سرودههای همزبانی و همدلی؛ پیوند جاودان تاجیکستان و ایران
سرودههای سرشار از مهر، هویت مشترک و ریشههای فرهنگی واحد که با زبانی آهنگین، پیوند تاریخی، زبانی و هویتی تاجیکستان و ایران را میستاید و دوستی جاودان این دو سرزمین را به تصویر میکشد.
به گزارش خبرنگار خبرگزاری فارس در دوشنبه، سرودههای تازه «رستم وهابنیا» شاعر برجسته تاجیک، جلوهای روشن از همبستگی فرهنگی و زبانی میان دو ملت همریشه و همزبان تاجیکستان و ایران است. «تاجیکستان و ایران» سرودهای است که شاعر با بهرهگیری از واژگان آشنا و موسیقی دلنشین زبان واحد، به ریشههای مشترک تاریخی، ادبی و معنوی اشاره میکند و مفاهیمی چون دانش، هنر، نوروز، حق بشر و دوستی را بهعنوان ارکان این پیوند برجسته میسازد.در این شعر، نامهای بزرگان ادب و نمادهای فرهنگی، همچون پلی میان گذشته و حال عمل میکنند و نشان میدهند که فراتر از مرزهای جغرافیایی، یک هویت زبانی و فرهنگی زنده و پویا جریان دارد. تکرار مصرع «زنده باد دوستی جاودان» نیز همچون ترجیعبندی اثرگذار، پیام اصلی شعر را تثبیت میکند: دوستی، نهتنها یک آرمان، بلکه ضامن بقا و تداوم این هویت مشترک است. این اثر رستم وهابنیا را میتوان سرودی برای همگرایی فرهنگی دانست؛ سرودی که از دل تاریخ برمیخیزد و به سوی آیندهای مبتنی بر صلح، تفاهم و همدلی راه میگشاید.شعر «مظهر آریاییام» نیز، سرودهای هویتمحور و حماسی است که با تکیه بر ریشههای فرهنگی، تاریخی و تمدنی آریایی، از شکوه گذشته، خرد نیاکان و آرمان وحدت بشری سخن میگوید و نور جاودانگی را از دل تاریخ به امروز پیوند میزند.این سروده تصویری شاعرانه از هویت آریایی ارائه میدهد؛ هویتی که در آن، نامهایی چون بوعلی، فردوسی (حکیم توس)، کوروش و رودکی بهعنوان ستونهای فرهنگ و اندیشه مطرح میشوند.
شاعر با زبانی نمادین، از پیوند میان تاریخ، خرد، اخلاق و وحدت انسانی سخن میگوید و سرزمین آریایی را مبدأیی جاودان برای روشنایی و همبستگی میداند. اشاره به نوروز نیز نشاندهنده آغاز چرخهای نو و جاودانه در بستر این تمدن است.«تاجیکستان و ایران»(تصنیف)زنده باد «مَرزِ پُرگُهر»،خاستگاه دانش و هنر،مهد مهر، جلوهگاه فر،پَیک و داورِ حقِ بشر.زنده باد دوستی جاویدان تاجیکستان – ایران!یَک بُوَد زبان مادری ما،فارسی و تاجیکی – دریِ ما.سعدی و کمال و انوریِ ما،حُجتِ حقِ برادریِ ما.زنده باد دوستی جاویدان تاجیکستان – ایران!صبح فرهنگ – نوروزِ ما،مطلع بختِ پیروزِ ما،مُهر تاریخ هر روزِ ما -نامهٔ صلحآموزِ ما.زنده باد دوستی جاویدان تاجیکستان – ایران!آب آمو دهد درودِ ما،حافظا، تویی زندهرودِ ما،بر جهان رَوَد این سرودِ ما،دوستی – بقای ما، وجودِ ما.زنده باد دوستی جاویدان تاجیکستان – ایران!***«مظهر آریاییام»ارج بلندِ دولتم – گوهر آریاییام،تاج زَرِ سعادتم – مظهر* آریاییام.آتش فتنه جهان، رود مرا نکرد خشک،سَرگه جاودانگی – مصدر آریاییام.از دل خاک ارغوان، سر به فلک کشیده است،شید مُنَورِ من از خاور آریاییام.با فن و فضل بوعلی، درد جهان دوا شود،با خرد حکیم توس، داد جهان روا شود.دست به نامه کوروش، آینهدار جام جم،بَذر نکویی آوریم از همه پهنه عجم.نامه شعر جاودان، ثبت به نام رودکیست،ریشه ما، وجود ما، دار و مدار ما یکیست.صفحه به صفحه دُرّ پَند، روی جهان نثار شد،از دل پاک و باز من – دفتر آریاییام.اوج شکوه کوهشاه – ذُرْوه* آتش هوشنگ،کوه بلند روح من – منبر آریاییام.
اختر کاویانِ من، نام من و نشان من،سَر بکشد ز جان من اخگر آریاییام.انجمن بشر کنون یافت مدار وحدتش،مبدأ جاودانه شد کشور آریاییام****.ارج بلند دولتم – گوهر آریاییام،تاج زَر سعادتم – مظهر آریاییام.* مظهر – سند** کوهشاه – کیومرث*** ذروه – قله، نقطه بلندترین**** منظور نوروز جهانی است
14:42 - 11 فروردین 1405