صیحه آسمانی چیست؟صیحه آسمانی (یا ندای آسمانی) یکی از علائم حتمی ظهور امام مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) در روایات شیعه است. این نشانه، صدایی بلند، مهیب و آسمانی است که همه مردم زمین آن را میشنوند و در آن به حقانیت امام زمان (عج)، نام، نسب و دعوت به پیروی از ایشان اشاره میشود.
این صیحه از نشانههای محتوم (حتمی) است، یعنی حتماً رخ خواهد داد و بدون آن ظهور کامل نمیشود. بیشتر روایات آن را در ماه رمضان ذکر کردهاند.برخی روایات دقیقتر میگویند: در شب جمعه بیست و سوم رمضان (از امام صادق ع).در برخی نقلها، نزدیک به ظهور و پس از برخی نشانهها مانند خروج سفیانی رخ میدهد.
منادی (جبرئیل یا فرشتهای از طرف خدا) نام قائم (امام مهدی عج) را با نسب کامل (محمد بن الحسن) میبرد.«أَلا إِنَّ الحَقَّ مَعَ عَلِیٍّ وَ شِیعَتِهِ» (آگاه باشید که حق با علی و شیعیان اوست).«أَلا إِنَّ الحُجَّةَ قَدْ ظَهَرَتْ فَاتَّبِعُوهُ» (آگاه باشید که حجت ظاهر شده، از او پیروی کنید).
«یا أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّ اللهَ قَدْ قَطَعَ عُذْرَکُمْ بِظُهُورِ وَلِیِّهِ» (ای مردم، خداوند عذر شما را با ظهور ولیاش قطع کرد).ندا به زبان عربی فصیح و رسا است و همه مردم (حتی غیرعرب) معنای آن را درک میکنند.
02:53 - 6 بهمن 1404