مراکش با چه روشی برزیل را از کار انداخت
از ساعت ۱:۳۰ بامداد مراکش در دومین بازیاش در جام جهانی به مصاف اسکاتلند میرود. شیرهای اطلس در مسابقه اولشان مقابل برزیل همه را غافلگیر کردند.
گروه ورزشی فارس؛ جام جهانی ۲۰۲۶ برای گروه C با یکی از جذابترین بازیهای مرحله گروهی آغاز شد. دیداری میان برزیل و مراکش که بسیاری از کارشناسان از قبل انتظار یک مسابقه نزدیک و متعادل را داشتند. ازیکطرف برزیل قرار داشت؛ تیمی که پس از جام جهانی ۲۰۲۲ دوران پر فراز و نشیبی را پشت سر گذاشته و حالا با هدایت کارلو آنچلوتی هنوز در حال پیداکردن هویت تاکتیکی جدید خود است. از طرف دیگر مراکش قرار داشت؛ تیمی که پس از درخشش تاریخی در جام جهانی قطر، با نسلی جوان و انگیزهای بالا وارد این رقابتها شده است.در نهایت بازی با تساوی به پایان رسید؛ نتیجهای که شاید برای هر دو تیم رضایتبخش بود، اما اتفاقات درون زمین نکات جالبی را به همراه داشت. مهمترین نکته این مسابقه، عملکرد دفاعی فوقالعاده مراکش مقابل یکی از پرستارهترین خطوط حمله جهان بود.
شروع قدرتمند مراکش
در نیمه نخست، مراکش فراتر از انتظار ظاهر شد. این تیم نهتنها از برزیل ترسی نداشت، بلکه در بسیاری از دقایق بازی جریان مسابقه را کنترل کرد.مراکشیها هنگام مالکیت توپ با آرایشی شبیه به ۵-۲-۳ حمله میکردند؛ یعنی پنج بازیکن در خطوط جلو قرار میگرفتند و همزمان سه بازیکن مسئول ایجاد امنیت در عقب زمین بودند. این ساختار باعث میشد گزینههای پاس زیادی در اختیار بازیکنان مراکش قرار بگیرد و برزیل نتواند بهراحتی توپ را پس بگیرد.
در مرکز زمین، ایوب بوعادی یکی از بهترین بازیکنان مسابقه بود. او بارها تحتفشار بازیکنان برزیل قرار گرفت اما با پاسهای دقیق و تصمیمگیری مناسب توانست تیمش را از فشار خارج کند. همین موضوع باعث شد مراکش بارها از یک سمت زمین به سمت دیگر حمله را منتقل کند و ساختار دفاعی برزیل را به هم بریزد.اما در کنار کیفیت مالکیت توپ، چیزی که بیش از همه توجه تحلیلگران را جلب کرد، سازمان دفاعی مراکش بود.
راز موفقیت دفاعی مراکش
مراکش بیشتر دقایق مسابقه را با یک بلوک دفاعی ۴-۴-۲ بازی کرد.بلوک دفاعی (Defensive Block) به نحوه قرارگیری بازیکنان در زمان دفاع گفته میشود. در این سیستم، دو مهاجم در خط اول دفاع قرار میگیرند، چهار هافبک پشت سر آنها قرار دارند و چهار مدافع نیز آخرین خط دفاعی را تشکیل میدهند.نکته مهم این بود که مراکش از پرسینگ شدید و بیمحابا استفاده نمیکرد. آنها با صبر و نظم فوقالعاده فضاهای مرکزی زمین را بستند و برزیل را مجبور کردند به کنارهها بازی کند.
در فوتبال مدرن معمولاً خطرناکترین مناطق زمین، فضاهای مرکزی هستند؛ جایی که تیمها میتوانند با یک پاس عمقی یا ترکیب کوتاه، خطوط دفاعی را بشکنند. مراکش دقیقاً روی همین موضوع تمرکز کرده بود.
بستن مرکز زمین
دو مهاجم مراکش در خط اول دفاع نقش بسیار مهمی داشتند. آنها مستقیماً به مدافعان برزیل فشار نمیآوردند، بلکه مسیر پاس به هافبکهای مرکزی را میبستند.این مفهوم در فوتبال با نام Cover Shadow شناخته میشود.به بیان بهتر، بازیکن طوری حرکت میکند که علاوه بر فشار روی صاحب توپ، مسیر پاس به یک بازیکن دیگر را نیز مسدود کند.
به همین دلیل هافبکهای برزیل مانند کاسمیرو و برونو گیمارش بهسختی میتوانستند در مرکز زمین صاحب توپ شوند.وقتی مرکز زمین بسته شد، برزیل مجبور شد از کنارهها حمله کند؛ دقیقاً همان چیزی که مراکش میخواست.
برتری عددی در کنارهها
یکی دیگر از نکات جالب دفاع مراکش، ایجاد برتری عددی در کنارههای زمین بود.هر زمان که وینگرهای برزیل صاحب توپ میشدند، مدافع کناری و هافبک کناری مراکش بهصورت همزمان از آن منطقه دفاع میکردند. در نتیجه بازیکن برزیل تقریباً همیشه در شرایط دو به یک قرار میگرفت.این موضوع باعث شد بازیکنان خطرناکی مانند وینیسیوس جونیور و رافینیا نتوانند بهراحتی در نبردهای یک در برابر یک برتری ایجاد کنند.
در فوتبال به این وضعیت Overload یا برتری عددی گفته میشود؛ یعنی تیمی تعداد بازیکنان بیشتری در یک منطقه خاص از زمین داشته باشد.
تلههای کناری
مراکش علاوه بر بستن مرکز زمین و ایجاد برتری عددی، از یک ابزار دفاعی دیگر نیز استفاده میکرد؛ تلههای کناری.تله کناری زمانی اتفاق میافتد که تیم مدافع عمداً حریف را به سمت خط کناری هدایت میکند. در آن منطقه فضای مانور کمتر است و بازیکن صاحب توپ گزینههای پاس محدودتری دارد.در این مسابقه بارها دیده شد که برزیل به سمت کنارهها هدایت میشد و سپس دو یا سه بازیکن مراکش بهصورت همزمان روی صاحب توپ فشار وارد میکردند.این فشار هماهنگ باعث شد برزیل پاسهای اشتباه زیادی بدهد و حتی یکی از همین اشتباهات در نهایت به گل مراکش منجر شد.
۱ MB
واکنش آنچلوتی
در نیمه دوم کارلو آنچلوتی تغییراتی در ترکیب و ساختار تیمش ایجاد کرد.برزیل تلاش کرد بازی را بیشتر به کنارهها منتقل کند و از عرض زمین استفاده بیشتری داشته باشد. همچنین با ورود بازیکنان تازهنفس، سرعت گردش توپ افزایش پیدا کرد.این تغییرات باعث شد فشار مراکش کمتر شود. بااینحال حتی پس از این تغییرات نیز مراکش همچنان ساختار دفاعی خود را حفظ کرد و اجازه نداد برزیل کاملاً بر بازی مسلط شود.
جمعبندی
شاید نتیجه مساوی مهمترین اتفاق این مسابقه نبود. مهمتر از نتیجه، نمایشی بود که مراکش از نظر نظم تاکتیکی ارائه داد.این تیم نشان داد که برای دفاعکردن لزوماً نیازی به عقبنشینی کامل یا تکلهای متعدد نیست. با سازماندهی مناسب، بستن فضاهای مرکزی، ایجاد برتری عددی در کنارهها و استفاده از تلههای دفاعی میتوان حتی یکی از قدرتمندترین تیمهای جهان را نیز دچار مشکل کرد.مراکش در این مسابقه یک درس مهم به فوتبال داد: دفاع خوب فقط به کیفیت مدافعان بستگی ندارد؛ بلکه به هماهنگی، نظم و درک جمعی بازیکنان از وظایف تاکتیکی وابسته است.
21:27 - 29 خرداد 1405
0 بازدید
