چقد طولانی 🫠
منطق نقد و مطالبهگری از مسئولان
بسم الله الرحمن الرحیم
این روزها موضوع مذاکره با آمریکا، تقریباً موضوع اول همه افراد و گروه ها و تجمعات مردمی است. البته این یک اتفاق کاملاً طبیعی است؛ زیرا ملت بزرگ و مقاوم ایران، پس از 50 شبانه روز استقامت بی نظیر در تاریخ و پرداخت هزینه های مادی و معنوی فراوان، که تقدیم شهیدان عزیز و ارزشمندی در این راه- بویژه ذبح عظیم امت اسلام- از جمله این هزینه ها است- منتظر رسیدن به پیروزی نهایی و شکست قاطع دشمنان جنایتکار آمریکایی و صهیونی است. مردم ما از میدان خیال شان راحت است؛ و دلاورمردان فداکار در نیروهای مسلح، بسیج مردمی، فراجا و دستگاه های امنیتی، با عملکرد شایسته خود، خاطر مردم را جمع کرده اند.حضور بی سابقه و حماسی بی نظیر ملت در این 50 روز هم، دلسوزان ایران عزیز و اسلام بزرگ را، آسوده خاطر کرده؛ که سنگر خیابان، تا رسیدن به پیروزی نهایی و آن هم فقط و فقط با اذن رهبر عزیز و والامقام، خالی که نه؛ حتی خلوت هم نخواهدشد.تنها دلواپسی جدی مردم، میدان دیپلماسی است. مردم به هیئت مذاکره کننده و بویژه رئیس محترم و رزمنده کارآزموده میدان های بزرگ خدمت و فداکاری، اعتماد دارند. به ده گانه مبنای مذاکرات نیز، باور داشته؛ آن را مشق لازم الرعایه هیئت مذاکره کننده می دانند؛ که تأیید صریح رهبری عزیز را- احتمالاً به عنوان کف مطالبات و مبنایی برای گفتگو- دریافت کرده است.اما در این شرایط، آنچه موجب نگرانی جدی ملت باعزت و حاضر در میدان شده؛اولاً) جنگ روانی ترامپ خبیث و آدمخوار است؛ که حتی در یک ساعت، 7 توئیت هم میزند؛ و چون پایبند به هیچ حدّ و مرز اخلاقی و انسانی نیست؛ انواع دروغ ها و تهمت ها و اراجیف را منتشر می کند.
ثانیاً) طوفان دائم رسانه ای دشمنان در دادن اطلاعات غلط و تحریف شده و بزرگنمایی دستآوردهای دشمن و کوچک نشان دادن یا نادیده گرفتن موفقیت های بزرگ و بی نظیر نظام، یک تهاجم مستمر و با استفاده از همه ابزارها و شیوه های جنگ روانی، علیه فکر و ذهن و قلب ملت را پی گرفته؛ و لاینقطع ادامه می دهند.ثالثاً) تأخیر مسئولان ذیربط در اطلاع رسانی به موقع و به اندازه، ملت را دچار سرگردانی می کند؛ و انتظار دارند که اگر فرصت توضیح مفصل نیست؛ حداقل کوتاه و سریع، ادعاهای آن مردک احمق و بی شرف را، تکذیب کنند.رابعاً) مغلوبه ای که مشحون از دغدغه ها و اخبار راست و دروغ، ضعیف و قوی، بیجا و به جا، از روی دلسوزی و شیطنت، ناقص و کامل، از عناصر جبهه خودی یا جبهه دشمن و ...، ملغمه ای ساخته است؛ که متخصصان دانش و سواد رسانه را، نیز سردرگم کرده است.موارد اول و دوم، که ناشی از اقدامات دشمن است؛ کاملاً مورد توقع و انتظار است؛ و از دشمن- آن هم با این حدّ از شنائت و دنائت- چیزی جز این متصور نیستیم.اما در موارد سوم و چهارم، گلایه از مسئولان ذیریط برای اطلاع رسانی کامل و دقیق و به موقع- با لحاظ تمام نکات امنیتی و مصالح ملی- کاملاً به جا و اشکال واردی است. مردم از اینکه غالب اخبار و روایت های اول را، از دشمنان و بیگانگان بشنوند؛ و علیرغم مواجهه بدبینانه با اینگونه اخبار، بعد از مدتی، تأیید آن خبر را از زبان مسئولان و رسانه های خودی بشنوند؛ بسیار ناراضی و ناراحت هستند.در علم روانشناسی، گفته می شود «شایعه» زمانی شکل می گیرد که:مردم می خواهند در مورد یک اتفاق و رخدادی که برایشان مهم است؛ مطلع باشند؛1. می خواهند این اطلاعات، از منابع مربوط و کاملاً موثق صادر شود؛
2. می خواهند این اطلاعات، به موقع در دسترس آنان قرار گیرد؛3. و می خواهند اطلاعات موردنظر را به اندازه، در اختیار داشته باشند.اگر هر یک از مؤلفه های سه گانۀ مزبور- موثق، به موقع، به اندازه- در اختیار افراد داوطلب دریافت خبر، قرار نگیرد؛ میدان را برای شایعه و بازی کردن با ذهن و فکر مردم، مهیا می کند.لیکن تمرکز اصلی این یادداشت، در خصوص محور چهارم است. هرگز یادمان نرفته است که رزمندگان حاضر در جبهه جنگ نظامی، پشتشان به حضور و حمایت مردم گرم است. رزمندگان حاضر در میدان دیپلماسی نیز، خود را نماینده و حافظ منافع ملت دانسته؛ نیازمند حمایت مستمر و دعای خیر امت حزب الله می باشند. نتیجه اینکه هر رفتار، گفتار و نوشتار – در فضای حقیقی یا مجازی – که: 1. دل مردم را خالی کند؛ 2. انسجام ملی را، خدشه دار نماید؛ 3. حضور مردم در صحنه را با تردید مواجه ساخته و دچار سستی نماید؛ 4. اعتماد مردم را به مسئولان و کارگزاران بخش های مختلف اداره جامعه، کاهش دهد؛ 5. توان امت را فشل نماید؛(1) 6. و رَوح و رُوح خدایی و طیّب و طاهر را از فضای عمومی جامعه، دفع و رفع کند؛(2) بداند یا نداند؛ سرباز دشمن صهیونیستی و استکبار جهانی است؛ و باید فکری به حال خودش کند. اگر متعلق به جبهه نور است؛ با درک صحیح موقعیت کشور و نیاز کشور در حال جنگ همه جانبه با دشمنی که بیشترین امکانات تهاجمی و منابع مادی و دنیوی را در اختیار دارد؛ فهم و تشخیص خود را، با رهنمودهای امام عزیز شهید و امام حیّ و حاضر(ادام الله بقائه)، تنظیم و تطبیق دهد.
و الا در جبهه نار، برای خودش موقعیتی بدست آورد؛ که اگر از اجر عظیم و پاداش بزرگ مجاهدان فی سبیل الله محروم شده است؛ حداقل دستمزدی دنیوی کسب کند؛ و اگر اجلش فرارسیده، به عنوان کافر بمیرد؛ و در زمره منافقان، به محضر حضرت رب العزه وارد نشود. (3)متاسفانه بخش عمده ای از نارواها و تخریب ها و تضعیف ها در فضای عمومی جامعه، از ناحیه خودی های ناآگاه و فاقد بصیرت صورت می گیرد. گناه این افراد نزد خداوند، بسیار بزرگ است؛ و قرآن کریم، ایشان را مصداق بارز «خسرالدنیا و الآخره» معرفی کرده است.(4)ملت فهیم و بصیر ما دوست ندارند که اگر مسئولی- به هر دلیلی- سخن نگفت؛ با انواع اتهامات، تخریب و متهم شود. اگر سخن گفت؛ با مَتّه به خشخاش گذاشتن های عمدتاً ناروا و اشتباه، باز هم آن مسئول، آماج تخریب و توهین قرار گیرد. اگر کم مصاحبه کنند؛ مستحق فحش و ناسزا باشند؛ و اگر زیاد سخن بگویند؛ نیز مسئول عدم موفقیت ها و ...، همین پرحرفی آنان، معرفی شود.داستان مُلا و الاغش را، همه مکرر شنیده ایم؛ بالاخره کدام گزینۀ زیر، صحیح است: پدر و پسر سوار الاغ شوند؛ پدر سوار شود و پسر پیاده برود؛ پسر سوار شود و پدر پیاده برود؛ یا هر دو پیاده بروند و الاغ بدون سرنشین طی طریق نماید؟!این نقد، به معنای پرهیز از مطالبه گری و نقد عملکرد مسئولان نیست؛ و نباید به بهانه شرایط جنگی و ملاحظه مصالح و امنیت ملی، هیچ مسئولی حاشیه امن داشته باشد. لیکن نقد و مطالبه گری، مانند هر اقدام سازنده دیگر- آداب و الزامات و چارچوب هایی دارد؛ که اگر رعایت نشود؛ حتماً پیامدهای مخرّب و غیرسازنده خواهدداشت.در ادامه، برخی از این ملاک ها و اصول، با رعایت اختصار، بیان می شود:
در ادامه، برخی از این ملاک ها و اصول، با رعایت اختصار، بیان می شود:1- نقد و مطالبهگری، خیلی خوب و لازم است؛ و به شرط رعایت حدود، بسیار مفید و سازنده هم هست. اما اینکه به همه افراد و تمام اتفاقات، نگاه منفی و بدبینانه داشته باشیم؛ و هر رفتار و سخنی را، حمل بر خطا و انحراف کنیم؛ به نظر میرسد با تربیت و هدایت اسلامی، سازگار نباشد. به همان میزان که سادهلوحی و فقدان قدرت درک و تحلیل درست، نامطلوب است؛ به همه کس و همه چیز و در همه ازمنه، نگاه منفی داشتن هم، پسندیده نیست.2- مطلب مورد نقد را، با دقت و بطور کامل، بخواند و بشنود.3- شخصیت نویسنده و گوینده مطلب را، در اظهارنظر خود، مدّنظر قرار دهد.4- به اهمیت و ضرورت نقد و مطالبه موردنظر، عنایت کامل داشته باشد.5- شرایط زمانی و موقعیت مکانی نقد و مطالبه، در حدّ لزوم و ضرورت، ملاحظه شود.6- رعایت کامل انصاف و عدالت در امر نقد و مطالبه، اهمیت فراوان دارد.7- ظرفیت ها و توانمندی های فرد و مقام مسئول و دستگاه مورد نقد و مطالبه، مدّنظر باشد.8- مراقب باشیم که توقع افزون بر ظرفیت و توان فرد و دستگاه مورد نقد و مطالبه، در مخاطب ایجاد نکنیم.9- مواظبت کنیم که شخصیت ها و مقامات مرجع را، لجن مال و تخریب نکنیم؛ و سرمایه سوزی ننماییم.10- یادمان باشد که عناصر جبهه خودی را، با نامردی و ناجوانمردانه، تخریب نکنیم؛ و هم جهت با توپخانه دشمن، یک هدف را نزنیم.= یادآوری و تأکید: نکته بسیار محوری و اساسی در نقد سازنده، رعایت حرمت نقدشونده و احترام طرف مقابل است. بالاخره《حُرمه عِرض المُومن کحُرمه دَمه!!》اگر بگوییم العیاذ بالله این نقدشوندگان، از حوزه ایمان خارج هستند؛ نیز حرف دیگری است!؟
از خدای مهربان برای جبهه حق و اهالی سنگر ایمان، سلامت، صلابت، استواری، ثبات قدم، همدلی و انسجام بر محور امام امت، حضرت آیه الله سیدمجتبی حسینی خامنه ای(دام ظله الشریف)، و نابودی و اضمحلال کامل نظام سلطه و استکبار و صهیونیسم جهانی را، مسئلت نموده؛ علوّ مقام و حشر با سید و سالار شهیدان، امام شهید امت، خامنه ای عزیز و سایر شهیدان عزیز جبهه مقاومت اسلامی را، طلب می نماییم.اللّهم عجّل لولیّک الفرج، و العافیه و النّصر، و اجعلنا من خیر اعوانه و انصاره. و السّلامپی نوشت ها: 1 و 2) وَ أَطِيعُوا اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ لَا تَنَازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَ تَذْهَبَ رِيحُكُمْ وَ اصْبِرُوا إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ. (انفال، ۴۶)و همه پیرو فرمان خدا و رسول باشید و هرگز راه اختلاف و تنازع نپویید که در اثر تفرقه ترسناک و ضعیف شده و قدرت و عظمت شما نابود خواهد شد، بلکه همه باید یکدل، پایدار و صبور باشید، که خدا همیشه با صابران است.3) بَشِّرِ الْمُنَافِقِينَ بِأَنَّ لَهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا. (نساء، ۱۳۸)منافقان را بشارت ده که بر آنان عذابی دردناک خواهد بود.إِنَّ الْمُنَافِقِينَ فِي الدَّرْكِ الْأَسْفَلِ مِنَ النَّارِ وَ لَنْ تَجِدَ لَهُمْ نَصِيرًا. (نساء، ۱۴۵)البته منافقان را در جهنم پستترین جایگاه است و برای آنان هرگز یاری نخواهی یافت.4) قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُمْ بِالْأَخْسَرِينَ أَعْمَالًا؟ الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَ هُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعًا. (کهف، ۱۰۳ و ۱۰۴)بگو که آیا میخواهید شما را بر زیانکارترین مردم آگاه سازیم؟ آنهایی که سعیشان در راه دنیای فانی تباه گردید؛ و به خیال باطل، میپنداشتند که نیکوکاری میکنند.
23:32 - 31 فروردین 1405
2 پاسخ
@IranianResearcher1 اردیبهشت 1405در پاسخ بهدر شیوه اطلاع رسانی در مورد تصمیم گیری های سیاسی و وقایع نظامی محاسنی هم هست که از چشمتان به دور مانده:۱. بنظرم عدم تعجیل در موضعگیری وجود دارد تا موضعگیری های شتابزاده با اطلاعات ناقص منجر به از دست رفتن اعتماد عمومی نشود.
