نقاشیها هم دلتنگت هستند
قلموها را به اشک چشمان دلتنگشان رنگی کردند و سنگ تمام دلتنگی را بر صفحات نقاشی قلم زدند.
گروه سیاسی خبرگزاری فارس: وقتی نقاشیها از دلتنگی میگویند، وقتی دلشان را صابون زده بودند که رمضان میبینندش و با شیطنتهای دانشجویی لبخند را به لب آقا مینشانند. اما روزگار، خلاف میلشان رقم خورد. حالا دیگر آن لبخندها، در قاب خاطرات محبوس مانده و دلتنگیهایشان را روی کاغذ میریزند.این حال و هوای دانشجویان دلتنگ سید علی است؛ همانها که دلشان برای صدایش، برای نگاه پدرانهاش تنگ شده بود. روزهای روزهداری را بیاو نصفهنیمه گذراندند و سحرهایشان را با دعای فرج گره زدند.
«یا برگرد یا آن دل را برگردان»؛ شعری بود که زمزمه میکردند. میتوانستند که عکس را چاپ کنند، اما دلشان میخواست برای آقایی که حق پدری بر گردنشان دارد سنگ تمام بگذارند. از بازار پارچهای ساده اما سفید خریدند؛ سفیدی که قرار شد صفحهی بینقش دلهایشان باشد. چند قلممو، رنگ قرمز و سیاه، و دلی پرخون کافی بود تا دست به کار شوند.یکی از بچهها با رنگ قرمز، زیر سایهی عکس نوشت: «أنا عَلَی العَهْد» تا عهد خون ببندند. صدای بمبها از پشت دیوارهای شهر، لحظهای عزم جزمکردهشان را سست نمیکرد. انگار هر انفجار، یک «لبیک» بود زیر لبشان.
بعد، چندتایی از آنها، با غم و دلتنگیای که در چشمانشان حلقه زده بود، ریزریز اشک میریختند. پارچه سفید، قطرههای اشک را مثل باران بهار جذب میکرد. یکی از گوشهی پارچه نوشت: «دلمان برای ماه مبارک رمضان با تو تنگ است.» این فقط یک تصویر نبود؛ او دنیایشان بود. در یکی از خیابانهای قدم میزدم. شلوغی همیشگی نبود، اما غم و غیرت در سیمای رهگذران موج میزد. دختری را دیدم یک گوشه خیابان، پشت یک سهپایهی کوچک، نشسته بود. مدادهای طراحیاش را روی صفحهی سفید کاغذ میکشید و زیر لب زمزمه میکرد: «آه... گاهی دل مالامال از غم میشود، و تو بودی که غمهای ما را میزدودی. برگرد.»
قطرهای اشک روی کاغذ چکید و طرح مداد را کمی تار کرد. ناگهان نگاهش را به آسمان دوخت؛ من هم بیاختیار به بالا نگاه کردم. آسمان ابری بود، گرفته و سنگین، مثل چشمان خیس آن دخترک.
در میان همهی این دلتنگیها، فقط یک چیز بود که به آنها امید میداد، باورشان به «وعدهی حق». همانطور که ماه رمضان، ماه نزول رحمت بود، برایشان ماه انتظار فرج هم شده بود. ماهی که دلهایشان را صیقل داد تا در نبود آقا، خودشان آینهدار راهش باشند.
12:23 - 7 فروردین 1405