افطار با تکرار
سفره رمضانی تلویزیون خالی از خلاقیت است. این در حالی است که با آغاز ماه مبارک رمضان، انتظار مخاطبان از رسانه ملی برای ارائه برنامههایی متناسب با حال و هوای معنوی این ایام افزایش مییابد. با این حال، آنچه امسال از کنداکتور شبانه دیده میشود، بیش از آنکه نوآوری و جذابیت داشته باشد، نشانی از تکرار، بیبرنامگی و اتکای بیش از حد به آثار گذشته دارد. پخش سریالهایی مانند «ساهره»، بازپخش چندباره مجموعه قدیمی «متهم گریخت» و در ادامه، آثاری نظیر «اسباب زحمت» که نتوانستهاند رضایت عمومی را جلب کنند، این پرسش جدی را ایجاد کرده است که سیاستگذاری محتوایی در سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران بر چه مبنایی انجام میشود. ماه رمضان یکی از مهمترین فصلهای رقابت رسانهای برای جذب مخاطب بوده است. دورهای که در سالهای نهچندان دور، مجموعههای خاطرهانگیز و پرمخاطب تولید میشد و خیابانها را در ساعات پخش سریالها خلوت میکرد. اما اکنون به نظر میرسد تکرار آثار قدیمی و تولیدات کمرمق، جای آن دوران طلایی را گرفته است. نکته قابل تأمل آن است که مخاطبان اصلی این برنامهها همان مردمی هستند که با پرداخت هزینههای مستقیم و غیرمستقیم، بودجه رسانه ملی را تأمین میکنند. در چنین شرایطی، انتظار کیفیت بالاتر نه یک مطالبه لوکس، بلکه حقی بدیهی محسوب میشود. شاید زمان آن رسیده باشد که مدیران رسانه ملی، به جای پر کردن آنتن با تکرار و تولیدات عجولانه، بازنگری جدی در راهبردهای محتوایی خود انجام دهند. چراکه در عصر رقابت شدید پلتفرمهای دیجیتال، از دست دادن مخاطب، بهمراتب آسانتر از بازگرداندن اوست.
20:32 - 23 فوریه 2026
