«نه قصه، نه بستر؛ فقط صبر»
این شب ها جهان کمی آرام‌تر است، اما خانه‌های‌تان هنوز زیر آوارند. فرزندان ما با قصه‌های رنگی می‌خوابند، و شما کودکان غزه، بی‌قصه، بی‌پناه، با چشم‌های باز، خواب را تماشا می‌کنید.ما در آسایش، شما در خاکستر. ما با دعا، شما با درد. ما با شرمندگی، شما با شجاعت.صلح، بارها آمد و با حمله‌ای دیگر نقض شد. محموله‌های غذا پشت مرز مانده‌اند، نه از فقر، بلکه از خباثت دشمن نابکار.شب‌تان آرام، اگر آرامشی مانده باشد… خدا کنار شماست، و دل‌های ما، تا صبح، بیدارِ یاد شما.
01:19 - 3 آبان 1404