خدا سردار سلیمانی و رهبر شهید را رحمت کند که جانشان را فدای امنیتِ ۹۰ میلیون ایرانی کردند. اما امثال سقاب اصفهانی ، ارزش شیشههای دفترشان، از معیشت 90 میلیون ایرانی برای ایشان بیشتر است و گران سازی بنزین و جریمهی عمومی را به جای مقابله با قاچاقچیان سوخت و مفسادان ترجیح میدهند.
وقتی «همه» مقصرند!!!!!!!
«دشمنِ فرضی» میسازند تا از اصلاحِ ساختاری بگریزد؟؟؟آیا واقعاً «هر دو جناح در قاچاق سوخت دست دارند»؟ این جمله، یک افشاگری است یا یک استراتژیِ دفاعی؟ سقاب اصفهانی با این ادعا، همه را در یک اتهامِ کلی میپیچد و مسیرِ تعقیبِ قضاییِ مفسدانِ مشخص را میبندد. وقتی «همه» مقصرند، دیگر هیچکس، مسئولِ اصلی نیست. در سوی دیگر، ظهوریان نماینده مجلس هشدار میدهد که «انتقام قاچاقچیان را از مردم نگیرید». این هشدار، اگرچه در ظاهر، دلسوزی برایِ مردم است، اما دیگر یک هشدارِ اخلاقی نیست؛ یک راهبردِ سیاسیست. اگر این دو گزاره را در کنار هم بگذاریم، یک سناریوی نانوشته پدیدار میشود: دولت، برای کاهشِ فشارِ عمومی، یک «دشمنِ فرضی» (شبکههای فراجناحیِ قاچاق) میسازد تا مردم را با آن مشغول کند، و در عینحال، از اصلاحِ ساختاریِ توزیعِ سوخت که با منافعِ قدرتمندانِ واقعی گره خورده، صرفنظر میکند. در این روایت، «مردم» نه کنشگرِ اصلیِ بحرانِ انرژی، که ابزاری برایِ مشروعیتبخشی به «ادامهی وضعِ موجود» میشوند؛ فساد، بهجای آنکه یک مسئلهی قضایی باشد، به یک «مسئلهی سیاسیِ حلنشدنی» تبدیل میشود که تنها راهکارِ آن، فشار بر مردم و مصرفکننده است؛ و این، بزرگترین شکنندگیِ روایتِ رسمی است. که تا اینجا رخ داده است.
🎙️ «دشمنِ فرضی»؛ روایتِ پنهانِ بحرانِ سوختواقعیتِ تلخ یا یک تاکتیکِ سیاسی؟
doshman_farzi
10:13 - 3 شهریور 1405