شهیدهای که حجاب را با خون خود امضا کرد
در روزهای پرالتهاب پیش از انقلاب، دختر جوانی از کنگاور با شجاعت در صف اول تظاهرات علیه رژیم پهلوی ایستاد. طیبهسادات زمانی در ۱۷ دیماه ۱۳۵۷، در سالروز کشف حجاب رضاخانی، به شهادت رسید و راه مقاومت زنان ایرانی را با خون خود تثبیت کرد.
به گزارش خبرگزاری فارس از کرمانشاه، امروز ۱۷ دیماه، سالروز اعلام قانون ننگین کشف حجاب رضاخانی است؛ اقدامی که نخستین حرکت جدی رژیم طاغوت در تبعیت از غرب و مقابله آشکار با اسلام بود و از همان ابتدا با مقاومت تاریخی و عمیق زنان مؤمن ایرانی مواجه شد.این روز یادآور آغاز جنگی تمامعیار علیه هویت دینی و کرامت زن مسلمان است؛ جنگی که با ایستادگی زنان آگاه و متعهد ایران ناکام ماند و نشان داد که مقاومت فرهنگی و اعتقادی زنان ایرانی، سد محکمی در برابر سیاستهای استعماری و ضد دینی است.
رضاخان و الگوبرداری از غرب
رضاخان در سال ۱۳۱۳ طی سفری به ترکیه با مصطفی کمال آتاتورک دیدار کرد. جزئیات دقیق این سفر و ملاقاتهای جانبی روشن نیست، اما اقدامات او پس از بازگشت نشان میدهد که این سفر نقش تعیینکنندهای در اجرای سیاستهای ضد دینی و حذف مظاهر اسلامی از جامعه داشت.چند ماه پس از بازگشت، در ۱۷ دیماه ۱۳۱۴، رضاخان در دانشسرای مامایی و در حضور همسر و دخترانش، فرمان رسمی ممنوعیت حجاب را صادر کرد. او این اقدام را «اعطای آزادی به زنان» و «آغاز فصل جدید زندگی زن ایرانی» نامید؛ ادعایی فریبنده که در عمل به سرکوب، تحقیر، خشونت و سلب حقوق اجتماعی زنان انجامید.پس از این فرمان، استفاده از چادر و هر نوع پوشش اسلامی ممنوع شد و تنها کلاههای اروپایی مجاز بود. زنان محجبه حق تردد، استفاده از وسایل نقلیه و خرید از مغازهها را نداشتند. مأموران شهربانی با خشونت چادر و روسری زنان را از سرشان میکشیدند و هرگونه مقاومت با ضرب و شتم پاسخ داده میشد.
طیبهسادات زمانی؛ شهیده مدافع حجاب
در امتداد همین سرکوبها، شهیده طیبهسادات زمانی اولین شهیده زن استان کرمانشاه و مدافع سرسخت حجاب، به دست رژیم پهلوی به فیض شهادت رسید.داستان زندگی طیبه به بیش از ۴۷ سال پیش بازمیگردد؛ روزهای پرالتهاب تاریخ ایران، هنگامی که مردم علیه ظلم و ستم رژیم پهلوی قیام کردند. او بانویی انقلابی بود که در تمامی تظاهرات حضور داشت و با شجاعت و ایمان خالص، راهی ماندگار برای زنان ایرانی گشود. مادر شهیده، که دو سال پیش آسمانی شد، همواره راه طیبه را ادامهدهنده مبارزه علیه ظلم میدانست.
شهیده طیبهسادات زمانی موسوی در هجدهم آبانماه ۱۳۳۴ در روستای گودین از توابع شهرستان کنگاور دیده به جهان گشود. پدرش آقاسید حسین، روحانی و از یاران و نماینده امام خمینی (ره) در کنگاور، و مادرش فاطمه خانم بود. او از ۶سالگی به مکتب رفت و در مدت کوتاهی قرآن را آموخت و آموزههای دینی را در تمام شئون زندگی خود جاری ساخت.
سیده سادات زمانی، خواهر این شهیده با نگاهی پر افتخار به گذشته، میگوید: طیبه دختری ساده، مهربان و عمیقاً مؤمن بود. حجاب برای او فقط پوشش نبود؛ هویت، باور و مرز کرامتش بود.پایبندی به حجاب، بارها او را با فشار و محرومیت مواجه کرد؛ بهگونهای که به دلیل حجاب از مدرسه اخراج شد و ادامه تحصیل را بهصورت متفرقه پی گرفت. با این حال، هرگز تسلیم نشد. به گفته خواهرش، زمانی که معلمی به دلیل حجاب آنها را با تحقیر از کلاس بیرون کرد، طیبه با آرامش و منطق گفت: «برویم بخشنامهای بیاورند که دختر محجبه حق تحصیل ندارد.» چون چنین قانونی وجود نداشت، با اقتدار مسیر خود را ادامه داد.
دانشجو، مبارز، روشنگر
خواهر شهیده زمانی ادامه میدهد: طیبهسادات در کنکور سراسری در رشتههای پیراپزشکی و شیمی پذیرفته شد و در نهایت رشته شیمی دانشگاه فردوسی مشهد را برای ادامه تحصیل برگزید، اما دانشگاه برای او تنها محل تحصیل نبود؛ سنگری برای مبارزه با رژیم پهلوی بود. او در سفرهایش به مشهد، اعلامیههای امام خمینی (ره) را به کنگاور میآورد و در میان مردم توزیع میکرد.آنگونه که خواهر شهیده به یاد دارد: طیبه به عکاسی و فیلمبرداری علاقهمند بود و دوربینش را به ابزاری برای ثبت حقیقت تبدیل کرده بود؛ از تظاهرات، چهره شهدا و لحظات تاریخی عکس میگرفت تا جنایات رژیم پهلوی در حافظه تاریخ ماندگار شود.
شهادت در سالروز کشف حجاب
سیده سادات به روز شهادت خواهر شهیدش میرسد: هفدهم دیماه ۱۳۵۷، درست یک ماه مانده به پیروزی انقلاب اسلامی و همزمان با سالروز توطئه کشف حجاب رضاخانی، طیبهسادات در جریان تظاهرات مردمی کنگاور، در حالی که در صف اول شعاردهندگان «مرگ بر شاه» و «اللهاکبر، خمینی رهبر» قرار داشت، هدف گلوله مأموران رژیم شاهنشاهی قرار گرفت و به شهادت رسید.شاهدان میگویند لبخندی بر لب داشت و تا آخرین لحظه، فریاد «اللهاکبر، خمینی رهبر» میداد. شهادتش موجی از بیداری و خشم مقدس را در کنگاور و منطقه برانگیخت و او به الگویی ماندگار برای زنان انقلابی تبدیل شد.فردای شهادتش، دوستانش عکس او را در کنار تصاویری که خود از شهدا گرفته بود، در نمایشگاهی قرار دادند؛ نمایشگاهی که با خون خودش کامل شد.پیکر این شهیده ۲۳ ساله در جوار آستان امامزاده محمدباقر (ع) در زادگاهش به خاک سپرده شد. اهالی روستا، با وجود تهدیدهای دشمن، سه روز بر مزار او پاسداری کردند تا کوچکترین جسارتی به پیکرش صورت نگیرد.
08:06 - 17 دی 1404