مقاله جالب و بسیار مهم باب کاگان در آتلانتیک
تحت عنوان چک مِیت یا کیش و مات آمریکا در ایرانباب کاگان کیست؟- یکی از بنیانگذاران "پروژه قرن جدید آمریکا"، احتمالاً امپریالیست‌ترین اندیشکده در واشنگتن (که واقعاً شاهکار است)- مردی که تمام عمرش را صرف حمایت از مداخلات نظامی آمریکا، به ویژه در خاورمیانه و مخصوصا جنگ عراق کرد. او حمایت از مداخله در عراق را قبل از یازده سپتامبر آغاز کرد، که خود گویای همه چیز است...- شوهر ویکتوریا نولاند، یک مقام ارشد سابق بسیار جنگ‌طلب آمریکایی (معمار کلیدی سیاست ایالات متحده در اوکراین، با عواقبی که همه ما امروز شاهد آن هستیم)- برادر فردریک کاگان، یکی از طراحان اصلی افزایش نیرو در عراقبه عبارت دیگر، ما دقیقاً با یک فرد صلح‌طلب ضد امپریالیست روبرو نیستیم. این دقیقاً همان کسی است که دیک چنی وقتی به یک صحبت دلگرم‌کننده نیاز داشت، با او تماس می‌گرفت.و این مرد در آتلانتیک، قابل اعتمادترین رسانه جریان اصلی طرفدار جنگ در ایالات متحده، مطلب می‌نویسد (که این هم یک شاهکار است).بنابراین وقتی او می‌نویسد که ایالات متحده در ایران «شکست کاملی را متحمل شد» که در تاریخ ایالات متحده بی‌سابقه است و «نه قابل جبران است و نه می‌توان آن را نادیده گرفت»، معادل کاربردی آن این است که رونالد مک‌دونالد به شما بگوید برگرها عالی نیستند: یعنی برگرها واقعاً، واقعاً عالی نیستند.لینک مقاله:https://www.theatlantic.com/international/2026/05/iran-war-trump-losing/687094/
خلاصه مقاله «چک‌مِیت در ایران» نوشته رابرت کاگان در آتلانتیک (۱۰ مه ۲۰۲۶):کاگان در ابتدای مقاله تأکید می‌کند که شکست آمریکا در این درگیری ۳۷ روزه با ایران، با شکست‌های قبلی مثل ویتنام یا افغانستان کاملاً متفاوت است. این شکست غیرقابل ترمیم و غیرقابل نادیده‌گرفتن خواهد بود، چون مستقیماً بر قلب اقتصاد جهانی (تنگه هرمز) تأثیر گذاشته و موقعیت استراتژیک آمریکا را به طور اساسی تضعیف می‌کند. برخلاف گذشته، آمریکا نتوانسته با قدرت نظامی‌اش نتیجه دلخواه را بگیرد.علی‌رغم بمباران گسترده و کشتن بخش زیادی از رهبری و نظامیان ایران، رژیم تهران نه سقوط کرد و نه حتی کوچک‌ترین امتیازی داد. حالا ترامپ به محاصره دریایی امید بسته، اما کاگان می‌گوید رژیم‌ای که در برابر ۵ هفته بمباران مقاوم بود، بعید است با فشار اقتصادی تنها تسلیم شود. بمباران هم خطرناک است، چون ایران می‌تواند با حمله به تأسیسات نفت و گاز کشورهای خلیج، اقتصاد جهانی را فلج کند (مثل حمله به میدان گازی قطر). این همان محاسبه ریسکی بود که ترامپ را مجبور به آتش‌بس کرد.نتیجه شکست (چک‌مِیت):ایران کنترل تنگه هرمز را حفظ خواهد کرد و دیگر مثل قبل «باز» نخواهد شد. ایران با این اهرم می‌تواند عوارض بگیرد، کشورها را تحریم کند، روابط را شرطی کند و حتی اسرائیل را بیشتر تهدید کند. کشورهای خلیج مجبور به سازش و تعامل با تهران می‌شوند، چون دیگر نمی‌توانند روی حمایت مؤثر آمریکا حساب کنند. این موضوع زنجیره‌ای از تغییرات جهانی ایجاد می‌کند: کاهش اعتبار آمریکا، تسریع چندقطبی‌شدن جهان، شروع مسابقه تسلیحاتی دریایی در اروپا و آسیا، و تردید متحدان آمریکا درباره تعهد واشنگتن در بحران‌های آینده
کاگان در پایان می‌گوید گزینه‌های ترامپ محدود است: یا پذیرش شکست (که احتمالاً بهترین گزینه بد است) یا ورود به جنگ تمام‌عیار زمینی-دریایی و اشغال ایران که هزینه‌های وحشتناک و ریسک شکست دوباره دارد. به نظر او، آمریکا در این بحران مات شده و جهان پس از این، شاهد قدرت‌گیری بیشتر ایران، چین و روسیه خواهد بود.
بینش راهبردیاستاد رنجبر
00:41 - 22 اردیبهشت 1405
1 واکنش
222 بازدید