فروش قساوت؛ از انسانزدایی تا عادیسازی خشونت
✍️ قساوتهای بیسابقه در سالهای اخیر -از قتلهای مزدوری تا خشونتهای هدفمند علیه پلیس و چهرههای مذهبی- ریشه در فرایندی روانشناختی به نام «انسانزدایی» دارد که به موجب آن، قربانیان فاقد ویژگیهای اساسی انسانی پنداشته شده و از دایره دغدغههای اخلاقی بیرون میروند.این مکانیسم که با «خرید آدمها» یا «تشویق به مصرف روانگردان» برای کاهش بازدارندههای اخلاقی تشدید میشود، قتل را به امری عادی و فاقد عذاب وجدان تبدیل میکند و گذشته از نفس قتل، ضبط تصویری نحوه جنایت و به نمایش درآوردن آن در انظار عموم به جریحه دارکردن عواطف جمعی منجر می شود. در این میان، کارزارهای «نه به اعدام» که با شعارهای انسانیگرایانه، در پی به حداقل رساندن هزینهٔ جرم در جامعه اند، نه تنها به بازدارندگی از جنایت نمیانجامند، بلکه بجای همدردی با قربانیان واقعی، با بیتفاوتی نسبت به آنها و دفاع از مجرم، عملاً مشوقِ فجایعِ بعدی میشوند.هنگامی که جامعه در برابر خشونتهای آشکار سکوت میکند و مجازاتِ متناسب با جرم صورت نمیگیرد، پیامِ «قیمتگذاریِ پایینِ جانِ انسان» به مرتکبانِ بالقوه مخابره میشود. این سکوت و کاهشِ هزینهها، چرخهای است که «انسانزداییِ» نهادی را بازتولید کرده و خشونت را به امری عادی در مناسبات اجتماعی بدل میسازد.
امنیت، حقی است که مطالبه جمعی می طلبد...
23:57 - 17 مرداد 1405