سناریوهای قابل تصور در رویارویی جدید امنیتی ایران با آمریکا
در ادامه جنگ رمضان، مجموعهای از سناریوهای محتمل در حوزه امنیتی مطرح شده که دامنه آن از حملات هوایی علیه زیرساختها تا تحرکات زمینی و دریایی را در بر میگیرد و ضرورت آمادهباش و دقت در مدیریت بحران را برجسته میکند.
بخش دوم یادداشت:ملاحضات و احتمالات(خیلی فوری)ملاحظات آنی نهایی در مدیریت بحراندر کنار تحرکات میدانی، که طی آن نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران با اجرای عملیاتهای برنامهریزیشده، حفظ هوشیاری و ارتقای سطح آمادگی تلاش کردهاند از بروز هرگونه پیش آمدی جلوگیری کنند، لازم است در سطوح عالی تصمیمگیری سیاسی نیز سطحی مضاعف از دقت، هماهنگی و آیندهنگری بر تکیه برا رعایت اصل غافلگیری(باتوجه به تعیین ضرب الاجل های مکرر رسانه ای و بیهوده ترامپ که گاها بیم فریب است) لحاظ شود. اهمیت این مسئله از آن جهت است که پیامدهای هر تصمیم در این سطح، نه فقط بعد عملیاتی، بلکه کلیت وطن را تحت تأثیر قرار میدهد.بر همین اساس، با اتکا بر اراده مقاومت، ثبات تصمیم و هوشیاری مستمر در سه سطح سیاستگذاری، مدیریت بحران و ارتباط با مردم ضروری است. در چنین شرایطی، توجه به طیفی از سناریوهای محتمل، ولو با احتمال پایین بخشی از واقعیت مدیریت بحرانهای پیچیده امروز است.با اتکا به تجربه بیش از دو دهه فعالیت میدانی در رده های متفاوت حوزههای امنیتی و حاکمیتی، در قامت سربازی وطن پرست، برخی از سناریوهای قابل تصور در چارچوب تاکتیک های احتمالی جبهه مقابل به شرح زیر قابل اشاره است.سناریوهایی که صرفاً در قالب شناخت الگوهای رفتاری دشمن مطرح میشود:
سناریوهای محتمل جبهه مقابل
۱_ گسترش هر لحظه ای حملات هوایی و افزایش دامنه بمباران (احتمال تلاش برای تمرکز حملات بر پالایشگاه ها، زیرساختهای حیاتی، سدها، عمرانی، صنعتی، انرژی و حتی زنجیره غذایی، با هدف ایجاد فشار روانی و مختلسازی عملکرد عمومی کشور)۲_ افزایش تحرکات زمینی و هوابرد در مناطق پیرامونی (احتمال تلاش برای ورود از مرزهای شرقی یا غربی و بهرهگیری از نیروهای نیابتی یا عناصر مسلح داخلی برای ایجاد بیثباتی)۳_ تحرکات دریایی و تلاش برای تغییر موازنه در خلیج فارس (استفاده از تفنگداران ویژه دریایی، تلاش برای ایجاد مزاحمت در پیرامون یا تصرف جزایر یا اعمال فشار در بنادر جنوبی، با هدف ایجاد هزینه امنیتی)۴_ بینالمللیسازی بحران و ورود بازیگران منطقهای (همراهی برخی کشورهای همجوار با هدف گسترش دامنه درگیری و چندلایه کردن صحنه بحران)۵_ تشدید اقدامات خرابکارانه یا عملیاتهای هدفمند علیه افراد و ساختارها (احتمال موج جدیدی از اقدامات خرابکارانه، عملیاتهای ترور با تلاش برای هدف قرار دادن افراد تأثیرگذار جهت ایجاد اختلال در تصمیمسازی و القای بیثباتی)۶_ ربایش افراد کلیدی ( برای ایجاد شکاف در ساختار سیاسی یا امنیتی از طریق فشار، تهدید یا ربایش افراد در تمامی ردههای حساس)لزوم غیرقابل دسترس بودن و محافظ شدید چندلایه۷_ حمله و ورود و یا بمباران مراکز حساس و حیاتی کشور (از جمله تهدید علیه زیرساخت های هستهای «حتی بوشهر» یا مراکز انرژی با هدف سرقت و تخریب جهت ایجاد بازدارندگی روانی و تحت فشار قرار دادن حاکمیت)
۸_ بهکارگیری ابزارها و بمب غیرمتعارف برای تغییر موازنه (تلاش برای استفاده از ابزارهایی با پیامدهای بلندمدت بر مردم، زیرساختها، محیطزیست یا پایداری اقتصادی، با هدف ایجاد اختلال پایدار، فلج نمودن و احبار تسلیم حاکمیت.۹_ امکان بروز اقدامات غیرقابل انتظار (در هر بحران پیچیده، احتمال وقوع رفتارهای خارج از الگوی معمول وجود دارد از همین رو ضرورت دارد ساختارهای تصمیمسازی، آمادگی برخورد با سناریوهای کماحتمال اما مخاطره را نیز داشته باشند)در بخش سوم این یادداشت، برخی پیشنهادهای مهم امنیتی و راهبردی در این زمینه مورد بررسی قرار خواهد گرفت.#مدیریت_بحران #تحلیل_ریسک #برنامهریزی_راهبردی #پژوهش_امنیتی #مطالعات_بحران #آیندهپژوهی #ارزیابی_تهدید #پایش_تحولات #تحلیل_میدانی #ایران #آمریکا #جنگ_رمضان #جنگ
13:42 - 7 فروردین 1405