح داخلی و چه در سطح بینالمللی، باید این سؤال را به یک گفتمان جهانی تبدیل کنند:آمریکا چهکاره است؟• چه کسی آمریکا را مأمور تشخیص صلاحیت هستهای کشورهای دیگر کرده است؟• چه موضع حقوقی یا اخلاقی دارد، وقتی خودش بیشترین سلاح هستهای جهان را در اختیار دارد؟• چگونه میتواند درباره صلح سخن بگوید، اما بزرگترین صادرکننده جنگ و کودتا در قرن بیستم باشد؟• چرا باید ایران از آمریکا اجازه بگیرد، اما رژیم صهیونیستی با بمب اتم و نسلکشی، از نظارت معاف باشد؟
چرا این سؤال راهبردی است؟زیرا پرسیدن این سؤال، اقتدار پوشالی آمریکا را به چالش میکشد.رسانههایی که این پرسش را در افکار عمومی داخلی و جهانی نهادینه کنند، در حقیقت یک ستون از سازه سلطه را فرو ریختهاند.زیرا تا زمانی که غرب در مقام "داور جهانی" باقی بماند، دیگران همیشه "متهم" و "زیر نظارت" خواهند بود.رهبر انقلاب میفرمایند: "اختیار ملت ایران دست خودش است."این جمله در زمانهای که ملتها تحت فشار نهادهای بینالمللی دستساخته آمریکا (مثل FATF، آژانس، شورای امنیت، بانک جهانی و...) قرار دارند، یادآوری میکند که ملاک مشروعیت یک تصمیم، اراده ملتهاست، نه تأیید قدرتهای سلطهگر.وظیفه رسانهها چیست؟1. ترجمه و تبیین این پیام در قالبهای ساده و بینالمللی برای افکار عمومی جهان2. روایتسازی از تاریخ مداخلات و معیارهای دوگانه آمریکا برای اثبات بیصلاحیتی حقوقی آنها3. پاسخگویی به القائات رسانههای غربی که ایران را ناقض حقوق بینالملل جلوه میدهند4. بازسازی این سؤال در موضوعات دیگر مانند فلسطین، یمن، غزه، تحریم، دیپلماسی . . ..سؤال رهبری، یک ابزار قدرتمند برای فروپاشیدن مشروعیت اخلاقی و حقوقی آمریکاست.این سؤال را باید جهانی کرد: آمریکا چهکاره است که برای ما و جهان تصمیم بگیرد؟
15:03 - 14 خرداد 1404