ماجرای حاج فرامرزخان و زوار پیاده امام رضا (ع)
حاج فرامرزخان سبزواری گرایلی فرزند حاج مهدیخان اهل باغان سبزوار در زمان ناصرالدین شاه قاجار مدتی سمت یوزباشیگری و سپس سرکردگی سواره سبزواری را داشته است.
به گزارش خبرگزاری فارس از مشهد، خداوند آدمی را در استوارترین نظام و در زیباترین قوام آفرید و از برای آدمیان، بنا به احسان کهن خویش، آنچه را که مردم نیازمند آن بودند، به پایداری و استواری گسترد و به آنها کشتگاهها و زمینهای بارور بخشید.
خداوند آدمیان را به جستن و دست یافتن به سود و تقرب راهنمایی کرد تا به این وسیله به پایگاههای والای بهشت دست یابند و به جایگاه آمرزش و بخشایش ایزد منان برسند.
قرآن در این باره میفرماید: خوشا به حال آنکه بنگرد، بیندیشد و دیده بگرداند تا دگرگونی و چیرگیهای روزگار را ببیند، گذر روزگار را بنگرد و باید که تمام خواستهها بلکه تمام همت او، اندوخته کردن اعمال از برای آخرت باشد، زیرا زندگانی این سرا کشتگاهی است برای آن سرا.
از این روی است که بزرگان گذشته و دانایان پیشین، زمانی که خداوند نعمتی آشکار یا نهان به آنها میبخشید و آثار کرم خود را پوشیده یا پیدا بر آنان فرو میریخت، با دانایی در دنیا مینگریستند و میدانستند که نباید دنیا را به چیزی شمرد، پس همه قصد و کوشش خود را در تحصیل معاد به کار میبردند و این البته پایگاهی است که تنها به توفیق خداوند توانای دانا حاصل میشود و آن فضل و بخشایش خداست که به هر که خواهد دهد.
قرآن در سوره توبه آیه 111 نیز میفرماید: خداوند از مومنان، جانها و مالهایشان را میخرد در برابر بهشت، که به آنان ببخشد.
آری، وقف، هدیهای است که انسان را پس از مرگ همراهی میکند.
حاج فرامرزخان سبزواری گرایلی، فرزند حاج مهدیخان از اهالی باغان سبزوار در زمان ناصرالدین شاه قاجار، مدتی سمت یوزباشیگری و سپس سرکردگی سواره سبزواری را داشته است.
وی صاحب املاکی در ولایت سبزوار، مشهد و غیره بوده که از جمله املاکش میتوان به مزرعه باغان و ابراهیمآباد در سبزوار و مشهد اشاره کرد.
از حاجی فرامرزخان آثار خیری باقی مانده از آن جمله مصالحهنامهای به سال 1302 هجری قمری که بر طبق آن املاکی در ابراهیمآباد و باغان مشهد در قبال یک من نمک طعام به حاجی ملا محمد انتقال یافته و او نیز املاک مذکور را بر برادر خود شیخ محمدتقی بجنوردی و حاج فرامرزخان وقف کرده است.
همچنین ساخت کاروانسرا و آبانبار در بیرون «دروازه نیشابور» سبزوار که براساس وقفنامه حاضر عواید آن برای مخارج زائران پیاده امام رضا (ع) و عواید دکاکین متصله به آبانبار برای تعمیر و لایروبی آب انبار معین شده و تولیت آن تا هنگام حیات، به خود و فرزندش علی محمدخان و پس از فوت به فرزندان پسر و دختر و اگر در نسلشان انقراضی صورت گرفت، به زاهدترین و عالمترین علمای سبزوار محول شده است.
این کاروانسرا اکنون باقی است و میراث فرهنگی خراسان از آن برای موزه مردمشناسی استفاده میکند.
حاجی فرامرزخان در زمان حیات خویش، مقبرهای در دارالسیاده حرم رضوی برای خود و شیخ محمدتقی بجنوردی ساخت.
وی در سال 1308 هجری قمری درگذشت و در مقبره مذکور به خاک سپرده شد.
انتهای پیام/2202/ز40/چ3000
11:37 - 27 بهمن 1392
1 بازنشر
34 بازدید
1 پاسخ