با توجه به حوادثی که در ابتدای مهرماه اتفاق افتاده به نظر من مهمترین علتش عدم فراهم نمودن امکان بیان اعتراضات از مجرای قانونی در کشور هست. کسی که به هر قانون یا نحوه اجرای قانون در کشور اعتراض دارد هیچ مجرای قانونی بالفعلی برای بیان اعتراض خود ندارد. لذا : 1 به فضای مجازی برای بیان آن ها پناه می برد. 2 به خیابان برای فریاد آن ها می رود. 3 به فضاهایی که در خارج از ایران برای بیان حرف خود دارد رجوع می کند( من و تو، بی بی سی و ...) حکومت نه تنها به گله و شکایت افراد را مبنای هیچ تغییری قرار نداده حتی حرف آن ها را در عمل نمی شنود.یعنی هیچ مجرای قانونی برای بیان حرف هایی که با قانون کشور مغایرت دارد وجود ندارد. درخواست های اعترض و تجمع مسالمت آمیز نسبت به قوانینی که به زعم گروهی اشتباه است نه تنها قبول نمی شوند بلکه با درخواست دهندگان برخورد می شود. فراهم کردن محیط و مجرایی برای اعتراضات مسالمت آمیز و در قدم تبدیل این اعتراض ها به یک عنصر تاثیر گذار در وضع قانون می تواند به برگشت اعتماد عمومی منجر شود.