در سیرۀ حضرت عباس(ع) لحظه‌ای نمی‌یابی که بی‌اذن امام، لب به سخن گشوده باشد.او دانش‌آموختۀ مکتب علی(ع) بود و معارفی ژرف داشت، اما حکمتش را جز در خدمت به امام زمانش آشکار نمی‌کرد.این سکوتی آگاهانه، نشانۀ عظمت ادب در محضر امامت است.#قمر_بنی_هاشم
16:45 - 3 بهمن 1404