✌️
از ایران این روزها با فرزندانمان حرف بزنیم!
برخی از پیامهایی که در شبکه های اجتماعی در مورد عملیات وعده صادق منتشر شده، از نظر تربیتی قابل تامل است. از این نظر، برخی از آنها را در اینجا منعکس می کنیم.
از ایران این روزها با فرزندانمان حرف بزنیم!«حواستان به کودکانتان باشد، با آن ها از اخبار و حوادث این روزها حرف نزنید....» این جملات و شبیه به این ها را از دیروز، در فضای مجازی و بخصوص صفحات تخصصی روانشناسی، مشاوره و امثالهم زیاد دیده ام. من روانشناس نیستم، مشاور و تسهیل‌گر کودکان هم نیستم. من یک مادرم و به عنوان یک مادر اتفاقا، فرزندانم را در جریان اتفاقات این روزها قرار خواهم داد. برایشان خواهم گفت که هفت ماه است یک رژیم غاصب با نهایت تجهیزات و امکانات، خواب و خوراک و حتی زندگی را از چندین هزار کودک معصوم گرفته است، برایشان خواهم گفت که هفت ماه است در جای دیگری از این کره خاکی، چندین هزار کودک بی پناه، در مظلومانه ترین حالت ممکن به خاک و خون کشیده می شوند.
به عنوان یک مادر، به کودکانم می گویم که در تمام این چند ماه، تمام دنیا، صدای غریبانه کودکان غزه را شنیدند اما جرات نکردند، غیرت نکردند تا قدمی حتی کوچک علیه رژیم غاصب بردارند. به آنها می گویم که در دنیای بزدلان و بی غیرتان، فقط و فقط یک کشور غیرت و جرات کرد تا موشک هایش را به سوی رژیم کودک کش روانه کند..و این کشور، همان ایران است. ایرانی که محل تولد آنهاست، ایرانی که بناست در آن قد بکشند و بزرگ شوند. همان وطنی که باید دوستش داشته باشند، دلبسته اش باشند و خودشان را متعلق به آن بدانند.من روانشناس نیستم اما، می دانم همان‌قدر که آرامش و احساس امنیت کودکانم در این روزها، مهم است، همان اندازه هم، احساس تعلق فرزندانم به وطنشان و هویت ملی شان، اهمیت دارد. و چه زمانی بهتر از همین روزهای پر افتخار برای کاشتن بذر هویت و تعلق نسبت به ایرانی که بنا هست، سنگ بنای هویت ملی فرزندانمان در آینده باشد.پس حرف بزنیم، از ایران این روزها با فرزندانمان حرف بزنیم.(ریحانه سادات گرامی، دانشجوی دکتری علوم اجتماعی دانشگاه تهران)***************
از منظر تربیتی معتقدم باید در قالب داستان و storytelling در این زمینه با کودکان صحبت کرد و به جای بایکوت این وقایع با استفاده از این جملات کلیشه‌ای که کاملا جهت‌دار بنظر می رسد اتفاقا از طریق قصه‌گویی این اتفاقات را به آنها انتقال داد. مگر قرار است با کودکان مثل جلسات رسمی نظامی صحبت کنیم؟! کافیست این وقایع را تبدیل به داستان کنیم و از طریق روایت و به اصطلاح به شیوه قانون مادربزرگ این وقایع را به آنها شرح دهیم اثری که این روش دارد به مراتب بسیار مفیدتر از این است که بخواهیم ذهن آنها را نسبت به این وقایع فیلتر کنیم.
چون اگر ما نگوییم قطعا آنها خواهند گفت و روایت را آنگونه که می‌خواهند هم خواهند گفت. کما اینکه در مطالعات تطبیقی آموزش و پرورش بارها اینگونه روایت‌گریها دیده شده است.***************یکی از دوستان که در مدارس تدریس دارد می‌گفت دیروز بچه ها خیلی احساس افتخار می کردند.***************
انتهای پیام/از شما صاحبنظر گرامی در حوزه تعلیم و تربیت هم دعوت می کنیم، از نویسندگان، ممیزان و اعضای هیئت تحریریه پنجره تربیت باشید. برای ارسال مطالب و عضویت در هیئت تحریریه، از طریق ایمیل FarsPanjarehTarbiat@gmail.com مکاتبه فرمائید#عملیات_وعده_صادق، #هویت_ملی، #افتخار_ملی، #جنگ_غزه، #رژیم_صهیونیستی، #تنبیه_متجاوز، #داستان_گویی، #روایتگری، #گفتگو_با_فرزندان، #شرح_وقایع_برای_کودکان، #تربیت_دینی
08:11 - 1 اردیبهشت 1403
2 واکنش
13k بازدید
5 پاسخ
@user1707887338561 اردیبهشت 1403در پاسخ به @TrainingWindow_Lifeحرف زدن وقتی موثر است که فرزندان احساس ارامش از لحاظ خوراک ومعاش در حد متوسط باشند وقتی پدران وماداران فقط فکر تامین معاش و.. زندگی هستند فرصتی برای این امور ندارند وانها هم که تامین هستند اصلا این روز ها براشون اهمیتی ندارد وقتی شما قشر متوسط جامعه رو هم به فقر نزدیک کردید چه انتظاری دارید