اعترافِ مهم ترامپ !
این فقط یک سکانس تاریخی نیست؛ بازتاب یک الگوی تکرارشونده است. تاریخ گاهی لباس عوض میکند، اما منطقش عوض نمیشود. یکی از دوگانههایی که هرگز از میان نرفته، همین است: تسلیم یا مقاومت
دوگانه همیشگی تاریخ!
فارس - خط رهبری: سریال «مختارنامه» را کمتر کسی در ایران هست که ندیده باشد؛ همان روایت بلند و پرجزئیات از قیام مختار که سالهاست از قاب تلویزیون عبور کرده و در حافظه جمعی مانده است. کافی است دوباره تماشایش کنی تا همان حس آشنایی و تازگی همزمان را تجربه کنی؛ چون بعضی دیالوگها انگار هر بار از نو معنا میشوند.
در آخرین قسمت، لحظهای هست که گویی تاریخ از پشت پرده بیرون میآید و روی صحنه قدم میگذارد. مختار در محاصرهی نیروهای مصعب بن زبیر است. مصعب حلقه محاصره را تنگتر کرده و وعده امان میدهد. درِ نجات نشان میدهد. دو راه بیشتر نیست: تسلیم یا مقاومت. شک و تردید مثل موریانه، به جان یاران مختار میافتد. مختار اما پرده را کنار میزند و قاعده را عریان میکند: "تزویر به شما امان میدهد که مقاومتتان را بشکند؛ پس از غلبه، گردنتان را میشکند." پیشبینیاش مثل ساعتی دقیق عمل کرد. اندک یاران وفادارش جنگیدند و شهید شدند. اما هفت هزار نفری که تسلیم شده بودند، چشمبهراه حکم مصعب ماندند. گمان میکردند شاید بخششی، شاید امانی، شاید نجاتی در راه است. جواب مصعب اما چیزی نبود جز اینکه " همهشان را گردن بزنید."
این فقط یک سکانس تاریخی نیست؛ بازتاب یک الگوی تکرارشونده است. تاریخ گاهی لباس عوض میکند، اما منطقش عوض نمیشود. یکی از دوگانههایی که هرگز از میان نرفته، همین است: تسلیم یا مقاومت
افسانه عدم دشمنی آمریکا با مردم ایران
امروز هم نسخه تازهای از همین داستان را میبینیم. کسانی پیدا شدهاند که با عنوانهای بزکشده، خود را دلنگران ایران جا میزنند و ادعا میکنند دشمنی دونالد ترامپ با حکومت است نه با مردم. تا جایی که از درخواست حمله نظامی از دشمن به کشورشان را راه نجات معرفی میکنند. گویی واشنگتن میان ساختار سیاسی و ملت ایران، دیواری شیشهای میبیند که موشک و تحریم از آن عبور نمیکند.
اما خود دونالد ترامپ پرده را کنار زد. گفت اگر جنگی رخ دهد، روزی بسیار دردناک برای مردم ایران خواهد بود. نه برای چند مقام سیاسی و نظامی بلکه برای مردم ایران. این جمله خوشخیالی برخی را دود کرد و به هوا فرستاد. اگر ادعایش جنگ با ساختار سیاسی بود، چرا مردم را نشانه گرفت؟
این جمله تصادفی نیست؛ این اعتراف است. اعتراف به اینکه ابزار فشار، مستقیم مردم ایران را هدف گرفته است. تحریمهایی که سالهاست بر اقتصاد ایران سایه انداخته، دقیقاً زندگی مردم را نشانه رفتهاند؛ دارو، مبادلات بانکی، تجارت، سفرهی خانوادهها. منطق قدرت آمریکایی روشن است: فشار بیاور تا جامعه خسته شود، خستگی را به نارضایتی تبدیل کن، نارضایتی را به ابزار تغییر دلخواهت بدل کن. اسکات بسنت، وزیر خزانهداری آمریکا در مصاحبهای صریح اعتراف کرد: "با تحریمها توانستیم مردم ایران را تحت فشار قرار دهیم و همین فشارها زمینهساز حوادث دیماه شد."
زخمهایی که فراموش نمیشوند
تاریخ هم بر دشمنی آمریکا با ملت ایران شهادت میدهد: از تحریمهای اقتصادی و دارویی که زندگی روزمره میلیونها نفر ایرانی را هدف گرفته است، تا رساندن سلاحهای شیمیایی به صدام که نتیجهاش باریدن مرگ بر سر ایرانیان بود. ماجرای شلیک به هواپیمای مسافربری ایران در دوازدهم تیر ۱۳۶۷ و شهید شدن ۲۹۰ ایرانی بیگناه ــ ازجمله ۱۱۸ زن و کودک ــ هنوز هم زخمی است که بر حافظه جمعی ایرانیان تازه مانده. جنگ دوازدهروزه، نمادی دیگر از دشمنی آمریکا با ایرانیان است و هنوز خون ۱۲۰۰ نفر از هموطنمان که به دست آمریکا ریخته شد، خشک نشده است.
در یک ماه اخیر، کارزار رسانهای پادوهای دشمن و بلاگرهای فراری مدام تبلیغ میکرد که حمله آمریکا فقط مراکز نظامی و سیاسی را شامل میشود. اما یک جمله از ترامپ کافی بود تا این خیالپردازی فرو بریزد و حقیقت از پشت پرده بیرون بزند. ترامپ همان کاری را میکند که سالها پیش مختار در موردش هشدار داده بود: شیطان وعده امان میدهد تا مقاومت را بشکند، اما در نهایت هدفش همان حکم تاریخی است: زدن گردن آنکه پایش را از حلقه مقاومت بیرون بکشد.
اما واقعیت این است که ملت ایران بارها نشان دادهاند که تسلیم شدن در واژگانشان جایی ندارد. ترامپ هرگز صحنه تسلیم شدنِ ملت ایران را نخواهد دید و این آرزو را با خود به گور خواهد برد: «تاریخ ملت ما در فصلی سیاه، تلخ و خونین آمیخته به انواع دشمنیها و کینهورزیهای رژیم امریکاست. ملت ما نشان داده است که به هدفهای خود مؤمن و در راه آن تا سرحد نثار جان ایستاده است. چنین ملتی از امریکا و از هیچ قدرتی نمیترسد، و به یاری خدا نشان خواهد داد که پیروزی از آن حق و مؤمنان به حق است.» ۱۳۶۶/۰۶/۳۱
14:08 - 6 اسفند 1404