راز زمزمه «یا صاحبالزمان» در روزهای بحران چیست؟
هرگاه سایه بحران و ناامنی بر زندگی مردم سنگینتر شده، نامی بیش از همیشه بر زبانها جاری شده است؛ «یا صاحبالزمان». اما چرا در سختترین روزهای تاریخ، دلهای شیعیان بیش از هر زمان دیگری به سوی امام عصر(عج) بازمیگردد و راز این استغاثه دیرینه چیست؟
خبرگزاری فارس از ایلام؛ سیدصادق نجات، ماه محرم که از راه میرسد، دلهای شیعیان ناخودآگاه به کربلا گره میخورد؛ اما در پسِ اشکها و عزاداریها، حقیقت دیگری نیز در سینهها زنده میشود؛ حقیقتی به نام «انتظار».در روزهایی که جهان اسلام با بحرانها، جنگها، ناامنیها و فشارهای گوناگون روبهرو است، یک سؤال قدیمی دوباره در ذهن بسیاری از مؤمنان زنده میشود؛ در هنگامه فتنهها و سختیها باید به کجا پناه برد؟عالمان دین قرنهاست پاسخ این سؤال را دادهاند؛ به حجت خدا، به امام زمان(عجلالله تعالی فرجه الشریف).تاریخ تشیع مملو از روزهایی است که شیعیان در تنگناهای بزرگ، راه نجات را در استغاثه به امام عصر(عج) جستوجو کردهاند. از روزگار فشار حکومتهای ستمگر گرفته تا سالهای جنگ، ترور و ناامنی، نام صاحبالزمان(عج) همواره نقطه امید مؤمنان بوده است.در همین چارچوب، حجتالاسلام والمسلمین سیدمحمدحسن موسوی استاد حوزه علمیه در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری فارس در ایلام، معتقد است استغاثه به امام عصر(عج) در فرهنگ شیعه صرفاً یک رفتار عاطفی و احساسی نیست، بلکه راهبردی اعتقادی برای عبور از بحرانها و حفظ امید در جامعه به شمار میرود.وی با اشاره به برخی حوادث دشوار سالهای گذشته میگوید: هر زمان شیعیان در تنگنا قرار گرفتهاند، نام صاحبالزمان(عج) بیش از گذشته در میان مردم زنده شده است. در برخی مقاطع حساس تاریخ معاصر نیز بزرگان دین، راه برونرفت از بحرانها را در استغاثه به حضرت ولیعصر(عج) دانستهاند؛ زیرا پیوند با امام زمان(عج) تنها یک امر فردی نیست، بلکه میتواند آرامش، امید و انسجام اجتماعی را در جامعه تقویت کند.
به گفته این استاد حوزه، هنگامی که راههای مادی به بنبست میرسد، جامعه مؤمنان بیش از هر زمان دیگری متوجه حقیقتی میشود که قرنها در فرهنگ شیعه جاری بوده است؛ اینکه صاحب این امت، امامی زنده و حاضر است که دلهای شیعیان به او گره خورده است.امروز نیز بسیاری از شیعیان در کشورهای مختلف از جمله بحرین، لبنان، عراق، یمن و ایران با مشکلات و فشارهای متعددی مواجهاند. اما آنچه آنان را در کنار یکدیگر نگه داشته، تنها اشتراک جغرافیایی یا قومی نیست؛ بلکه اعتقاد مشترک به مهدی موعود(عج) و امید به آیندهای روشن است.موسوی در ادامه با اشاره به پیوند عمیق عاشورا و مهدویت میافزاید: محرم فقط موسم یادآوری یک حادثه تاریخی نیست. شیعه باور دارد هر مجلس عزای امام حسین(ع)، در حقیقت مجلسی است که صاحب اصلی آن حضرت ولیعصر(عج) است و به همین دلیل در ماه محرم، مسئله انتظار و ظهور بیش از هر زمان دیگری در دلها زنده میشود.محرم، بیش از هر زمان دیگری این پیوند را آشکار میکند. زیرا شیعه باور دارد هر مجلس عزای امام حسین(علیه السلام)، در حقیقت مجلسی است که صاحب اصلی آن حضرت ولیعصر(عج) است. از همین روست که حضور در روضههای حسینی تنها یادآوری یک حادثه تاریخی نیست؛ بلکه تجدید عهدی است با امام زندهای که شیعیان ظهور او را انتظار میکشند.شاید بزرگترین درد عاشقان اهلبیت(ع) همین باشد که سالی دیگر گذشت، نسلها بزرگتر شدند، روزگار سپری شد، اما هنوز خورشید ظهور از افق جهان طلوع نکرده است.
این استاد حوزه در همین باره میگوید: انتظار در مکتب اهلبیت(ع) به معنای سکون و انفعال نیست. انتظار یعنی آمادهسازی جامعه برای تحقق عدالت الهی. درد شیعه تنها مشکلات و بحرانهای امروز نیست؛ بلکه این حقیقت است که جهان هنوز از برکات ظهور امام عصر(عج) محروم مانده است.با این حال انتظار در فرهنگ شیعه به معنای سکون و انفعال نیست؛ بلکه امیدی فعال، مسئولیتآفرین و حرکتبخش است؛ امیدی که در روزهای سخت، بیش از هر زمان دیگری خود را نشان میدهد.در روزگار پرآشوب کنونی، بار دیگر این پیام در میان شیعیان شنیده میشود که راه عبور از سختیها، حفظ پیوند با خداوند، اهلبیت(ع) و بهویژه حضرت صاحبالزمان(عج) است؛ همان امامی که شیعیان در هر دعا و هر روضه زمزمه میکنند: «ای صاحبالزمان، این سرزمین، سرزمین توست و این مردم، شیعیان تو هستند.»شاید راز تکرار نام امام عصر(عج) در روزهای بحران نیز همین باشد؛ اینکه شیعه در سختترین لحظات تاریخ، هیچگاه خود را تنها نمیبیند و همواره چشم به افقی دوخته است که پایان آن با ظهور منجی موعود و برپایی عدالت جهانی گره خورده.#محرم #انتظار #ظهور #فرجاخبار دست اول استان ایلام را اینجا بخوانید
11:58 - 26 خرداد 1405
