«شاید هیچ نسلی را نتوانیم به اندازه متولدین دهه ۶۰ نوستالژی‌باز بنامیم. کافی است برای یک متولد این دهه موسیقی کارتن «واتو واتو» یا سریال «اوشین» یا برنامه «دیدنی‌ها» را پخش کنید. مطمئن باشید نگاهش خیره به افق می‌ماند و تا چند ساعتی حال و هوای دیگری دارد. نبود فراغت‌های معمول در آن دهه برای کودکان آن سال‌ها باعث شده همین محدود فراغت‌های موجود همچون کارتن‌های ساعت پنج بعدازظهر یا سریال‌های قبل از قطعی برق در ذهنش ماندگار شود.»
15:30 - 3 آذر 1403
9 واکنش
1179 بازدید
2 پاسخ
@Seyedekhoda3 آذر 1403«به نظر می‌رسد دهه شصتی‌ها بیش از حد پی تحصیل، شغل و افزایش توانمندی‌های خودشان بوده و هستند. البته این تصمیمی نبود که خودشان به‌تنهایی بگیرند. واکنش، رفتارها و باورهایی که در ذهن آنها گنجانده شد نیز در این امر بی‌تاثیر نبود. به عنوان مثال به یاد داریم که دختران این نسل به‌شدت به ادامه تحصیل ترغیب …نمایش بیشتر
@Mortoni3 آذر 1403در پاسخ به @Seyedekhodaو@azitatorkashvandبنده هم از واژه نوستالژی در مقاله سر خوش شدم! درک مشترک و تجربیات منحصر بفرد در این مفهوم به قول دوستی تا چند ساعتی حال و هوای دیگری دارد!!!😉😉😉