در حوزه ی نظامی بزرگترین نقطه ضعفمون نداشتن جنگنده پیشرفته ایرانی است
راز طراحی عجیب و غیرمعمول بالهای جنگنده سوخو-۴۷ روسیه
جنگنده آزمایشی سوخو-۴۷ با تکیه بر فناوریهای پیشرفته در سازههای کامپوزیتی و سیستم کنترل پرواز دیجیتال، بر چالش واگرایی ساختاری بالهای پیشگرا غلبه کرد تا بستری برای دستیابی به ابرمانورپذیری باشد.
گروه علم و پبشرفت خبرگزاری فارس_ در تاریخ هوانوردی نظامی برخی طرحها نه برای تولید انبوه بلکه برای گشودن درهای آینده و آزمودن مرزهای فناوری متولد میشوند. سوخو-۴۷ برکوت به روسی به معنای عقاب طلایی یکی از برجستهترین و جسورانهترین این طرحهاست ،این جنگنده آزمایشی که با نام اولیه اس-۳۷ شناخته میشد با ویژگی منحصربهفرد خود یعنی بالهای پیشگرا نه تنها ظاهری نامتعارف و آیندهنگرانه به خود گرفت بلکه مفاهیم آیرودینامیک و علم مواد را در زمان خود به چالش کشید.در ادامه به کالبدشکافی فناوریهای نهفته در این پرنده شگفتانگیز میپردازیم:
بررسی فنی بال های غیرمعمول سوخو-۴۷
طراحی بالهای پسگرا که در اکثر هواپیماهای جت مدرن دیده میشود راهکاری برای کاهش پسا در سرعتهای بالا است اما این طراحی معایبی نیز به همراه دارد از جمله تمایل به واماندگی در نوک بالها در زوایای حمله بالا که منجر به از دست رفتن کنترل سطوح فرامین میشود. ابر مانورپذیری: در بال پیشگرا جریان هوا به سمت ریشه بال نزدیک به بدنه هدایت میشود این امر باعث میشود که واماندگی ابتدا از ریشه بال آغاز شود. از آنجایی که سطوح کنترلی اصلی در نوک بال قرار دارند خلبان حتی در آستانه واماندگی نیز کنترل کامل بر هواپیما خواهد داشت.مقاومت در برابر چرخش: هواپیما مقاومت بسیار بیشتری در برابر ورود به حالت چرخش از خود نشان میدهد که یک مزیت ایمنی و تاکتیکی بزرگ است.عملکرد بهتر در سرعتهای پایین: این بالها نیروی برآر بیشتری تولید میکنند که به کاهش مسافت مورد نیاز برای برخاست و فرود کمک میکند.
توضیح فناوری بال های پس گرا به زبان ساده: تصور کنید در یک روز طوفانی، باد شدیدی زیر چتر شما میپیچد و آن را با خشونت به سمت بیرون برمیگرداند و میشکند. این دقیقا همان خطری است که بالهای رو به جلوی سوخو-۴۷ در سرعت بالا با آن روبرو بودند؛ فشار هوا میخواست نوک بالها را با چنان قدرتی به بالا بپیچاند که از جا کنده شوند.حالا برای فهمیدن مزیت این بالها، یک اسکیباز حرفهای را در نظر بگیرید. او برای کنترل کامل و چرخشهای سریع، نوک اسکیها را کمی به سمت داخل متمایل میکند. این کار تمام نیرو را به مرکز بدن او هدایت کرده و به او اجازه میدهد با کوچکترین حرکتی، مسیرش را تغییر دهد. بالهای سوخو-۴۷ دقیقا همین کار را با هوا میکنند؛ آنها جریان هوا را به سمت داخل و مرکز هواپیما هدایت میکنند. این طراحی هوشمندانه هم خطر شکستن بال (مانند چتر) را از بین میبرد و هم به خلبان کنترلی باورنکردنی، شبیه به یک اسکیباز ماهر، میدهد.
چالش فنی اصلی کابوس واگرایی آیروالاستیکبا وجود مزایای تئوریک بالهای پیشگرا با یک مانع مهندسی غولپیکر روبرو هستند، پدیدهای به نام واگرایی آیروالاستیک.نیروی برآر که بر بال وارد میشود تمایل دارد نوک بال را به سمت بالا خم کند این خمش زاویه حمله نوک بال را افزایش میدهد که منجر به تولید نیروی برآر بیشتر میشود. این افزایش نیرو خمش را تشدید کرده و یک چرخه بازخورد مثبت ویرانگر ایجاد میکند که در یک سرعت مشخص منجر به شکست سازهای فاجعهبار و کنده شدن بال از بدنه میشود برای دههها این چالش مهندسی استفاده از بالهای پیشگرا را در هواپیماهای پرسرعت غیرممکن کرده بود.
راهکار فناورانه سوخو علم مواد و کنترل دیجیتالموفقیت سوخو-۴۷ در غلبه بر این چالش مدیون دو پیشرفت کلیدی بود:استفاده گسترده از مواد کامپوزیت:کلید حل این معما در دستان مواد کامپوزیت پیشرفته به ویژه پلاستیکهای تقویتشده با فیبر کربن بود. مهندسان سوخوی با چیدن لایههای فیبر کربن در زوایای خاص و بهینهسازی شده ساختاری خلق کردند که به صورت هوشمندانه در برابر پیچش مقاومت میکرد این تکنیک که کوپلینگ آیروالاستیک نام دارد به بال اجازه میداد تحت فشار به شکلی خم شود که زاویه حمله نوک بال کاهش یابد و از چرخه مخرب واگرایی جلوگیری شود این یک جهش بزرگ فناورانه برای صنعت هوانوردی روسیه بود.سامانه پرواز با سیم سوخو ۴۷:به دلیل ذاتاً ناپایدار بودن طراحی آیرودینامیکیاش که برای افزایش مانورپذیری مطلوب است نیازمند یک سامانه کنترل پرواز دیجیتال بسیار پیشرفته بود. این سامانه با سرعتی فراتر از توانایی انسان هواپیما را در حالت پرواز پایدار نگه میداشت و از خروج آن از حالت پروازی ایمن جلوگیری میکرد.
میراث فنی یک بلندپروازی روسی
سوخو-۴۷ اولین پرواز خود را در ۲۵ سپتامبر ۱۹۹۷ انجام داد و در نمایشگاههای هوایی با انجام مانورهای خارقالعادهای که پیش از آن دیده نشده بود تحسین همگان را برانگیخت. با این حال این جنگنده هرگز وارد فاز تولید انبوه نشد دلایل این تصمیم کاملاً فنی و استراتژیک بود:1 : هزینه و پیچیدگی تولید: ساخت بالهای کامپوزیتی با این تکنیک فرآیندی بسیار پرهزینه و پیچیده بود.2: تغییر پارادایم به سمت پنهانکاری : تمرکز طراحی جنگندههای نسل پنجم به سمت پنهانکاری راداری تغییر جهت داد حوزهای که طراحی سوخو-۴۷ برای آن بهینه نشده بود.3: موفقیت به عنوان بستر آزمایشی: هدف اصلی از پروژه برکوت تولید یک جنگنده عملیاتی نبود بلکه یک اثباتگر فناوری بود و در این نقش یک موفقیت کامل محسوب میشد.
سوخو-۴۷ برکوت بیش از آنکه یک جنگنده شکستخورده باشد یک آزمایشگاه پرنده موفق بود این هواپیما نماد یک دوره از جسارت مهندسی است که یک مفهوم آیرودینامیکی را با استفاده از فناوریهای نوظهور به واقعیت پیوست. تجربیات حاصل از طراحی سازههای کامپوزیتی سامانههای کنترل پرواز و طراحی محفظه داخلی جنگافزار آن مستقیماً به برنامه توسعه جنگنده نسل پنجم روسیه سوخو-۵۷ منتقل شد. این عقاب طلایی با بالهای معکوس شاید هرگز به صورت عملیاتی به پرواز درنیامد اما سایه بالهای آن بر روی نسل بعدی جنگندههای روسی به وضوح قابل مشاهده است.#سوخو۴۷#جنگنده_روسی#جت_جنگی#جت#سوخو#روسی#تکنولوژی
01:37 - 5 مهر 1404
تازه ترین اخبار
- آرامگاه حافظ در بهار ۱۴۰۵
- کشف کالای قاچاق از نوع اقلام ضروری و اساسی در زاهدان
- آغاز قرائت کنتورهای آب از امروز در ایلام
- فیلم ا میدان داری آزادگان دوران دفاع مقدس مراغه با لباس اسارت
- طنین شعار «نه سازش، نه تسلیم؛ نبرد با آمریکا» در سیوپنجمین شب تجمع مردم تنکابن حضور پرشور مردم تنکابن در سیوپنجمین شب تجمع ضدآمریکایی و ضدصهیونیستی با سر دادن شعار «نه سازش، نه تسلیم؛ نبرد با آمریکا» بار دیگر نشان داد موج مطالبهگری و اعلام انزجار از سیاستهای آمریکا و رژیم صهیونیستی همچنان در این شهرستان ادامه دارد.
- رصد میدانی و روزانه واحدهای تولیدی گلستان
- شناسایی ۶ واحد صنفی متخلف در ملکشاهی
- شکار پهپاد MQ9 در آسمان اصفهان
- صحبت مردم اصفهان به وطن فروشان
- ای ایران خواندن متفاوت نوجوان بوشهری