گیاهان دارویی ایران هنوز به عنوان میراث ملی ثبت جهانی نشدهاند
مشاور رئیس پژوهشگاه میراث فرهنگی گفت: به خاطر کامل نبودن مدارک و ارائه ندادن یک متن کامل به یونسکو برای ثبت گیاهان دارویی، پس از گذشت چهار سال هنوز نتوانستهایم این گیاهان را به عنوان میراث فرهنگی ملی به ثبت جهانی برسانیم.
احمد محیط طباطبایی مشاور رئیس پژوهشگاه میراث فرهنگی در گفتوگو با خبرنگار گروه دانشگاه خبرگزاری فارس در رابطه با ثبت گیاهان دارویی به عنوان میراث فرهنگی گفت: متاسفانه به خاطر کامل نبودن مدارک و ارائه ندادن یک متن دقیق و کامل به یونسکو برای ثبت گیاهان دارویی و طب سنتی ایران به عنوان میراث ملی، پس از گذشت چهار سال هنوز نتوانستهایم گیاهان دارویی را به عنوان میراث فرهنگی ملی به ثبت جهانی برسانیم.
وی یادآور شد: سازمان میراث فرهنگی، فعالیت در بخشی از میراث غیرملموس و حوزه میراث معنوی را برعهده دارد و از آنجایی که شیوههای برداشت و استفاده از گیاهان دارویی در زمرة میراث غیرملموس ایران قرار میگیرد این سازمان میتواند در حفظ آن مؤثر باشد.
مشاور رئیس پژوهشگاه میراث فرهنگی اضافه کرد: در بعضی از مناطق گیاهانی وجود دارند که جزو هویت ما به شمار میروند. باید برای ثبت گیاهان دارویی، مناطق را قسمتبندی کرد و آن را به ثبت رساند.
این کارشناس امور فرهنگی با اشاره به اینکه کشور ایران یکی از بزرگترین کشورهای دارای گیاهان دارویی با تنوع بالا و خواص عمده است، افزود: بخش عمده بهرهبرداری از گیاهان دارویی در ایران از شکل تولید خارج شده و به شکل گردآوری که یک شیوه کهن در تحولات بشر است، صورت میگیرد با توجه به این مسئله میتوان فهمید که گیاهان دارویی جایگاه خاصی دارند. اقدامات رسانهای و آموزشی در کنار یکدیگر میتواند مردم را با گیاهان دارویی آشتی دهد و فرهنگ مصرف صحیح را ایجاد کند.
وی در ادامه اظهار کرد: حدود 70 سال پیش با به وجود آمدن تعاملات جدید، موج داروهای شیمیایی کشور را در برگرفت و باعث شد داروهای شیمیایی به سبب در دسترس بودن و اثربخشی بالا جایگاه خاصی پیدا کنند و مواد ارگانیک و گیاهان دارویی از صحنه درمان خارج شوند. خوشبختانه در طی قرن 21 و همچنین سالهای اخیر توجه عام و خاص به مسئله محصولات ارگانیک و غیرشیمیایی در زمینه دارو، جایگاه خاصی پیدا کرد و سبب شد دوباره به این سرمایه قدیمی نگاه شود.
طباطبایی در پایان در رابطه با راههای عمومی کردن مصرف گیاهان دارویی، گفت: مکتب گیاهان دارویی به صورت سنتی در تاریخ قدیم ما موجود بوده و استفاده از گیاهان دارویی در درمان جایگاه ویژهای داشته است. از کوچکترین شهرها تا بزرگترینشان در قالب مطب حکما از این موهبت استفاده لازم و کافی را میبردند و در مواقع غیرضروری نیز، گیاهان دارویی بخشی از سفرههای غذایی مردم را شکل میداد. این گیاهان به صورت خاص برای درمان مورد استفاده نبودند، بلکه خواص و ویژگیهایشان در وهله اول مورد نظر قرار میگرفت که به تبع درمان نیز یکی دیگر از نیازهایی بود که مردم برای رفع آن، به سمت گیاهان دارویی متمایل میشدند.
انتهای پیام/
08:01 - 25 مهر 1393
2 بازنشر
6 بازدید
1 پاسخ