«خونخواهیِ ولیِ جامعه؛ گسستِ راهبردی در نظمِ سلطه»
مطالبهی خونخواهیِ امام جامعه که در جنایت وحشیانه آمریکا به شهادت رسید، فراتر از یک واکنشِ عاطفی یا خواستِ مقطعی است. این خواستِ جمعی، ریشه در حافظهی تاریخیِ یک ملت و عدالتخواهیِ عمیقِ اجتماعی دارد و نقطهی عطفی در نظمِ هژمونیکِ نظامِ سلطه محسوب میشود.اگر این مطالبه به پویشی فراگیر تبدیل شود، میتواند به گسستی در معادلاتِ امنیت سرمایهداری جهانی منجر گردد؛ جایی که اقتصادِ سلطه، که بر اعتمادِ سرمایهگذارانه استوار است، کاراییِ خود را از دست میدهد و مشروعیتِ رسانهایاش -که ستونِ فقراتِ قدرتِ نرمِ آمریکاست- فرو میپاشد.اما در برابرِ این تهدیدِ وجودی، کنشگرانِ جبههی مقابل، یک مهندسیِ معکوسِ افکار عمومی را کلید زدهاند. از عملیاتِ انتحاری با کارکردِ حاشیهسازی (فیاضزاهد و زیدآبادی و... ) تا تاکتیکهای ایذایی برای انحرافِ ذهنِ جامعه (فراتی و آشنا و... )، و در نهایت ورودِ راهبرِ محور (خاتمی) برای آرایشِ مجددِ خطِ نبرد. همهی اینها حلقههای یک زنجیرهی مدیریتِ بحرانِ هویتی هستند که تلاش میکنند این همبستگیِ اجتماعیِ نوظهور را به حاشیه برانند. در این میان رئیس شورای اطلاعرسانی دولت محترم نیز با دستکاریِ نسبتِ سیاستِ ترویجِ بیحجابی به نامِ رهبری، تلاش میکند دالِ مرکزیِ خونخواهی را به یک دعوایِ درونیِ بینتیجه تقلیل دهد و از ظرفیتِ عظیمِ افکار عمومی برای تغییرِ معادلاتِ سیاسی بکاهد.
این واکنش چندجانبه نشان میدهد که نظامِ سلطه، شکنندگیِ هستیشناختیِ خود را در برابرِ یک جنبشِ فراملیِ مبتنی بر خونخواهی تشخیص داده است و اگر از مرزهایِ ایران فراتر رود و به پویشی منطقهای در عراق، لبنان و یمن تبدیل شود، دیگر با یک تهدیدِ ساده مواجه نیستند؛ بلکه با بازدارندگیِ اجتماعیِ فراگیر روبهرو میشوند که ساختارِ امنیتیشان را به لاکِ دفاعی فرو میبرد و شریانِ حیاتیِ اقتصادشان را قطع میکند.فراگیریِ این جنبش در میانِ آزادگانِ جهان که فرمان امام عزیز ماست، در واقع تیرِ خلاصی بر پیکرِ نظمِ هژمونیکِ آمریکا و رژیمِ صهیونیستی خواهد بود؛ چراکه این جنبش، نه فقط یک کنشِ سیاسی، که یک گفتمانِ اجتماعیِ عدالتخواهانه است که میتواند نظامِ سلطه را در سطحِ افکارِ عمومیِ جهان، منزوی و بیاعتبار کند.امروز، هر کسی از هر جایگاهی که هست، میتواند پرچمِ خونخواهی را بالا ببرد. با قلم، با رسانه، با هنر، با سخن، با حضور در فضای مجازی، یا حتی با یک جمله در جمعِ دوستان. این مطالبه، متعلق به همگان است و هر صدایی که در این مسیر بلند شود، حلقهای از زنجیرهی عظیمِ عدالتخواهی را تکمیل میکند. فریاد بزنیم؛ نگذاریم این خونِ پاک در تاریخ بماند و فراموش شود.
و کاش، در این برههی حساس، بیانیهای مشابه بیانیهی پیشینِ خبرگان -که با امضای بیش از ۷۰ نفر از اعضای محترم، وحدت و جهتدهیِ بینظیری ایجاد کرد- دوباره منتشر شود. بیانیهای که یکپارچگیِ جامعه را نشان دهد، مسیر را روشن کند، و صدایِ خناسان و منحرفکنندگان را در گلو خفه نماید. آن بیانیه، نشان داد که نظامِ اسلامی، در بحرانیترین لحظات، میتواند با اتحاد و بصیرت، توطئههایِ دشمن را خنثی کند. امروز، بیش از هر زمانِ دیگری، به چنین وحدتِ راهبردی و جهتدهیِ هوشمندانهای نیاز داریم؛ تا خونِ شهید، نه فقط یک فریاد، که یک فتحِ راهبردی باشد.✍ مهدی مشکیباف 🆔 @roqe313
01:12 - 15 جولای 2026
1 واکنش
9453 بازدید
