یادگاران زنده کردستان
می‌گویند شهدا زنده‌اند و نام یادشان همیشه در تاریخ جاودانه است و یادگاران زنده‌ای هستند که همچون خورشید حیات‌بخش بوده و مسیر زندگی ما را روشن می‌کنند.
به گزارش خبرگزاری فارس از سنندج، از پیاده‌روهای سنندج گذر کنی از هر چند متری نام شهیدی بر تابلویی نقش بسته است، به هر اداره‌ای که پا بگذاری قاب شهید و یا فرزند شهید در حال خدمت را خواهی دید که بیانگر حفظ جایگاه و مقام شهدایی است که برای ما خون دادند و ایثار کردند. بی‌شک این یک اعتقاد درونی است که عده زیادی عکس قدیمی شهدا را بر طاقچه منازل و یا روی دیوار ادارات و مساجد و .. نصب می‌کنند و یا روی پوسترها و بنرهای مختلف ادارات به چاپ می‌رسانند. وجود 5400 شهید در استان کردستان که آوازه ایثار و ازخودگذشتگی‌شان به ماندگاری سرزمین و امنیت‌مان منجر شده، گویای این است که نام و خاطر شهدا را باید در دل‌ها نگه داشت و مقام شامخ این یادگاران همیشه زنده را ارج نهاد. عده‌ای از شهدایمان براثر ریزش آوار و عده‌ای در جبهه‌های نبرد شهید شدند و عده‌ای نیز مظلومانه‌تر از بقیه، ترور شدند و به مقام رفیع شهادت رسیدند که خبرگزاری فارس به مناسبت برگزاری کنگره ملی 5400 شهید کردستان به معرفی تعدادی از شهدای این استان می‌پردازد. شهید «غلامرضا زندسلیمی» از شهدای استان کردستان است که دهم آبانماه 1348 در شهر سنندج به دنیا آمد. پدرش محمود، کارگر بود و مادرش سلطنت نام داشت. وی دانش‌آموز اول متوسطه در رشته بهداشت بود که بیست و هشتم دیماه 1365 در بمباران هوایی زادگاهش براثر ریزش آوار به شهادت رسید و مزار او در بهشت محمدی سنندج واقع شده است.
شهید «محمدحسین زندیه»؛ پنجم اردیبهشت ماه سال 1340 در روستای فتح‌آباد از توابع شهرستان بیجار به دنیا آمد، پدرش قربانعلی و مادرش مه‌لقا نام داشت در حد دوره متوسطه در رشته اقتصادی درس خواند و کشاورز بود این شهید وارسته به عنوان پاسدار وظیفه در جبهه حضور یافت و هجدهم بهمن ماه 1360 در سوسنگرد بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسید. مزار او در شهرستان زادگاهش واقع شده است. شهید «ناصر شیروانی»؛ یکم اسفندماه 1343 در روستای یغماسی از توابع شهرستان کامیاران به دنیا آمد. پدرش امان‌الله و مادرش محترم نام داشت. این شهید گرانقدر تا پایان دوره راهنمایی درس خواند و بسیجی بود که سوم خردادماه 1362 در روستای خامسان کامیاران هنگام درگیری با گروهک‌های ضدانقلاب براثر اصابت گلوله به پهلو و دست شهید شد و مزارش در زادگاهش واقع شده است. شهید «امیر عارفی» سوم تیرماه سال 1343 در روستای بادمجان از توابع شهرستان بانه به دنیا آمد، پدرشمجید و مادرش خورشید نام داشت. خواندن و نوشتن نمی‌دانست و کشاورز بود. بیست و هفتم آذرماه سالا 1367 در روستای ماندره بانه توسط گروه‌های ضدانقلاب به اسارت درآمد و بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسید. پیکر او در زادگاهش به خاک سپرده شد. شهید «برهان عالی»یکم فروردین 1332در روستای کانی سانان مریوان به دنیا آمد پدرش محمدامین نام داشت و روحانی بود و مادرش ملیحه بود. تا پایان دوره کارشناسی ارشد در رشته الهیات درس خواند. وی معلم و روحانی بود و صاحب دو دختر و سه پسر.
این شهید وارسته بیست و یکم شهریور ماه 1388 در سنندج مورد سوءقصد عوامل ضدانقلاب قرار گرفت و بر اثر اصابت گلوله به سر و سینه شهید شد مزار وی در گلزار شهدای همان شهرستان واقع شده است. شهید «محمدرسول عابدی» چهارم تیرماه 1345 در روستای قلعه کهنه از توابع شهرستان سقز به دنیا آمد پدرش محمد کاشورز بود و مادرش عایشه نام داشت. در حد خواندن و نوشتن سواد آوخت و سرباز ارتش بود. یازدهم اردیبهشت ماه 1368 در پل فتح براثر انفجار مین به شهادت رسید. پیکر او در زادگاهش به خاک سپرده شد. شهید «جهانگیر یوسفی» دهم خرداد ماه 1330 در روستای سریش‌آباد از توابع شهرستان قروه به دنیا آمد. پدرش یدالله و فروشنده دوره‌گرد بود و مادرش نیز آسیه نام داشت، در حد خواندن و نوشتن سواد آموخت و پاسدار بود. این شهید وارسته سال 1346 ازدواج کرد و حاصل ازدواج ایشان چهار پسر و یک دختر بودهفدهم آبانماه 1361 در سردشت هنگام درگیری با گروه‌های ضدانقلاب براثر اصابت ترکش خمپاره به شهادت رسید و پیکر او را در زادگاهش به خاک پسردند. از غبارروبی مزار شهدا گرفته تا برگزاری کنگره و یادواره‌های شهدا همگی بیانگر جایگاه ارزشمند شهدا در بین مردم است و شهرستان سنندج نیز در خردادماه امسال شاهد برگزاری کنگره ملی 5400 شهید در استان خواهد بود که با حضور خانواده‌های مغزز شهدا برگزار خواهد شد.
گرچه در بین ما نیستند اما نام و یادشان همچنان زنده و پابرجاست چرا که خداوند متعال در قرآن کریم فرموده‌اند: «هرگز کسانی را که در راه خدا کشته شده‌اند، مرده مپندار، بلکه زنده‌اند که نزد پروردگارشان روزی داده می شوند به آن چه خدا از فضل خود به آنان داده است شادمانند، و برای کسانی که از پی ایشانند و هنوز به آنان نپیوسته‌اند شادی می‌کنند که نه بیمی بر ایشان است و نه اندوهگین می‌شوند. بر نعمت و فضل خدا و این که خداوند پاداش مؤمنان را تباه نمی‌گرداند، شادی می‌کنند». انتهای پیام/2330/72.
09:53 - 31 اردیبهشت 1398
0 بازدید