شب قدر علویان؛ اشکهایی که فریاد شد
اوج شب پرفیض قدر لحظهای است که قرآنها بر سرها نهاده شد و دلها به سوی آسمانها اوج میگیرد و اشکهایی که بیصدا بر گونهها جاری میشود و گویاتر از هر فریادی است.
به گزارش خبرگزاری فارس از مازندران، امشب بیستوسوم ماه رمضان در دیار علویان همانند جای جای کشورمان حالوهوایی دیگری دارد.اینجا جایی که کوههای سر به فلک کشیده البرز و دریای خزر حریمی امن برای عاشقان خدا گشودهاند شب قدر نه فقط در مساجد و بقاع متبرکه که در دل طبیعت نیز جلوهگر شده است.نسیم خنک شبانگاهی که از فراز جنگلهای هیرکانی میوزید گویی ذکر «یا حیّ یا قیوم» را زمزمه میکرد و امواج آرام دریا نجوای بندگان را به عرش میبرد.
در این شب پررمزوراز دلها نیز همآواز شدند و دیار سبز علویان میعادگاه عاشقانی شد که با چراغ دعا خلوتگاه معبود را جستوجو میکردند.این شب برای مردمان این خطه تنها یک مناسبت مذهبی نبود بلکه جشنی ملکوتی و دعوتی برای پرواز تا بینهایت بود.امشب از شرق مازندران تا غرب آن از دشتهای حاصلخیز تا ییلاقات سرسبز یکپارچه نوای «الهی العفو» طنینانداز است.
کوچههای روستاها و خیابانهای شهرها مملو از عطر شکوفههای بهاری و شمیم خوش حضور مردمانی بود که برای احیا دل به دریای بیکران رحمت الهی زدند.در این شب گویی گلهای شببو با اشکهای زائران همدلی کرده و شور معنوی خاصی بر فضای دیار علویان حاکم است و هر گوشه از این بقاع و مساجد لبریز از نجواهای عاشقانه با معبود کرده است.
شب که از نیمه گذشت فضای ملکوتی بقاع متبرکه و مساجد مازندران یکپارچه با طنین دعای جوشن کبیر عجین شده است.دعای جوشن کبیر با صدای گرم و پراحساس هزاران نفر همصدا شده است هر بند از این دعا که خود شاهکاری برای تقرب به درگاه الهی است همچون قطرات باران رحمت بر دلهای تشنه معرفت مینشیند و عطر بهشت را در فضای معنوی این حریمها میپراکند.
نجواهای عاشقانه سکوت شب را میشکند و آن را به سکوتی پر از هیاهوی عشق تبدیل میکند.اوج این شب پرفیض لحظهای است که قرآنها بر سرها نهاده شد و دلها به سوی آسمانها اوج میگیرد و اشکهایی که بیصدا بر گونهها جاری میشود؛ اشکهایی که گویاتر از هر فریادی است.در آن دقایق نه فقط در مساجد شهرها که در مساجد کوچک روستاهای کوهستانی و حتی در کنار ساحل دریا و اکنون هم در خیابانها این اشکها زبان گویای نیاز است؛ اشکهایی که روایتگر شکستن سکوت دلها و نیاز خاموش انسانها در طلب مغفرت است.
در میان جمعیت کودکان مازندرانی با چشمانی معصوم و پر از کنجکاوی عظمت این شب را تماشا میکردند، تبسمهای کوچک، بیآلایش و معصومانه آنان نه فقط شادی یک شب که نویدبخش فردایی روشن برای اسلام و تشیع در این استان است.اذان صبح که از گلدسته مساجد و بقاع متبرکه طنینانداز میشود پایانبخش شبی سراسر نور و برکت است، این صدا همچون بانگی برای بیداری و آغاز دوباره دلها را به سوی صبحی روشنتر فرا میخواند. شبهای قدر در مازندران تنها یک مناسبت دینی نیست؛ تلفیقی است از سنت دیرینه تشیع، فرهنگ غنی طبری و طبیعت بکر و الهی است.
شب بیستوسوم ماه رمضان شبی است که دلها به پرواز درآمدند و زمین از اشکهای زلال عاشقان، جان تازه میگیرد دیار علویان امشب نیز چون قرنهای متمادی نشان داد که مهد عشق به اهل بیت (ع) و خداست و دعاهای زلال مردمانش، چون امواج بیقرار خزر، همواره به سوی معبود در حرکت است. این روایت تنها بخشی از زیباییها و عظمت آن شب را به تصویر میکشد؛ شبی که در آن دعاها چون ستارگانی درخشان آسمان دلها را نورانی کردند و امید به رحمت الهی همچون خورشیدی گرمابخش در اعماق جانها تابید.
23:35 - 21 اسفند 1404