حماسه سرخ در امالقرای جهان تشیع؛ قم در سوگ «خورشید» ایستاد
امروز عقربههای زمان روی دهم محرم متوقف شدهاند؛ خورشید در حالی بر فراز گنبد فیروزهای مسجد مقدس جمکران و گلدستههای طلایی حرم مطهر حضرت معصومه (س) بالا میآید که گویی شرمسار از حرارتی است که قرنها پیش بر پیکر عریانِ بر خاک افتادهی عشق تابیده بود.
خبرگزاری فارس، قم: اینجا قم است؛ شهری که امروز جغرافیای محدود خود را در نوردیده و به وسعت قلب تمام آزادگان جهان منبسط شده است. امروز چهارم تیرماه ۱۴۰۵، عقربههای زمان روی دهم محرم متوقف شدهاند؛ خورشید در حالی بر فراز گنبد فیروزهای مسجد مقدس جمکران و گلدستههای طلایی حرم مطهر حضرت معصومه (س) بالا آمد که گویی شرمسار از حرارتی است که قرنها پیش بر پیکر عریانِ بر خاک افتادهی عشق تابیده بود.امروز قم، شهر قیام و اقامه، در سوگ خورشید کربلا به تمامقامت ایستاده است.سپیدهدم عاشورا؛ وقتی شهر با بوی اسپند و اشک بیدار میشودهنوز سپیده صبح کاملاً بر افق شهر ننشسته بود که درهای خانههای قدیمی محلههای «آذر»، «چهارمردان» و «تکیه متولیباشی» باز شد. پیرمردانی با محاسن سپید و شالهای مشکی بر گردن، نخستین کسانی بودند که سکوت سحرگاه را با نوای «یا حسین» شکستند؛ امسال عاشورا در قم بوی دیگری دارد؛ آمیختهای از حزن سنتی و حماسهی مدرن.در هر کوی و برزن، دیگهای نذری برپا شده و عطر حلیم و قیمه نجفی با بوی اسپند درآمیخته است؛ ایستگاههای صلواتی که از روزهای پیش توسط جوانان پرشور برپا شده بود، حالا با پخش نواهای جانسوز مقتلخوانی، عابران را به توقفی کوتاه و اشکی بلند میهمان میکنند.
چهلاختران؛ تبلور جنون عشق در مسیر حرماما اوج این شور را باید در محله «آذر» جستوجو کرد. جایی که دسته «چهلاختران» – یکی از ریشهدارترین و بااصالتترین هیئات مذهبی قم – آماده حرکت است؛ هزاران نفر از مردان و جوانانی که برخی از آنها پای برهنه و سر و روی گلآلود دارند، با نظمی که برخاسته از یک جوشش درونی است، صف بستهاند.
وقتی طبل بزرگ به صدا در میآید و «علم»های سنگین بر دوش پهلوانان شهر بلند میشود، فریاد «یا حسین» به لرزه میافتد. صحنه هرولهکنانِ دسته چهلاختران در مسیر منتهی به حرم، گویی بازسازی صحنهی دویدن به سوی مقتل است.آنها نه راه میروند و نه میدوند؛ آنها میان زمین و آسمان در نوساناند. پیرغلامانی که دهههاست در این دسته مو سپید کردهاند، با صدایی گرفته اما پرجذبه، دم میگیرند: «مظلوم حسین... محروم حسین...». وقتی این سیل خروشان وارد صحن آینه میشود، صدای ضجه و شیون زائران فضای حرم را پر میکند؛ گویی بانوی کرامت خود به استقبال این عزاداران آمده است.قم؛ مینیاتوری از جهان اسلام در روز دهمیکی از ویژگیهای منحصربهفرد عاشورا در قم، حضور پررنگ اتباع و مهاجرانی است که این شهر را به پایتخت بینالمللی عزاداری تبدیل کردهاند؛ در خیابان «امام» و محله «نیروگاه»، دستههایی به چشم میخورند که هر کدام به زبان خود با سیدالشهدا (ع) راز و نیاز میکنند:آذریهای غیورهیئت آذریزبانان مقیم قم با شعار «هیهات منا الذله» و نوحههای حماسی حاج سلیم مؤذنزاد که از بلندگوها پخش میشود، لرزه بر اندام ستمگران میاندازند. نظم آهنین آنها در زنجیرزنی زباندزد است.اردوی عشق؛ پاکستانیها و هندیها شیعیان شبهقاره هند با آن سینهزنیهای سنگین و ریتمیک خود که با فریادهای «حسین... حسین...» همراه است، بخشی از تاریخ زنده کربلا را به نمایش میگذارند. آنها با بیرقهای بسیار بلند و رنگین خود، جلوهای متفاوت به بلوار پیامبر اعظم (ص) بخشیدهاند.
عربزبانان و نجفیهادستهی مشعلگردانی عربهای مقیم قم که در شامگاه تاسوعا آغاز شده بود، در روز عاشورا به اوج خود میرسد. موکبهای اهالی نجف و کربلا در قم با توزیع «تمن و قیمه» معروف خود، یادآور مسیر پیادهروی اربعین هستند.افغانستانیهای وفادار برادران افغانستانی ما که در تمام نبردهای دفاع از حریم اهلبیت پیشقراول بودهاند، امروز با دستههای پرجمعیت سینهزنی، ارادت خود را به خون خدا نشان میدهند.
20:24 - 4 تیر 1405