میدان و خیابان؛ دو بال پیروزی ملت ایران

پروژه بزرگ محور عبری غربی که همان تشدید ناامنی و سپس جنگ داخلی و تجزیه ایران بود به دو دلیل عمده شکست خورد؛ اولی دست پر نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران بود که با تمام توان از آب و خاک و هوای این سرزمین دفاع کردند و ناامنی را به صورت متقابل به درون سرزمنیهای اشغالی و پایگاه‌های آمریکایی در منطقه و همچنین دولت‌های همراه و متحد این دو در منطقه تسری دادند. و دوم به دلیل حضور معنادار، آگاهانه و دشمن سوز مردم در صحنه سیاسی و مشارکت فعال و هدف مند مردم در حمایت از نظام و انقلاب است. حضوری که نه خستگی می‌شناخت و نه ترس از بمب و موشک. این حضور معنادار مردمی در این ورطه هولناک و شرایط حساس ضامن اجرای قانون اساسی و تحقق رویه‌ها و روندهای قانونی انتقال قدرت بوده و همچنین پشتیبانی کاملی از نیروهای مسلح کشورمان در نبرد با دشمن صهیونیستی آمریکایی بود و نهایتاً منجر به یک رفراندوم واقعی برای مشروعیت بخشی مجدد برای تحقق و استمرار انقلاب اسلامی و حاکمیت جمهوری اسلامی ایران بود. این رفراندوم همچنان برگزار می‌شود و نکته مهم دیگر این است که همزمان با اعلام رهبری آقا سید مجتبی خامنه‌ای، عملاً حضور مردم در میدان و در صحنه به منزله حمایت از ایشان و بیعت با ایشان می‌بود که باعث شد تا پشتیبانی ملت از رهبری سوم انقلاب اسلامی به منزله یکی از نشانه‌های قدرت مندی و عزت مندی انقلاب اسلامی و نظام جمهوری اسلامی باشد.
این حمایت مردمی در اصل نشان دهنده آن بود که مردم به صورت مستقیم در روندهای قانونی، سیاسی و امنیتی حضور دارند و خود هم عامل‌اند و هم نظارت دارند بر فرآیندهای تحقق قانون اساسی و تثبیت نظام حکمرانی جمهوری اسلامی ایران. در اصل این مشارکت مردم و این حضور مردم در صحنه باعث شد تا حداقل سه نقش اساسی را داشته باشند:1. نقش سیاسی (انتقال آرام و مطمئن و در عین حال به دور از حواشی قدرت)2. نقش اجتماعی (حضور در میدان و حمایت و پشتیبانی از همدیگر و از دولت و نظام و نمایش اتحاد و همدلی و انسجام ایرانی اسلامی)3. نقش امنیتی (جلوگیری از نقشه‌های خرابکارانه دشمنان و هر گونه آشوب و اغتشاش و ناامنی داخلی با حضور میدانی در صحنه)
18:21 - 21 اسفند 1404

1 بازنشر3 واکنش
125٫4k بازدید