یادداشت| یک گنبد به شما بدهکاریم
در آستانهی دلسوختهی بقیع، غمنامهای بیپایان در دل هر شیعه موج میزند. آنگاه که گنبد و بارگاهی برایش نیست، اما در قلبها، قصری از نور برایش بنا شده. اگر بر تربتش چراغی نیست، در جانهای ما چراغ هدایتش همیشه روشن است.
به گزارش خبرگزاری فارس از کرمانشاه، امشب، کوچههای مدینه نغمهی وداع میسرایند.آسمان، داغدار پرواز روحی است که صداقت و مهر را در کالبد انسان به نمایش گذاشت.صدای بغضآلود باد در بقیع، نوای دلشکستهی شمعی خاموش است؛ شمعی که پروانگان دانش و عشق را گرداگرد خود پرورده بود.
بقیع؛ غربتکدهی عاشقی
بقیع، بقعهای خاموش و بیچراغ، شاهد مظلومیت هزار سالهی ستارگان امامت است. آنجا که خاک، مأوای نور میشود و غریبی، زبان اشک میگشاید. امشب، بقیع چشمانتظار ششمین مسافر خویش است؛ صادق آل محمد، امامِ علم و اخلاق.
او که علم را پرواز داد
در روزگاری که تاریکی جهل بر آفاق اندیشه سایه افکنده بود، امام جعفر صادق (ع) چون چراغی فروزان، روشنگر مسیر حقیقت شد. بیش از چهار هزار شاگرد، از چشمهسار علم او سیراب شدند و صدها هزار پرسش در سایهی پاسخهای او به طمأنینه رسیدند. این کاروان دانایی، از محضر او آغاز شد و تا همیشه در حرکت خواهد بود.
صادق؛ آیینهی راستی و طهارت
او را «صادق» گفتند، چرا که راستی، جانمایهی کلام و کردار او بود. او را «عالم» خواندند، زیرا دانش در محضر او شرمگین بود از نادانی ما. حتی بزرگان فقه اهلسنت چون مالک بن انس و ابوحنیفه، زانوی ادب در برابرش بر زمین زدند و به فضل او اقرار کردند. حدیثهای او چون مرواریدی در صدف تاریخ، همچنان میدرخشند.
وداع با صدای بغضآلود تاریخ
امشب، تاریخ میگرید. زهر کینه، پیکر آسمانیاش را در آغوش گرفت، اما نتوانست پروازش را به تأخیر اندازد.امام، سبکبال به آشیانهی مرغان بهشتی کوچ کرد و مدینه، بیصدا فرو ریخت. هنوز، کوچهها از عطر قدمهایش سرشارند و شب، دلتنگ صدای نجواهای عاشقانهاش است.
ما و میراث نورانی او
اکنون، ما ماندهایم و گنجینهای از سخنان بلند، اندیشههای ناب، و میراثی از معرفت. مکتب جعفری، نه فقط مذهب ما، که راهی است برای قد کشیدن در قامت انسانیت. امام صادق فرمود: «علم بیاموز، بدان عمل کن، و برای خدا و خلق خدا تعلیم ده…»، و این، همان مسیر رهایی است.در آستانهی دلسوختهی بقیع، غمنامهای بیپایان در دل هر شیعه موج میزند. آنگاه که گنبد و بارگاهی برایش نیست، اما در قلبها، قصری از نور برایش بنا شده. اگر بر تربتش چراغی نیست، در جانهای ما چراغ هدایتش همیشه روشن است.
09:49 - 4 اردیبهشت 1404