رمز ایستادگی و ماندگاری انقلاب اسلامی در کوران حوادث ۴۷ ساله
در طی این چهل و چند سال، جمهوری اسلامی با حوادث بزرگ و تلخی روبهرو شده است؛ از بمبارانهای مستقیم دشمن در تهران و تهدیدهای سنگین دوران تا کمبود امکانات و شرایط دشوار. اما در همهی این فراز و نشیبها، لحظهای دچار سستی و انفعال نشده و مسیر استقامت و پایداری خود را با قدرت ادامه داده است.
خبرگزاری فارس: ماه رمضان امسال با ۳۰ راه قرآنی، در تلاش هستیم از طوفانها و پستی و بلندیهای زندگی، باز نمانیم و راه را محکم ادامه دهیم.راهی که از دل تجربه پیامبران، شهیدان و بندگان صابر خدا بیرون آمده است. راههایی برای اینکه در برابر تمسخر، تهمت، تهدید، فقر، خستگی، غربت و وسوسه، ایمان را نگه داریم و از پا نیفتیم. یقین به این حقیقت که هر کس خدا با او باشد شکست ندارد.
پشتوانههای قرآنی«إِنَّا إِذا أَذَقْنَا الْإِنْسانَ مِنَّا رَحْمَةً فَرِحَ بِها وَ إِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ بِما قَدَّمَتْ أَيْديهِمْ فَإِنَّ الْإِنْسانَ كَفُورٌ».هنگامى كه ما رحمتى از سوى خود به انسان بچشانيم، به آن دلخوش مىشود، و اگر بلايى به خاطر اعمالى كه انجام دادهاند به آنها رسد (به كفران مىپردازند)؛ چراكه انسان بسيار كفرانكننده است. انسان در دو حالتِ گرفتاری و رفاه، معمولاً از خدا غافل میشود: در فقدان نعمت، دچار یأس و ناسپاسی میگردد و در فراوانی نعمت، به غرور و خودستایی میافتد و موفقیت را نتیجه تلاش خود میپندارد.اما بندگان باایمان و باتقوا از این نوسان درونی در امانند. آنان در سختی مأیوس نمیشوند؛ در نعمت مغرور نمیگردند و در هر حال نعمت و رنج را از خدا میبینند. نگاهشان توحیدی است و دلشان میان شکر و صبر در تعادل میماند.
دنیا همیشه به یک طرف نمیچرخد!«تِلْكَ الْأَيَّامُ نُداوِلُها بَيْنَ النَّاس».ما اين روزها [ىِ پيروزى و ناكامى] را [به عنوان امتحان] در ميان مردم مىگردانيم [تا عبرت گيرند].میدانیم که زمین گرد است و همیشه در چرخش. اگر امروز ثروتمندیم، شاید همیشه چنین نباشیم و اگر امروز فقیر هستیم، این وضعیت همیشگی نیست. اگر به این باور داشته باشیم، آنوقت با بالا رفتنِ مقام یا افزایش دارایی دچار نخوت و غرور نمیشویم، و اگر روزی دچار فقر شویم، یأس و ناامیدی وجودمان را دربرنمیگیرد.
هرچه از دوست رسد نیکوست!«قُلْ لَنْ يُصيبَنا إِلاَّ ما كَتَبَ اللَّهُ لَنا هُوَ مَوْلانا وَ عَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ * قُلْ هَلْ تَرَبَّصُونَ بِنا إِلاَّ إِحْدَى الْحُسْنَيَيْنِ...».بگو: هيچ حادثهاى براى ما رخ نمىدهد، مگر آنچه خداوند براى ما نوشته و مقرّر داشته است. او مولا (و سرپرست) ماست و مؤمنان بايد تنها بر خدا توكّل كنند. بگو: آيا درباره ما، جز يكى از دو نيكى (پیروزی یا شهادت) را انتظار داريد؟! وقتی خواستند مؤمنان را سرزنش کنند و بگویند: «ببینید وضع خودتان را!» مؤمنان در پاسخ دو نکته گفتند: نخست اینکه هرچه به ما برسد، از جانب مولای ماست، و اگر چنین است، پس هرچه از دوست رسد، نیکوست. نکته دوم این بود که: چه پیروز شویم و چه کشته شویم، هر دو برای ما خیر و حَسَن است. کشتهشدن، همان شهادتی است که برتر از آن هیچ خیری نیست. با چنین نگاهی، انسان نهتنها از هیچ ضربه یا سختیای در راه حق اندوهگین نمیشود، بلکه آن را زیبا میبیند.
گاهی در ظاهر، نعمت است!«فَلا تُعْجِبْكَ أَمْوالُهُمْ وَ لا أَوْلادُهُمْ إِنَّما يُريدُ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ بِها فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ تَزْهَقَ أَنْفُسُهُمْ وَ هُمْ كافِرُونَ».(فزونى) اموال و اولاد آنها، تو را در شگفتى فرو نبَرَد. خدا مىخواهد آنان را به وسيله آن، در زندگى دنيا عذاب كند، و در حال كفر بميرند!گاهی ثروت و فرزند، در ظاهر نعمتند، اما در حقیقت، وسیلهٔ عذاب میشوند. چنین افرادی معمولاً اموالی بیبرکت و فرزندانی ناصالح دارند که مایه رنج و نگرانیشان است. برای حفظ مالِ حرام و سر و سامان دادن به فرزندان خطاکار عمرشان را صرف میکنند و در دل، دلبستهٔ همان چیزهایی هستند که باید رهایشان کنند. چون به آخرت باور ندارند، دلکندن از مال برایشان سخت است و سرانجام با ایمانِ از دسترفته و رنج بسیار از دنیا میروند. در مقابل، مال و فرزند پاک و صالح، نعمت و مایهٔ آرامش و سعادت است.
از نگاه رهبر شهید انقلابجبههی مقاومت نه از پیروزیها باید مغرور شود و نه از شکستها مأیوس. پیروزی و شکست وجود دارد؛ همانگونه که در زندگی شخصی انسانها گاه کامیابی است و گاه ناکامی. زندگیِ گروهها نیز چنین است؛ روزی در اوجاند و روزی در رکود، دولتها و کشورها نیز همینگونهاند. فراز و نشیبْ جزئی از حیات انسان است و گریزی از آن نیست.آنچه لازم است این است که در هنگامِ فراز، دچار غرور نشویم؛ زیرا غرور، مایهی جهل و غفلت میشود. و چون به فرود رسیدیم و در جایی ناکام ماندیم، نباید دلشکسته، افسرده یا مأیوس شویم.در طی این چهل و چند سال، جمهوری اسلامی با حوادث بزرگ و تلخی روبهرو شده است؛ از بمبارانهای مستقیم دشمن در تهران و تهدیدهای سنگین دوران تا کمبود امکانات و شرایط دشوار. اما در همهی این فراز و نشیبها، لحظهای دچار سستی و انفعال نشده و مسیر استقامت و پایداری خود را با قدرت ادامه داده است.
ما چه کنیم؟در مسیر زندگی، مؤمن نه با شکست میشکند و نه با پیروزی از خودبیخود میشود؛ چون میداند هر دو، صحنهٔ امتحان است. شکست برای او نشانه ضعف نیست؛ بلکه فرصتی است برای شناخت و دوباره برخاستن. پیروزی هم جایگاه غرور نیست؛ تذكّری است برای شكر و مسئولیت بیشتر.
آرامش مؤمن به نوسانات دنیا گره نمیخورد. نه از گرانی دلتنگ میشود و نه از ارزانی مغرور. اگر نعمتی رفت، دلش نمیسوزد؛ چون یقین دارد در رفتنِ آن خیری نهفته است، و اگر نعمت تازهای رسید، شکر میگوید، ولی دل نمیبندد. حتی وسایل، جایگاه، شغل یا موقعیتها برایش امانتند، نه دارایی ابدی.
20:03 - 26 اسفند 1404