کارتخوان فروش کرمانشاهی که کارخانهدار شد
کارآفرین جوان کرمانشاهی که فعالیت خود را با سرمایه اندک شخصی و فروش دستگاههای کارتخوان آغاز کرد، امروز محصولاتش را به حدود ۲۰۰ هزار مشتری در سراسر کشور عرضه میکند.
به گزارش خبرگزاری فارس از کرمانشاه، روزی یک دفتر ۱۰ متری، چند دستگاه کارتخوان و سرمایه اندک شخصی، تمام دارایی «داراب حیرانی» و برادرش برای شروع یک کسبوکار بود؛ امروز اما همان شروع ساده به شرکتی با ۵۰ نیروی مستقیم، بیش از ۵۰۰ اشتغال غیرمستقیم و حدود ۲۰۰ هزار مشتری در سراسر کشور رسیده است.حیرانی که مسیر خود را از فروش کارتخوان آغاز کرد و در ادامه به سمت تولید این تجهیزات رفت، حالا این جوان ۳۴ ساله رئیس هیئتمدیره شرکت توسعه فناوری «کیان پرداز زاگرس» است؛ روایتی که خودش از روزهای نخست تا رسیدن به تولیدکنندگی برایمان بازگو میکند.
به گفته خودش، «شروع کردن» مهمترین تصمیمی بود که مسیر زندگی کاریاش را تغییر داد.حیرانی درباره آغاز این مسیر میگوید: «سال ۱۳۹۵ با همراهی برادرم کسبوکارمان را شروع کردیم. سرمایه ما اندک بود. آن زمان من سرباز بودم و برادرم کار را شروع کرده بود و بعد از پایان خدمت به او اضافه شدم.»
از یک دفتر کوچک تا پارک علم و فناوری
وی ادامه میدهد: «محصولات ما در حوزه سختافزار و نرمافزار پرداخت الکترونیک است؛ از دستگاههای کارتخوان گرفته تا سوئیچ پرداخت و نرمافزارهای پرداخت. در حال حاضر حدود ۲۰۰ هزار مشتری در سطح کشور داریم و نزدیک به ۳۶۰ نماینده فعال نیز در سراسر کشور با ما همکاری میکنند.»اما رسیدن به این نقطه، برای این کارآفرین جوان از یک دفتر کوچک و سرمایهای محدود آغاز شده است.حیرانی میگوید: «سال ۱۳۹۵ شرکت را با همراهی برادرم و بدون سرمایه کلان راهاندازی کردیم. آن زمان من سرباز بودم و برادرم کار را شروع کرده بود و بعد از پایان خدمت به او اضافه شدم.»دفتر نخست آنها؛ دفتری در پاساژ ۱۱۰ که در روزهای بارانی آب از آن چکه میکرد.حیرانی با یادآوری آن روزها میگوید: «دفتر اول ما در پاساژ ۱۱۰ بود. سقف آن ایزوگام نبود و وقتی بارندگی میشد، آب چکه میکرد. زمستانها روی سقف نایلون میانداختیم، اما همانجا کار را ادامه دادیم.»
خرید چند کارتخوان و آغاز یک مسیر بزرگ
شروع کار حیرانی و برادرش بسیار ساده بود؛ خرید و فروش دستگاه کارتخوان.«آن زمان دستگاه کارتخوان حدود ۵۰۰ هزار تومان قیمت داشت. پنج یا شش دستگاه میخریدیم و میفروختیم و از سود آن دوباره کار را توسعه میدادیم.»به گفته حیرانی، از سال ۱۳۹۷ شرایط کسبوکار تغییر کرد و فعالیت آنها رونق گرفت. دفتر خود را به پاساژ نظری منتقل کردند، نمایندگان فروش جذب شدند و تعداد مشتریان افزایش یافت.پس از آن نیز دفتر دیگری نزدیک پاساژ ارگ گرفتند و حدود ۲ سال در آنجا فعالیت کردند تا اینکه به مجتمع متخصصین منتقل شدند؛ دفتری که مالکیت آن متعلق به خودشان بود و زمینه توسعه بیشتر فعالیت شرکت را فراهم کرد.حیرانی میگوید: «نیروها را اضافه کردیم، تعداد نمایندگان و مشتریان بیشتر شد و کمکم به مرحلهای رسیدیم که از فروش صرف عبور کردیم و وارد تولید شدیم.»
وقتی یک نیاز بازار به ایده تولید تبدیل شد
حیرانی معتقد است؛ نقطه مهم در مسیر فعالیت شرکت، توجه به یک نیاز واقعی در بازار بود؛ نیازی که به گفته او، هم مردم و هم شبکه بانکی با آن مواجه بودند.وی توضیح میدهد: «چیزی که باعث شد این مسیر را طی کنیم، رفع یک نیاز اساسی مردم بود. در آن زمان تهیه دستگاه کارتخوان برای مردم به سادگی امروز نبود و بانکها نیز با توجه به محدودیت منابع، شرایط خاصی برای ارائه دستگاه داشتند.»به گفته این کارآفرین، آنها ابتدا دستگاه کارتخوان را تهیه و در اختیار شرکتهای پرداخت قرار میدادند، اما به مرور با تغییر قوانین، نیازهای جدید بازار و توسعه خدمات پرداخت، فعالیتشان از فروش دستگاه فراتر رفت و به حوزه تولید سختافزار و نرمافزار وارد شدند.حیرانی میگوید: «هر بار قوانین و نیازهای بازار تغییر میکرد، ما هم مجبور بودیم خودمان را بهروز کنیم. در مقطعی دستگاههای قدیمی و استوک و دستگاههایی که به صورت قاچاق وارد میشدندبه گفته این کارآفرین، آنها ابتدا دستگاه کارتخوان را تهیه و در اختیار شرکتهای پرداخت قرار میدادند، اما به مرور با تغییر قوانین، نیازهای جدید بازار و توسعه خدمات پرداخت، فعالیتشان از فروش دستگاه فراتر رفت و به حوزه تولید سختافزار و نرمافزار وارد شدند.حیرانی میگوید: «هر بار قوانین و نیازهای بازار تغییر میکرد، ما هم مجبور بودیم خودمان را بهروز کنیم. در مقطعی دستگاههای قدیمی و استوک که عمدتاً وارداتی بودند و دستگاههای که به صورت قاچاق وارد سده بودند، از چرخه خارج شدند و نیاز به تولید این ابزار دوباره جدی شد. از همانجا تصمیم گرفتیم روی تولید سرمایهگذاری کنیم.»
از کارتخوان تا تولید سختافزار و نرمافزار پرداخت
امروز شرکت توسعه فناوری کیانپرداز زاگرس در زمینه تولید سختافزار و نرمافزارهای حوزه پرداخت الکترونیک فعالیت میکند؛ محصولاتی که به گفته حیرانی، هم برای پرداخت و هم برای توسعه خدمات فروشگاهی کاربرد دارند.او در توضیح ساده فعالیت شرکت، میگوید: «برای اینکه پرداخت الکترونیک با کارت انجام شود، یک دستگاه کارتخوان و نرمافزاری لازم است که اطلاعات کارت را دریافت کند، مبلغ تراکنش را بگیرد و برای سوئیچ پرداخت ارسال کند. ما هم دستگاه کارتخوان تولید میکنیم و هم نرمافزار مورد نیاز آن را توسعه میدهیم.»محصولات این شرکت شامل دستگاههای کارتخوان مبتنی بر سیستمعاملهای لینوکس و اندروید است و به گفته حیرانی، این مجموعه برای نخستینبار در کشور دستگاه کارتخوان مبتنی بر اندروید ۱۳ را نیز ارائه کرده است.
کارتخوانی که فقط کارتخوان نیست
یکی از ویژگیهای محصولات جدید این شرکت، تبدیل کارتخوان از یک ابزار صرفاً پرداخت به یک صندوق فروشگاهی چندمنظوره است.حیرانی درباره تفاوت محصول تولیدی شرکتش با دستگاههای معمول بازار، میگوید: «دستگاه ما با داشتن صفحه نمایش ۶ اینچی و سیستمعامل اندروید ۱۳، امکان توسعه نرمافزارهای مختلف را فراهم میکند. این دستگاه علاوه بر پرداخت، میتواند بارکد اسکن کند، نرمافزار حسابداری داشته باشد، فاکتور متصل به سامانه مؤدیان صادر کند و حتی امضای خریدار را دریافت کند.»به گفته او، چنین قابلیتی میتواند بسیاری از تجهیزات مورد نیاز یک فروشگاه را در یک دستگاه تجمیع کند؛ موضوعی که بهویژه برای فروشگاههای زنجیرهای و کسبوکارهای مختلف اهمیت دارد.
شرکتی با ۵۰ نیروی مستقیم و ۵۰۰ اشتغال غیرمستقیم
مسیر ۱۰ ساله این کارآفرین از یک دفتر کوچک و سرمایهای محدود، امروز به مجموعهای با ۵۰ نیروی انسانی مستقیم رسیده است.حیرانی میگوید: «در حال حاضر حدود ۵۰ نفر نیروی مستقیم داریم و بیش از ۵۰۰ اشتغال غیرمستقیم ایجاد شده است. همچنین حدود ۳۶۰ نماینده فعال در سراسر کشور با ما همکاری میکنند و محصولات و خدمات ما به حدود ۲۰۰ هزار مشتری در کشور رسیده است.»کارخانه شرکت در شهرک صنعتی زاگرس قرار دارد و حدود ۳ هزار مترمربع مساحت دارد.وی درباره این مجموعه میگوید: «دو سوله تولید داریم. یکی از سولهها دو طبقه شده که در بخش بالایی کنترل کیفیت و تست نرمافزار و سختافزار انجام میشود و بخش پایینی به انبار اختصاص دارد. سوله دیگر نیز خط تولید دستگاههای کارتخوان است. بخشهای اداری و سایر قسمتهای مورد نیاز شرکت نیز در مجموعه قرار دارد.»
درآمد ۱۸ میلیارد تومانی پس از یک دهه
شاید یکی از قابل توجهترین بخشهای این مسیر، فاصله میان نقطه شروع و وضعیت امروز شرکت باشد؛ فاصلهای که از سرمایه ۲ میلیون تومانی آغاز شده و اکنون به فروش سالانه ۱۸ میلیارد تومان رسیده است.حیرانی درباره وضعیت مالی شرکت میگوید: «طبق آخرین اظهارنامهای که برای سالهای ۱۴۰۳ و ۱۴۰۴ داشتیم، فروش شرکت به حدود ۱۸ میلیارد تومان رسیده است.»او تأکید میکند که این رشد یکشبه اتفاق نیفتاده و حاصل توسعه تدریجی کسبوکار، شناخت نیاز مشتری، افزایش خدمات و حرکت از فروش محصول به سمت تولید بوده است.
حضور در پارک علم و فناوری
شرکت توسعه فناوری کیان پرداز زاگرس از سال ۱۴۰۴ به عضویت پارک علم و فناوری جهاد دانشگاهی کرمانشاه درآمده است؛ اتفاقی که به گفته حیرانی، زمینه ارتباط بیشتر این مجموعه با بخش دولتی، شرکتهای فناور و شبکههای حمایتی را فراهم کرده است.او درباره این تجربه میگوید: «پارک از زمانی که ما عضو آن شدیم، در شبکهسازی، ارتباط با بخش دولتی و ارتباط با شرکتهای دیگر بسیار برای ما تسهیلگر بوده است. قبل از آن بیشتر خودمان بودیم و مردم ما را میشناختند، اما حضور در پارک باعث شد مجموعههای دولتی نیز ما را بهتر بشناسند و ارتباطات بیشتری شکل بگیرد.»حیرانی دریافت تسهیلات ۶ میلیارد تومانی از محل سفر ریاست جمهوری را نیز یکی از حمایتهای مؤثر در مسیر فعالیت شرکت عنوان میکند و میگوید این تسهیلات در شرایط فعلی به تأمین سرمایه در گردش و پرداخت هزینههای جاری شرکت کمک کرده است.
یک مانع جدی؛ تأمین ارز مواد اولیه
با وجود توسعه فعالیتها، تولیدکننده تجهیزات پرداخت الکترونیک همچنان با چالشهایی روبهروست که مهمترین آنها به گفته حیرانی، تأمین ارز برای واردات بخشی از مواد اولیه و قطعات سختافزاری است.او میگوید: «یکی از مشکلات جدی ما تأمین ارز است. بخشی از سختافزار مورد نیاز باید مطابق استانداردهای بینالمللی تأمین شود و برای واردات آن به ارز نیاز داریم. ما نزدیک به ۱۰ ماه است که در صف تخصیص ارز قرار داریم.»حیرانی تأکید میکند که شرکت برای توسعه تولید و حتی صادرات آمادگی دارد و مجوزها و گواهینامههای بینالمللی لازم را نیز دریافت کرده، اما تأمین مواد اولیه یکی از موانع اصلی توسعه این بخش است.او میگوید: «برای صادرات مجوزهای لازم و گواهینامههای بینالمللی مورد نیاز را گرفتهایم، اما برای اینکه بتوانیم تولید را افزایش دهیم و وارد بازارهای خارجی شویم، ابتدا باید مواد اولیه تأمین شود.»
از یک دفتر کوچک تا رؤیای حضور در بازارهای خارجی
داستان داراب حیرانی را میتوان روایت یک کسبوکار کوچک دانست که با شناخت یک نیاز واقعی شکل گرفت و به مرور مسیر خود را از فروش به تولید تغییر داد.حیرانی که کارشناسی ارشد خود را در رشته فناوری اطلاعات در دانشگاه تهران ادامه داده است، معتقد است تحصیلات دانشگاهی زمانی ارزشمندتر میشود که در کنار آن، فرد برای ساختن مسیر شغلی خود نیز اقدام کند.
او خطاب به جوانان و بهویژه دانشجویان و فارغالتحصیلان دانشگاهی میگوید: «فارغالتحصیلان نباید منتظر استخدام بمانند. باید کار را از هر نقطهای که امکان دارد شروع کنند. وقتی مسیر را آغاز میکنید، فرصتها خودشان را نشان میدهند. مانع اصلی، تعلل و منتظر ماندن است.»شاید مهمترین پیام مسیر کاری حیرانی همین باشد؛ اینکه گاهی یک کسبوکار بزرگ نه از سرمایهای بزرگ، بلکه از جرأت شروع کردن، شناخت نیاز مردم و ادامه دادن در روزهایی شکل میگیرد که حتی سقف دفتر کوچک هم در باران چکه میکند.
11:17 - 4 شهریور 1405