اخلالگران اقتصادی، سربازان پنهان جنگ ترکیبی
در جنگ ترکیبی امروز، دشمن تنها از موشک و پهپاد استفاده نمیکند؛ سلاح او «ناامیدی اقتصادی» است. از منظر روانشناسی جنگ، ایجاد تورم افسارگسیخته یکی از مؤثرترین ابزارهای فروپاشیِ «تابآوری جمعی» محسوب میشود؛ اما نکته کلیدی این است که تورمِ کشنده، بدون «عوامل داخلیِ نفوذی» یا «مفسدان سوداگر» به چنین سطحی نمیرسد. به عبارت دقیقتر، دشمن برای اجرای سناریوی «فقرِ راهبردی»، به شبکهای از اخلالگران اقتصادی نیاز دارد که در دل نظام تصمیمگیری یا توزیع کالا، قوانین را دور بزنند، احتکار کنند و منابع را از مسیر اصلی منحرف سازند.
تحلیل روانشناختی این پدیده نشان میدهد که مفسدان اقتصادیِ موسادپرورده یا وابسته به جریانهای معاند، آگاهانه یا ناآگاهانه «مرجعیت روانیِ نظام» را تضعیف میکنند. وقتی مردم روزانه با گرانیِ بیسابقه مواجه میشوند، «اسناد علّیِ» آنها به تدریج از «عامل خارجی» به «ناتوانیِ داخلی» تغییر میکند.این دقیقاً هدف دشمن در جنگ ترکیبی است: تبدیل تحریم به «احساس بنبست»، و تبدیل بنبست به «یأس ملی».
در چنین شرایطی، هوشیاری مردم و ایجاد «مطالبه عمومیِ مستمر» برای شناسایی و برخورد با متنفذانِ اخلالگر، یک ضرورت روانشناختی و امنیتی است. از این رو، مطالبهگری مردمی برای «امنیت اقتصادی» -همانند نگاه به خطمقدم جبهه- میتواند بازدارندهٔ روانیِ قدرتمندی در برابر نفوذ مفسدان باشد.امنیت اقتصادی، مرزبانِ نهاییِ روحیهٔ ملی در جنگ ترکیبی است و این امنیت بدون افشا و برخورد قانونی با اخلالگران، دستیافتنی نیست.
20:34 - 18 اردیبهشت 1405
145 بازدید
