جایگاه حق و باطل از منظر امیرالمومنین امام علی علیهالسلام
حق و باطل در نهج البلاغهامام علی علیه السلام 1. جايگاه حق و باطلألا و من أكلهُ الحقُ فإلى الجنة، و من أكله الباطل فإلى النار.امام عليه السلام به معاويه نوشت: آگاه باش! آن كس كه بر حق بوده (در راه حق شهید شود) جايگاهش بهشت است و آن كس كه بر باطل باشد در آتش است.2. همراهی با حقليس يخرج الوالى من حقيقة ما الزمه الله من ذلك الا بالاهتمام و الاستعانه، و توطين نفسه على لزوم الحق، و الصبر عليه فيما خفّ عليه او ثقُل.در فرمان استاندارى مصر به مالك اشتر: زمامدار نمى تواند از حقيقت آن چه كه از حق آنان بر عهده دارد برآيد، مگر با كوشش و استمداد از خداوند متعال و آماده كردن نفس خود براى التزام به حق چه تحمل آن همه موارد سبك باشد يا سنگين.3. سستى نكردن در امر حقلَعَمرى ما علىّ من قتال من خالف الحق و خابط الغىّ من إدهان و لا إيهان.به جان خودم سوگند كه در جنگيدن با كسى كه در برابر حق بايستد و در گمراهى فرو رود هرگز مسامحه و سستى روا نمى دارم.4. روشنى راه حقان الله قد اوضح لكم سبيل الحق، و أنار طُرقه، فَشِقوَة لازمة، أو سعادة دائمة !همانا خداوند راه حق را براى شما آشكار كرد و راه هاى آن را روشن ساخت. پس (از آن به بعد) يا بدبختى هميشگى است و يا سعادت پايدار.5. امتیاز حق طلبیلا تقاتلوا الخوارجَ بعدى؛ فليس مَن طلب الحق فأخطأه، كمن طلب الباطل فأدركه.امام عليه السلام فرمود: پس از من با خوارج نبرد نكنيد؛ زيرا كسى كه در جستجوى حق باشد و خطا كرد(خوارج)، مانند كسى نيست كه دنبال باطل برود و آن را يافته باشد(معاویه).6. حق پذيرىلا تنفروا من الحق نِفار الصحيح من الاجرَب، و البارئ من ذى السّقم.از حق مگريزيد، آن گونه كه انسان سالم از شخص گر و يا تندرست از بيمار مى گريزد.
04:09 - 26 خرداد 1404