ابرقدرت منطقه کیست؟
پس از جنگ تحمیلی سوم، نگاه جهان به ایران دیگر هرگز مثل گذشته نخواهد بود. روایت ایران ضعیف به موزهی تاریخ پیوسته و اکنون در غرب آسیا، ایران تعیینکننده نظم جدید است.
فارس - خط رهبری: مداد و خط کشها را بیاورید. قرار است کشور بکشیم. این جمله را میتوان به بریتانیای فاتح جنگ نسبت داد. کشورهایی که امروز ژست حقوق بشر میگیرند، همین دیروز بود که بر سر ممالک غرب آسیا تاس انداختند و نظمی استعماری را بر آن حاکم کردند. کشورکشیهایی که اثرات آن، هنوز در غرب آسیا پدیدار است. اسرائیل که به دست همین کشورها به صورت مصنوعی ایجاد شد، دست درازیهایش هم آغاز شد. فلسطین و مصر و سوریه و لبنان و اردن دفترخاطرههای زیادی را با این جنگها پرکردند. طولی نکشید که همین رژیم، با همان دستهای روی ماشه، برای فشردن انگشتان حکام منطقه جلو آمد. پیمان ابراهیم قرار بود نفوذ اسرائیل را در سراسر غرب آسیا افزایش دهد. پروژهها یکی پس از دیگری روی میز رجال سیاسی پیدایشان میشد. قرار بود نظم استعماری، اسرائیل را آقای منطقه کند تا اقتصاد، رفاه، دموکراسی، گردشگری و سرمایهگذاری منطقه از درگاه این رژیم تأمین شود. طوفانالاقصی برای همین آمد تا آرمان فلسطین را مجدد زنده کند.
در این صفحهی سیاه و سفید شطرنج منطقهای، مهرهای به نام ایران اسلامی اساسا طنابی بر گردن نظم حاکم انداخته بود و در بحبوحهها، قلادهی پیمانکاران آمریکایی را عقب میکشید. با تولد محور مقاومت، اوضاع پیچیدهتر هم شد. حالا بازیگران مختلف و متنوعی در سراسر غرب آسیا، نظمی متفاوت از نقشهکشیهای استعمارگران میخواستند. این کشاکش در طول سالها کم کم تبدیل به نبردی تن به تن در میدان شد و آسمان غرب آسیا را پرهیاهو کرد. جنگ تحمیلی سوم، نقطهی بارز ایرانی است که در کلام امام شهید آن را با ادبیات «ایران قوی» شنیدیم. جنگ تحمیلی سوم جغرافیای قدرت را بازنویسی کرد. اکنون در زمان سکوت صحنهی نبرد با کشوری مواجهیم که فرای حفظ بقا، به مثابه ابرقدرت نوظهور منطقه بر تارک غرب آسیا ایستاده است.
خلیج فارس خانه ماستفرهنگ تعارف در ایرانیها، در ایام قاجار تا خاک کشور هم امتداد پیدا کرده بود. فتحعلی شاه دو گزینه روی میز داشت. یا هرات را دودستی تقدیم انگلیسیها بکند یا بساط جهازبرون بوشهر را فراهم آورد. دریای جنوب و تنگه هرمز که در صفویه از چنگ استعمار بیرون کشیده بود، این بار با قربانی کردن هرات، درقیمومیت ایران باقی ماند تا ۱۷۰ سال بعد به روی متجاوزان به صورت همیشگی بسته شود: «ایران اسلامی با شکر عملی نعمت اعمال مدیریت بر تنگه هرمز، منطقهی خلیج فارس را ایمن خواهد کرد و بساط سوء استفادههای دشمن متخاصم را از این آبراه برخواهد چید. قواعد حقوقی و اعمال مدیریت جدید تنگه هرمز، آسایش و پیشرفت را به نفع همهی ملّتهای منطقه رقم خواهد زد.» ۱۴۰۵/۰۲/۱۰نخستین و ملموسترین جلوهی موقعیت جدید ایران در مدیریت هوشمندانهی تنگه هرمز تجلی یافته است. این آبراه استراتژیک که یکسوم نفت جهان از آن عبور میکند، سرمایهی ملت ایران برای حفظ امنیت خانهی خود است. ایران با درک عمق وابستگی جهانی به این گذرگاه، با اعمال کنترل گزینشی، معادلهای را رقم زده که هر بازیگری را به محاسبهی هزینههای تقابل با خودش واداشته و به سمت هدف مطلوب خود یعنی خلیج فارس بدون آمریکا حرکت میبرد.
ناتوانی یک ابرقدرتدر روزهای آغازین جنگ، دکترین نظامی آمریکا بر پایهی این فرض بنا شده بود که هیچ بازیگری جرأت شلیک یک گلوله به پایگاههای ایالات متحده را ندارد. اما جنس پاسخ ایران در همان بهمن ۱۴۰۴ از زبان رهبر شهید بیان شده بود. این جنگ قرار بود منطقهای باشد. پانزده پایگاه نظامی آمریکا در منطقه طی چهل موج وعدهی صادق، از چرخه عملیات خارج شدند و نظامیان آمریکایی را به صورت آواره در این منطقهی پهپادخیز رها کردند: «عقربه دیگر به عقب بر نمیگردد و ملت ها و سرزمین های منطقه دیگر سپر پایگاههای آمریکایی نخواهند بود.» ۱۴۰۵/۰۳/۰۵
فروپاشی پروپاگاندا!رسانهها و روشنفکران پس از کودتای دی ماه، جامعهی ایرانی را فروپاشیده تصویر میکردند. سالها بود که اپوزیسیون برانداز و رسانههای معاند، تصویری از ایران تحقیرشده، تکهتکه شده و تهی از هویت را رواج داده بودند که در زمان بحران رو به گسستگی میرود؛ اما جنگ، این روایت برساخته را یکباره فروپاشاند. در لحظهی صفر جنگ، مردم و حاکمیت چنان هماهنگ عمل کردند که دشمن را در محاسباتش دچار خطای راهبردی کرد و سوگ امام قائد را به بیش از نود شب حماسه در خیابان الصاق کرد. تا جایی که «امروز برانگیختگی معجزهگون ملّت ایران، منحصر در دهها میلیون جانفدای مبارزه با صهیونیسم و آمریکای خونریز نمانده و پیشاپیش صفوف بههم پیوسته امّت مبعوث شدهی اسلامی؛ نود میلیون هموطن غیور و شریف ایرانی داخل و خارج از کشور، تمامی ظرفیتهای هویتی، معنوی، انسانی، علمی، صنعتی و فناوریهای پایهای و نوین -از نانو و بیو تا هستهای و موشکی- را سرمایهی ملّی خود فرض کرده و همچون مرزهای آبی، خاکی و هوایی، پاسدار آن خواهند بود.» ۱۴۰۵/۰۲/۱۰
در فاصله دو جنگ تحمیلی، آمارهای افتخارآفرینی ایرانیان در عرصههای مختلف علمی و ورزشی نیز گویای همین انسجام درونی بود. کسب مدالهای رنگارنگ در رویدادهای جهانی در همان فضای مهآلود نشان داد که ارادهی ملی در سختترین شرایط به بار نشسته است. ایران قوی این بار در نبرد رسانه نیز توانست چهرهی حق و باطل را آنگونه که در حقیقت هست به نمایش بگذارد و میکرورسانهها را چنان چینش کند که ملحفهی مخملی پروپاگاندا را از چشم مردم جهان پایین بکشد.
دکترین امنیت درونزاپس از بده بستانهای آمریکا و کشورکهای جنوب خلیج فارس، دلار نفتی در ازای امنیت، تبدیل به یک الگوی برای برخی از افراد شده بود که توانمندی و درونزایی را امری دست و پاگیر و خلاف رفاه تلقی میکردند. عمیقترین دستاورد ایران در جنگ سوم تحمیلی، اثبات عملی یک نظریهی بدیل بود که امنیت درونزا، نقطه آغاز قدرتسازی و تولید ضلع چهارم تصمیمگیر در عرصه جهانی است: «به همسایگان جنوبی ایران میگویم که شما در حال دیدن یک معجزه هستید. پس درست ببینید و درست درک کنید و در جای درست بایستید و به وعدههای دروغین شیاطین بدگمان باشید.» ۱۴۰۵/۰۱/۲۰
تحریمهای پنجاه ساله صنعت دفاعی، ایران را به سمت بومیسازی کامل و فناوریهای پیشرو سوق داد که امروز، پرندهای که قرار بود از چشم خدا دور باشد، در صفحهی پدافند برای بندگان غیور خدا قابل رویت شده است. امروز الگوی ایران در مدیریت جنگ با ابرقدرتی که تمام مجامع بینالمللی را نادیده میگیرد، در دانشگاههای نظامی جهان تدریس میشود. صاحبنظران دوباره مداد و خطکشهایشان را دورهم چیده اند اما این بار برای اینکه چارهای برای این ایران قوی بیاندیشند.
ضلع چهارمپس از جنگ تحمیلی سوم، نگاه جهان به ایران دیگر هرگز مثل گذشته نخواهد بود. روایت ایران ضعیف به موزهی تاریخ پیوسته و اکنون در غرب آسیا، ایران تعیینکننده نظم جدید است و این موضوع را در ابعاد گوناگون امنیتی، رسانه، انسجام ملی و ژئوپلیتیک به نمایش گذاشته است. ما در آستانهی قرنی ایستادهایم که پروژهی صهیونیست در غرب آسیا به گوشهای افتاده و شرک سیاسی حکام منطقه توسط ملل توحیدی رد میشود. پیروزی در این نبرد، پایان یک دوره و آغاز عصری است که در آن امنیت و پیشرفت ایران مولود استقلال و اتحاد تمام ملل منطقه است: «امّت اسلامی و ملّتهای منطقه، ظرفیتها و منافع مشترک زیادی دارند که نظم جدید و هندسهی آیندهی منطقه و جهان را شکل خواهد داد.» ۱۴۰۵/۰۳/۰۵ این همان ایران قوی است که امام شهید فرمود خدا آن را به ما وعده داده است!
18:03 - 18 خرداد 1405