مدیران ایرانی نیت (NEET)
پدیده NEET (افراد نه در حال تحصیل، نه شاغل و نه مهارت‌آموز) در ایران در حال گسترش است و نگرانی‌های جدی در خصوص اثرات اجتماعی و اقتصادی آن ایجاد کرده است. این موضوع تنها به جوانان محدود نمی‌شود؛ بلکه در ساختار مدیریتی کشور نیز گروهی از مدیران ناکارآمد، بدون بهره‌وری و مهارت، مشابه جوانان نیتی، تنها از مزایای انتصابی استفاده می‌کنند، بدون اینکه تصمیم‌گیری یا اقدام مؤثری انجام دهند. خسرو سلجوقی
خسرو سلجوقینیت (به زبان انگلیسی NEET)، مخفف کلمه (Not in Education, Employment, or Training) است که به معنای شخصی است که «نه درس می‌خواند، نه شاغل است و نه مهارتی می‌آموزد». این طبقه‌بندی در اواخر دهه ۱۹۹۰ از انگلستان آغاز شد و کاربرد آن در درجات مختلف به سایر کشورها و مناطق از جمله ژاپن، کره جنوبی، چین، تایوان، کانادا و ایالات متحده گسترش‌یافته است. گروه NEET شامل افراد بیکار (افراد بدون شغل و متقاضی کار) و همچنین افراد خارج از نیروی کار و (بدون شغل و متقاضی کار) است. برای توصیف افرادی که در این شرایط هستند معمولاً رده‌بندی سنی قائل می‌شوند تا از احتساب بازنشستگان در سن پیری جلوگیری شود.
ایران طی سال‌های اخیر با رشد چشمگیر این گروه از جوانان، رتبه بالایی در آمارهای جهانی کسب کرده است و همین امر نگرانی جامعه‌شناسان را در پی داشته است. اگرچه در جوامع مختلف بازه سنی نیت‌ها متغیر است، اما در نمودارهای جهانی به طور معمول افرادی نیت خوانده می‌شوند که در محدوده سنی ۱۶ تا ۲۴ سال قرار دارند که نه تمایلی به تحصیل دارند و نه علاقه‌ای به یافتن شغل مناسب برای خود. این موضوع تأمین هزینه‌های زندگی آنها را به عهده والدین می‌گذارد.آنچه این پدیده را در ایران موردتوجه قرار داده افزایش آماری آن طی سال‌های اخیر است. بر اساس برخی آمارها در سال ۱۳۹۷ دست‌کم ۳۰ درصد از جوانان ۱۵ تا ۲۴ساله در این گروه قرار داشتند. آمار منتشرشده نشان می‌دهد که ایران پس از برخی کشورهای آفریقایی بالاترین آمار نیت‌ها را دارد. نرخ ۳۰درصدی نیت‌ها در ایران از آن نظر قابل‌تأمل است که در جوامع توسعه‌یافته این عدد تنها ۲ تا ۱۰ درصد جوانان ۱۶ تا ۲۴ را دربر می‌گیرد. نرخ نیت‌ها در میان مردان ایرانی در سال‌های ۱۳۹۴ تا ۱۴۰۰ حدود ۱۵ تا ۱۷ درصد و در میان زنان از ۴۷ درصد در سال ۱۳۹۴ به ۳۹ درصد در سال ۱۴۰۰ رسیده است. مطابق آمارها، در سال ۱۳۹۴ از ۵.۷ میلیون زن در گروه سنی ۱۵ تا ۲۵ سال، تعداد ۲.۷ میلیون نفر آنان نه مشغول تحصیل بودند و نه به دنبال شغل یا مهارت‌آموزی. این آمار در سال ۱۴۰۰ به یک میلیون و ۹۸۵ هزار نفر رسیده است. سهم ۱۳.۲ درصدی جوانان ۱۵ تا ۲۴ساله از پنجره جمعیتی ایران باعث می‌شود افزایش این پدیده موجب تشدید برخی بحران‌های اجتماعی همانند احساس بی‌آیندگی، تجرد قطعی، رخوت اجتماعی و غیره شود.
پس از انقلاب، در کشور گروهی از مدیران ایرانی با شباهت جوانان نیتی هم به نظام اداری کشور اضافه شده‌اند!این مدیران «نه کار می‌کنند، نه تصمیم می‌گیرند و نه مهارتی می‌آموزند و نه خطرپذیری می‌کنند» فقط از مزایای انتصابی مدیریتی از بیت‌المال (حکومت) ارتزاق می‌کنند و با تغییر دولت‌ها نیز با جابه‌جایی از دولت به مراکز دیگر باز هم وابسته به حکومت تا تغییرات بعدی در آب‌نمک نگهداری می‌شوند!با این‌گونه از مدیران که در ایران فراوان شده‌اند چه‌کار می‌توان کرد؟انتهای پیام/از شما صاحبنظر گرامی در حوزه تعلیم و تربیت هم دعوت می کنیم، از نویسندگان، ممیزان و اعضای هیئت تحریریه پنجره تربیت باشید. برای ارسال مطالب و عضویت در هیئت تحریریه، از طریق ارسال پیام به تحریریه پنجره در بخش پیامهای محیط فارس، یا ایمیل FarsPanjarehTarbiat@gmail.com مکاتبه فرمائید.#نظام_اداری، #مدیران_ناکارآمد، #بیکاری_جوانان، #بحران_اجتماعی، #عدم_مهارت‌آموزی، #بحران_مدیریتی، #نرخ_نیت‌ها_در ایران
21:16 - 23 مهر 1403
2 واکنش
5876 بازدید
1 پاسخ