ایران و معماری جدید در هندسه روابط منطقه و بینالملل
به باور پژوهشگر ارشد موسسه مطالعات بینالمللی دانشگاه روابط بینالملل مسکو ، شهادت آیتالله خامنهای رهبر جمهوری اسلامی ایران، نهتنها ضایعهای بزرگ و جبرانناپذیر برای ملت ایران بهشمار میرود، بلکه رخدادی عظیم در تاریخ معاصر منطقه و نظام بینالملل است.
«الکساندر کنیازف» دکترای تاریخ و پژوهشگر ارشد موسسه مطالعات بینالمللی دانشگاه روابط بینالملل مسکو وابسته به وزارت امور خارجه روسیه، در یادداشتی که در اختیار خبرنگار خبرگزاری فارس در دوشنبه قرار داد، دیدگاههای خود را در مورد رهبر شهید انقلاب و نگاه ایشان به روابط ایران با روسیه تبیین کرده است.در این یادداشت آمده است: مراسم سوگواری، تشییع و خاکسپاری رهبر معظم جمهوری اسلامی ایران آیتالله سیدعلی خامنهای (ره)، فرصت و انگیزهای جدی برای تاملی عمیق در میراث عظیم تاریخی ایشان فراهم کرده است. شهادت رهبر انقلاب و اعضای خانواده ایشان در جریان تجاوز مشترک آمریکا و رژیم صهیونیستی، جنایتی است که با نقض آشکار تمامی اصول اخلاق انسانی و حقوق بینالملل صورت گرفت و چراغ عمر پربرکت ایشان را خاموش کرد.آیتالله خامنهای شخصیتی با ایمان بسیار راسخ، رهبری معنوی و ملی و برخوردار از ارادهای استوار و شخصیتی کمنظیر بودند.ترور رهبر معظم انقلاب، ملت ایران را بیش از پیش متحد ساخت؛ ملتی که در برابر فشارهای سازمانیافته آمریکا، رژیم صهیونیستی و متحدانشان تسلیم نشد و در این رویارویی استقامت کرد.حضور بیسابقه مردم در مراسم تشییع پیکر آیتالله سید علی خامنهای نیز بار دیگر نشان داد که نهتنها ملت ایران، بلکه بخش بزرگی از افکار عمومی جهان همچنان از مسیر و آرمانهای ایشان حمایت میکنند.رهبر معظم جمهوری اسلامی تا واپسین لحظه عمر خویش به مردم ایران وفادار ماندند و در راه دفاع از حاکمیت ملی و استقلال کشور، شجاعانه به مقام شهادت نائل آمدند. ایشان طی دههها خدمت، همواره با پایبندی به سنتهای اصیل و احساس مسئولیت در قبال نسلهای آینده، کشور را هدایت کردند.
خرد، دوراندیشی و بینش راهبردی ایشان موجب شد که نهتنها در ایران، بلکه در عرصه بینالمللی نیز از احترام و اعتباری شایسته برخوردار باشند. مسیر زندگی و فعالیتهای رهبر انقلاب برای همیشه بخشی از میراث ملی ایران و صفحهای مهم در تاریخ جهان باقی خواهد ماند.معماری روابط بینالمللی که رهبر انقلاب بنیان نهادند، امروز به مرحلهای رسیده است که بازگشتناپذیر میباشد. روسیه جایگاهی ویژه در اندیشه ژئوپلیتیکی ایشان داشت.از مهمترین جلوههای این تحول میتوان به نخستین تجربه همکاری مشترک نظامی و سیاسی ایران و روسیه در مبارزه با داعش در سوریه، تعاملات دو کشور در مذاکرات مربوط به برنامه هستهای ایران تحت نظارت سازمان ملل متحد، هماهنگی در مقابله با تحریمهای غرب، توسعه کریدور بینالمللی حملونقل «شمال - جنوب» و بسیاری از پروژههای مشترک دیگر اشاره کرد.حمایت ایران از روسیه پس از آغاز عملیات نظامی این کشور در اوکراین نیز یکی از روشنترین نمودهای راهبرد جدید بود. در دیدار تاریخی ایشان با «ولادیمیر پوتین» رئیسجمهور روسیه، در تهران در ۱۹ ژوئیه ۲۰۲۲، رهبر انقلاب خطاب به رئیسجمهور روسیه بیان کردند: در مورد اوکراین، اگر شما ابتکار عمل را در دست نمیگرفتید، طرف مقابل جنگ را آغاز میکرد.ایشان همچنین معتقد بودند اگر راه ناتو در اوکراین سد نمیشد، این ائتلاف به بهانه «کریمه» جنگ علیه روسیه را آغاز میکرد.
رهبر معظم انقلاب پیشتر نیز در نخستین موضعگیری علنی خویش درباره بحران اوکراین در مارس ۲۰۲۲ تأکید کرده بودند: ریشه بحران اوکراین در سیاستهای آمریکا است؛ سیاستهایی که بحرانآفرینی میکنند و اوکراین یکی از قربانیان همین سیاستهاست.ایشان همچنین تصریح کرده بودند به اعتقاد من، اوکراین قربانی بحرانهایی است که آمریکا ایجاد کرده است.در مارس ۲۰۲۵ نیز آیتالله خامنهای بار دیگر به موضوع اوکراین پرداختند و در پیامی به زبان اوکراینی هشدار دادند: نخستین درس وضعیت اوکراین این است که حمایت غرب از کشورها و دولتهای وابسته به خود، چیزی جز یک سراب نیست.ایشان خطاب به دولتهای جهان نیز اظهار داشتند: دولتهایی که به آمریکا و اروپا تکیه میکنند، به وضعیت امروز اوکراین بنگرند.حمایت جمهوری اسلامی ایران و رهبر معظم آن از روسیه، تاکنون از اهمیت فراوانی برای «مسکو» برخوردار بوده و همچنان نیز چنین است. این واقعیت، بهطور بسیار واضح بر اهمیت بلندمدت میراث سیاسی و بینالمللی آیتالله سید علی خامنهای تاکید میکند.
رهنمودهای رهبر انقلاب، پایه و ساس سطح روابط بسیار نزدیک میان ایران و روسیه در تاریخ معاصر را بنا نهاد؛ روندی که نقطه اوج آن، امضای «معاهده مشارکت جامع راهبردی» میان دو کشور در ۱۷ ژانویه ۲۰۲۵ در «مسکو» بود.با این حال، ارزش راهبردی میراث آیتالله خامنهای در این نکته نهفته است که از نگاه ایشان، اتحاد با روسیه هرگز یک مانور تاکتیکی یا موقت نبوده است.آیتالله خامنهای در حالی چشم از جهان فروبستند که نظام مختصات سیاسی و راهبردی را از خود بر جای گذاشتند که در آن، نزدیکی ایران و روسیه از چارچوب ملاحظات مقطعی فراتر رفته و به یکی از ارکان اصلی شکلگیری نظم نوین و عادلانه جهانی تبدیل شده است؛ نظمی که بر رهایی از هژمونی غرب استوار خواهد بود.#بدرقه_آقای_شهید_ایران 12:13 - 18 تیر 1405